wymioty indukowane
Wymioty indukowane to celowo wywołane wymioty, które mogą być wynikiem różnych działań, takich jak prowokowanie wymiotów palcem lub innymi przedmiotami, przyjmowanie środków wymiotnych, czy nadmierne napinanie mięśni brzucha. Ten rodzaj wymiotów najczęściej występuje w kontekście zaburzeń odżywiania, szczególnie bulimii, gdzie pacjenci wywołują wymioty po epizodach objadania się.
Z medycznego punktu widzenia, wymioty indukowane mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Chroniczne indukowanie wymiotów powoduje zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hipokaliemię), uszkodzenie szkliwa zębów przez kwas żołądkowy, zapalenie przełyku, a nawet pęknięcia błony śluzowej przełyku (zespół Mallory’ego-Weissa). Mogą również wystąpić powiększenie ślinianek, szczególnie przyusznych, oraz alkaloza metaboliczna.
Diagnostyka wymiotów indukowanych opiera się głównie na wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych. Charakterystyczne zmiany mogą obejmować otarcia lub zgrubienia na grzbietowej powierzchni dłoni (objaw Russella), zaburzenia elektrolitowe oraz zmiany w badaniach endoskopowych górnego odcinka przewodu pokarmowego.
Leczenie wymiotów indukowanych wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego terapię podstawowego zaburzenia psychicznego, taką jak psychoterapia poznawczo-behawioralna, leczenie farmakologiczne oraz, w razie potrzeby, hospitalizację. Kluczowe jest również leczenie powikłań somatycznych oraz edukacja pacjenta na temat zagrożeń związanych z indukowaniem wymiotów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Afobam 1 mg
Przedawkowanie alprazolamu (Afobam) manifestuje się spektrum objawów depresji ośrodkowego układu nerwowego, od łagodnej senności i splątania po ciężką śpiączkę i rzadko zgon. Nasilenie symptomów koreluje z dawką leku oraz współistnieniem innych substancji depresyjnych, takich jak alkohol. W łagodnych przypadkach dominują objawy neurologiczne: senność, apatia, splątanie; w umiarkowanych – ataksja i hipotonia; w ciężkich – niedociśnienie tętnicze i depresja oddechowa; natomiast w bardzo ciężkich – śpiączka wymagająca intensywnej terapii, intubacji i sztucznej wentylacji. Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać możliwość polipragmazji. Warto podkreślić, że metody eliminacji pozaustrojowej, takie jak hemodializa, nie są skuteczne w usuwaniu benzodiazepin.
alprazolam, antagonista receptora benzodiazepinowego, apatia, asfiksja, ataksja, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diureza wymuszona, flumazenil, hemodializa, hipotonia, lek obniżający próg drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, odwodnienie, osmotyczny środek przeczyszczający, płukanie żołądka, przedawkowanie alprazolamu, przedawkowanie benzodiazepin, śpiączka, splątanie psychiczne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odcinka QT, wymioty indukowane, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olamide 10 mg
Metoklopramid, będący pochodną benzamidu, wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący zarówno ośrodkowy, jak i obwodowy układ nerwowy. Jego główne właściwości przeciwwymiotne wynikają z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodku chemiowrażliwym i wymiotnym w rdzeniu przedłużonym, co jest szczególnie skuteczne w leczeniu wymiotów indukowanych apomorfiną. Dodatkowo, metoklopramid blokuje receptory serotoninowe 5HT3 oraz działa antagonistycznie na receptory 5HT4, co ma kluczowe znaczenie w przeciwdziałaniu wymiotom związanym z chemioterapią przeciwnowotworową.
acetylocholina, apomorfina, chemioterapia przeciwnowotworowa, dolny zwieracz przełyku, dwunastnica, działanie antydopaminergiczne, kwas solny, metoklopramid, motoryka przewodu pokarmowego, nudności i wymioty, opróżnianie żołądka, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzamidu, przewód pokarmowy, rdzeń przedłużony, receptor 5HT4, receptor dopaminergiczny D2, receptor serotoninowy 5HT3, refluks żołądkowo-przełykowy, sok żołądkowy, transmisja cholinergiczna, transmisja nerwowa, transmisja serotoninergiczna, właściwość przeciwwymiotna, wydzielanie żołądkowe, wymioty indukowane