niedobór biotyny i cynku

Niedobór biotyny i cynku to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszonym poziomem tych mikroelementów w organizmie, co prowadzi do szeregu objawów i zaburzeń fizjologicznych. Biotyna (witamina B7) jest kofaktorem wielu enzymów uczestniczących w metabolizmie węglowodanów, tłuszczów i białek, podczas gdy cynk jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym biorącym udział w ponad 300 reakcjach enzymatycznych.

Niedobór biotyny objawia się najczęściej łamliwością paznokci, wypadaniem włosów, zapaleniem skóry (szczególnie wokół oczu, nosa i ust), zmianami neurologicznymi oraz zaburzeniami psychicznymi. W przypadku cynku, kluczowe objawy niedoboru to opóźnione gojenie ran, utrata smaku (dysgeuzja), zaburzenia odporności, biegunka, wypadanie włosów oraz charakterystyczne zmiany skórne.

Diagnostyka niedoboru biotyny opiera się na ocenie objawów klinicznych oraz oznaczeniu jej stężenia w surowicy, podczas gdy niedobór cynku można potwierdzić poprzez pomiar jego poziomu w surowicy lub osoczu, choć wartości referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium. Leczenie polega na suplementacji odpowiednich mikroelementów, przy czym dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia niedoboru i indywidualnych potrzeb pacjenta.

Grupy szczególnie narażone na niedobór biotyny i cynku obejmują osoby z zaburzeniami wchłaniania (np. choroba Leśniowskiego-Crohna), przyjmujące długotrwale leki przeciwdrgawkowe, stosujące restrykcyjne diety, kobiety w ciąży i karmiące piersią oraz osoby starsze. Profilaktyka niedoboru polega na zrównoważonej diecie bogatej w produkty zawierające biotynę (jaja, orzechy, nasiona, wątróbka) oraz cynk (mięso, owoce morza, nasiona dyni, pełne ziarna).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl