zaburzenie wzrostu paznokci

Zaburzenia wzrostu paznokci obejmują szeroki zakres nieprawidłowości w wyglądzie, strukturze lub tempie wzrostu płytki paznokciowej. Mogą mieć charakter wrodzony lub nabyty, a ich etiologia jest bardzo zróżnicowana – od urazów mechanicznych, przez infekcje grzybicze, bakteryjne i wirusowe, po choroby ogólnoustrojowe i dermatozy.

Najczęstsze zaburzenia wzrostu paznokci to onycholiza (oddzielenie płytki od łożyska), onychogrypoza (znaczne pogrubienie i zniekształcenie paznokci), brachyonychia (krótkie paznokcie), onychoschizia (rozwarstwienie płytki), bruzdy Beaua (poprzeczne zagłębienia) oraz leukonychia (białe przebarwienia). Wiele z tych zmian może towarzyszyć chorobom układowym, takim jak łuszczyca, liszaj płaski, niedokrwistość czy zaburzenia endokrynologiczne.

Diagnostyka zaburzeń wzrostu paznokci obejmuje ocenę kliniczną, badania mikologiczne i bakteriologiczne, a w wybranych przypadkach biopsję. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować terapię miejscową, ogólnoustrojową lub zabiegową. W przypadku zmian wtórnych do chorób ogólnoustrojowych, kluczowe jest leczenie choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl