chlorowodorek pazopanibu

Chlorowodorek pazopanibu to postać soli leku przeciwnowotworowego pazopanib, stosowanego w terapii celowanej. Związek ten działa jako inhibitor wielu kinaz tyrozynowych, w tym receptorów czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGFR-1, VEGFR-2, VEGFR-3), receptorów płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGFR-α i PDGFR-β) oraz receptora czynnika komórek macierzystych (c-KIT).

Mechanizm działania chlorowodorku pazopanibu polega na blokowaniu angiogenezy nowotworowej poprzez hamowanie szlaków sygnałowych zależnych od VEGF i PDGF, co prowadzi do zahamowania wzrostu guza i jego przerzutów. Lek jest zarejestrowany w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz określonych typów mięsaków tkanek miękkich.

Chlorowodorek pazopanibu podawany jest doustnie, najczęściej w dawce 800 mg raz dziennie. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: nadciśnienie tętnicze, biegunka, nudności, zmęczenie, utrata apetytu oraz zaburzenia funkcji wątroby. Podczas terapii wymagane jest regularne monitorowanie parametrów wątrobowych, ciśnienia tętniczego oraz funkcji tarczycy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl