trimetafan
Trimetafan (lub trimetafan kamsilat) to krótko działający lek blokujący zwoje autonomicznego układu nerwowego, który działa jako antagonista receptorów nikotynowych. Jest stosowany głównie do wywoływania kontrolowanej hipotensji podczas zabiegów chirurgicznych, co pozwala na zmniejszenie krwawienia śródoperacyjnego.
Mechanizm działania trimetafanu polega na blokowaniu transmisji nerwowej w zwojach autonomicznych, co prowadzi do zahamowania zarówno układu współczulnego, jak i przywspółczulnego. Efekt hipotensyjny wynika głównie z blokady układu współczulnego, co powoduje rozkurcz naczyń obwodowych i zmniejszenie oporu naczyniowego. Lek charakteryzuje się szybkim początkiem działania po podaniu dożylnym oraz krótkim czasem półtrwania.
Wskazania do stosowania trimetafanu obejmują kontrolowaną hipotensję podczas operacji neurochirurgicznych, naczyniowych i ortopedycznych oraz nagłe stany przebiegające z ciężkim nadciśnieniem. Do działań niepożądanych należą: tachykardia odruchowa, zatrzymanie moczu, porażenie akomodacji, suchość w jamie ustnej oraz niedociśnienie ortostatyczne. Ze względu na dostępność nowszych, bezpieczniejszych leków hipotensyjnych, trimetafan jest obecnie rzadko stosowany w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Cisatracurium Kabi 5 mg/ml
Cisatracurium Kabi, niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego działanie. Leki nasilające efekt cisatrakurium to m.in. anestetyki wziewne (enfluran, izofluran, halotan), ketamina, inne niedepolaryzujące środki zwiotczające, aminoglikozydy, polimyksyny, tetracykliny, linkomycyna, klindamycyna, beta-adrenolityki (propranolol), blokery kanałów wapniowych, diuretyki (furosemid, tiazydy), sole magnezu i litu oraz leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium). Szczególnie istotne jest ryzyko przedłużonego bloku nerwowo-mięśniowego i trudności w odwróceniu bloku przy jednoczesnym stosowaniu suksametonium. Warto podkreślić, że suksametonium podane przed cisatrakurium nie wpływa na czas trwania bloku. Dawkowanie cisatrakurium powinno być dostosowane u pacjentów przyjmujących wymienione leki, a monitorowanie zwiotczenia mięśni jest niezbędne.
acetazolamid, aminoglikozydy, anestetyki wziewne, apnea, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, blokowanie kanałów jonowych, chinidyna, chlorochina, chlorpromazyna, choroba Alzheimera, cisatrakurium, depresja OUN, diuretyk, donepezyl, fenytoina, furosemid, hamowanie uwalniania acetylocholiny, heksametonium, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor acetylocholinoesterazy, karbamazepina, ketamina, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący zwoje nerwowe, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwreumatyczny, leki przeciwarytmiczne, leki znieczulające wziewne, lidokaina, linkomycyna, mannitol, miastenia, niedepolaryzacyjny blok nerwowo-mięśniowy, penicylamina, płytka nerwowo-mięśniowa, polimyksyny, prokainamid, sole litu, sole magnezu, spektynomycyna, steroid, suksametonium, tetracykliny, tiazyd, transmisja nerwowo-mięśniowa, trimetafan, uwalnianie acetylocholiny, zaburzenie elektrolitowe, zespół miasteniczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Cisatracurium Kalceks 2 mg/ml
Cisatrakurium, jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na siłę i czas trwania bloku nerwowo-mięśniowego. Wziewne środki znieczulające (enfluran, izofluran, halotan) oraz ketamina nasilają i przedłużają efekt cisatrakurium, co wymaga redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Synergistyczne działanie obserwuje się także przy jednoczesnym stosowaniu innych niedepolaryzujących zwiotczających (wekuronium, rokuronium, atrakurium). Antybiotyki aminoglikozydowe (gentamycyna, neomycyna, streptomycyna) oraz polimyksyny, tetracykliny, linkomycyna i klindamycyna nasilają blok nerwowo-mięśniowy, podobnie jak leki przeciwarytmiczne (propranolol, blokery kanałów wapniowych, lidokaina, prokainamid, chinidyna). Diuretyki (furosemid, tiazydy, mannitol, acetazolamid) mogą nasilać blok poprzez zaburzenia elektrolitowe, a sole magnezu i litu wykazują wysokie ryzyko znacznego nasilenia działania cisatrakurium. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z miastenią, gdyż wiele leków (antybiotyki, beta-adrenolityki, leki przeciwarytmiczne, chlorochina, D-penicylamina, steroidy, fenytoina, lit) może ujawnić lub zaostrzyć objawy, prowadząc do nieprzewidywalnego wydłużenia bloku.
acetazolamid, alkohol etylowy, aminoglikozyd, antagonista acetylocholinoesterazy, blok nerwowo-mięśniowy, bloker kanału wapniowego, chinidyna, chlorochina, choroba Alzheimera, choroba nerwowo-mięśniowa, donepezyl, fenytoina, furosemid, gentamycyna, halotan, inhibitor acetylocholinoesterazy, karbamazepina, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, lidokaina, linkomycyna, mannitol, miastenia, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, niedepolaryzujący środek zwiotczający, ośrodkowy układ nerwowy, polimyksyna, preparat magnezu, prokainamid, propranolol, siarczan magnezu, suksametonium, trimetafan, wekuronium, wziewny środek znieczulający, zaburzenie elektrolitowe, zespół miasteniczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Cisatracurium Accord 2 mg/ml
Cisatrakurium, jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego siłę i czas działania. Wziewne anestetyki (enfluran, izofluran, halotan), aminoglikozydy, polimyksyny, tetracykliny, beta-adrenolityki (np. propranolol), leki przeciwarytmiczne (lidokaina, prokainamid, chinidyna), sole magnezu i litu oraz leki blokujące zwoje nerwowe nasilają i wydłużają blok nerwowo-mięśniowy wywołany przez cisatrakurium. Szczególnie istotne jest unikanie podawania suksametonium po cisatrakurium ze względu na ryzyko złożonego i długotrwałego bloku, który może być oporny na odwrócenie przez inhibitory acetylocholinoesterazy. W przypadku stosowania tych leków zaleca się staranne monitorowanie funkcji nerwowo-mięśniowej oraz dostosowanie dawki cisatrakurium.
acetazolamid, amikacyna, aminoglikozyd, antagonista acetylocholinoesterazy, blok nerwowo-mięśniowy, blok nerwowo-mięśniowy niedepolaryzacyjny, bloker kanału wapniowego, chinidyna, chlorochina, chlorpromazyna, choroba Alzheimera, D-penicylamina, diltiazem, diuretyk, donepezyl, eliminacja Hofmanna, enfluran, fenytoina, furosemid, gentamycyna, halotan, heksametonium, inhibitor acetylocholinoesterazy, izofluran, karbamazepina, ketamina, klindamycyna, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwreumatyczny, lek tiazydowy, lidokaina, linkomycyna, mannitol, miastenia, oksprenolol, polimyksyna, prokainamid, propranolol, siarczan magnezu, sole litu, sole magnezu, spektynomycyna, steroid, streptomycyna, suksametonium, tetracyklina, trimetafan, węglan litu, werapamil, wziewny lek znieczulający, zespół miasteniczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Tracrium 10 mg/ml
Atrakurium, jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do nasilenia lub wydłużenia blokady nerwowo-mięśniowej. Szczególnie istotne są synergistyczne efekty z anestetykami wziewnymi (halotan, izofluran, enfluran), antybiotykami aminoglikozydowymi, polimyksynami, tetracyklinami, linkosamidami oraz lekami przeciwarytmicznymi (propranolol, lidokaina, prokainamid, chinidyna), które poprzez presynaptyczne hamowanie uwalniania acetylocholiny i/lub postsynaptyczne blokowanie receptorów acetylocholinowych nasilają działanie Tracrium. Diuretyki (furosemid, mannitol, tiazydy, acetazolamid) oraz siarczan magnezu również zwiększają ryzyko przedłużonej blokady nerwowo-mięśniowej, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów. Długotrwałe stosowanie leków przeciwdrgawkowych (fenytoina, karbamazepina) może natomiast indukować enzymy wątrobowe, skutkując opóźnieniem początku działania i skróceniem czasu trwania efektu atrakurium.
acetazolamid, anestetyk halogenowy, anestetyk wziewny, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk aminoglikozydowy, blokada nerwowo-mięśniowa, chinidyna, chlorochina, chloropromazyna, choroba Alzheimera, D-penicylamina, donepezyl, efekt hipotensyjny, fenytoina, furosemid, hamowanie uwalniania acetylocholiny, heksametonium, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor cholinoesterazy, ketamina, klindamycyna, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący zwoje nerwowe, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, lidokaina, linkomycyna, mannitol, miastenia, niedepolaryzujący środek zwiotczający, ośrodkowy układ nerwowy, płytka nerwowo-mięśniowa, polimyksyna, prokainamid, propranolol, przewlekła choroba alkoholowa, siarczan magnezu, sól litu, spektynomycyna, suksametonium, tetracyklina, tiazydowy lek moczopędny, trimetafan, zespół miasteniczny - Leksykon substancji czynnych
Atrakuriowy bezylan – Interakcje
Atrakuriowy bezylan, jako niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, wykazuje liczne istotne klinicznie interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na nasilenie i czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej. Wziewne anestetyki (halotan, izofluran, enfluran) oraz ketamina znacząco nasilają efekt blokady, co wymaga redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Antybiotyki aminoglikozydowe (gentamycyna, neomycyna, streptomycyna), polimyksyny, tetracykliny, linkomycyna i klindamycyna również wydłużają i nasilają blokadę, a niektóre z nich mogą ujawnić lub zaostrzyć utajoną miastenię, zwiększając wrażliwość na atrakuriowy bezylan. Leki przeciwarytmiczne (propranolol, antagoniści kanału wapniowego, lidokaina, prokainamid, chinidyna) oraz diuretyki (furosemid, mannitol, tiazydy, acetazolamid) wykazują podobne działanie, co wymaga dostosowania dawkowania i uważnego monitorowania pacjentów, zwłaszcza z miastenią. Szczególnie istotne jest unikanie łączenia atrakuriowego bezylanu z depolaryzującymi lekami zwiotczającymi, takimi jak suksametonium, ze względu na ryzyko przedłużonej i trudnej do odwrócenia blokady.
acetazolamid, alkohol etylowy, aminoglikozydy, antagoniści kanału wapniowego, atrakuriowy bezylan, blokada nerwowo-mięśniowa, chinidyna, chlorochina, chloropromazyna, choroba Alzheimera, donepezyl, furosemid, heksametonium, inhibitory acetylocholinoesterazy, inhibitory cholinoesterazy, ketamina, klindamycyna, lek anestetyczny, leki moczopędne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwreumatyczne, lidokaina, linkomycyna, mannitol, miastenia, niedepolaryzujące leki zwiotczające, niedepolaryzujący lek zwiotczający, penicylamina, polimyksyny, prokainamid, propranolol, przewlekły alkoholizm, siarczan magnezu, sole litu, spektynomycyna, steroidy, suksametonium, tetracykliny, tiazydowe leki moczopędne, trimetafan, wziewne leki znieczulające, zaburzenia funkcji wątroby, zespół miasteniczny, zwiotczenie mięśniowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Nimbex 2 mg/ml
Cisatrakurium, jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie. Wziewne anestetyki (enfluran, izofluran, halotan) oraz ketamina nasilają blok nerwowo-mięśniowy, co wymaga dostosowania dawki. Antybiotyki z grup aminoglikozydów, polimyksyn, tetracyklin, linkomycyny i klindamycyny, a także leki przeciwarytmiczne (propranolol, blokery kanałów wapniowych, lidokaina, prokainamid, chinidyna) i diuretyki (furosemid, tiazydy, mannitol, acetazolamid) mogą przedłużać i wzmacniać efekt cisatrakurium poprzez mechanizmy presynaptyczne i zmiany elektrolitowe. Szczególnie istotne jest nasilenie bloku przez sole magnezu (siarczan magnezu) oraz sole litu, które wpływają na funkcję płytki nerwowo-mięśniowej. Podanie suksametonium po cisatrakurium może prowadzić do złożonego i przedłużonego bloku, trudnego do odwrócenia antagonistami acetylocholinoesterazy.
acetazolamid, acetylocholina, aminoglikozyd, antybiotyk, beta-adrenolityk, blok nerwowo-mięśniowy, blok nerwowo-mięśniowy niedepolaryzacyjny, bloker kanału wapniowego, chinidyna, chlorochina, chlorpromazyna, choroba Alzheimera, cisatrakurium, D-penicylamina, diuretyk, donepezil, enfluran, fenytoina, furosemid, halotan, heksametonium, inhibitor acetylocholinoesterazy, izofluran, karbamazepina, ketamina, klindamycyna, lek blokujący zwoje nerwowe, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwreumatyczny, lidokaina, linkomycyna, mannitol, miastenia, Nimbex, oksprenolol, polimyksyna, prokainamid, propranolol, rozkład Hofmanna, sól litu, sól magnezu, spektynomycyna, steroid, stymulator nerwów obwodowych, suksametonium, tetracyklina, tiazyd, trimetafan, zespół miasteniczny