pazopanib
Pazopanib to drobnocząsteczkowy inhibitor kinazy tyrozynowej, stosowany w leczeniu onkologicznym. Blokuje receptory dla czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGFR-1, VEGFR-2, VEGFR-3), receptory dla płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGFR-α i PDGFR-β) oraz receptor c-KIT, hamując angiogenezę nowotworową i proliferację komórek rakowych.
Lek ten jest zarejestrowany w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz w terapii określonych podtypów mięsaków tkanek miękkich (STS), u pacjentów po niepowodzeniu wcześniejszej chemioterapii. Pazopanib wykazuje skuteczność w wydłużaniu czasu przeżycia wolnego od progresji choroby (PFS) w porównaniu do placebo.
Typowe działania niepożądane pazopanibu obejmują nadciśnienie tętnicze, biegunkę, nudności, zmęczenie, anoreksję oraz zaburzenia funkcji wątroby. Istotnym aspektem monitorowania terapii jest regularna ocena parametrów wątrobowych, gdyż lek może powodować hepatotoksyczność. Pazopanib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co wymaga uwagi przy jednoczesnym stosowaniu induktorów lub inhibitorów tego enzymu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny – Leczenie
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny (UPS) wymaga kompleksowego, wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego, z chirurgią jako podstawą leczenia, uzupełnianą radioterapią (dawki około 50 Gy w teleradioterapii, 10-16 Gy w radioterapii śródoperacyjnej, 45 Gy w brachyterapii) oraz chemioterapią (doksorubicyna, ifosfamid, gemcytabina z docetakselem, trabektedyna). Kluczowe jest uzyskanie mikroskopowo ujemnych marginesów (R0) o szerokości co najmniej 2 cm, co znacząco zmniejsza ryzyko nawrotu miejscowego. Radioterapia pooperacyjna jest wskazana przy marginesach bliskich (<1 cm), nacieku kości lub dużych naczyń, guzach >5 cm lub obecności przerzutów do węzłów chłonnych. Chemioterapia stosowana jest w chorobie przerzutowej, wysokiego stopnia złośliwości lub jako leczenie neoadjuwantowe i adjuwantowe. Pięcioletnie przeżycie wynosi 50-70%, z lepszym rokowaniem w wczesnych stadiach.
biomarker predykcyjny, brachyterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, doksorubicyna, gemcytabina z docetakselem, ifosfamid, ipilimumab, leczenie multimodalne, margines tkanek, niezróżnicowany mięsak pleomorficzny, niwolumab, opieka paliatywna, pazopanib, pembrolizumab, przerzuty do kości, przerzuty do płuc, przerzuty do węzłów chłonnych, radioterapia paliatywna, radioterapia pooperacyjna, radioterapia protonowa, radioterapia śródoperacyjna, radioterapia stereotaktyczna, regorafenib, resekcja chirurgiczna, schemat chemioterapii, teleradioterapia, trabektedyna, ujemne marginesy mikroskopowe, złośliwy włóknisty histiocytoma - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib STADA 200 mg
Pazopanib STADA, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, jest stosowany w terapii onkologicznej i według charakterystyki produktu leczniczego nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Farmakologiczne właściwości chlorowodorku pazopanibu nie wskazują na negatywne oddziaływanie na funkcje poznawcze i motoryczne. Niemniej jednak, ze względu na indywidualną zmienność odpowiedzi na lek, lekarz powinien dokonać oceny stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając zaawansowanie choroby, współistniejące schorzenia oraz profil działań niepożądanych, w tym zdolności poznawcze i motoryczne, takie jak koncentracja, szybkość reakcji i koordynacja wzrokowo-ruchowa.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek pazopanibu, działanie niepożądane, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, koncentracja uwagi, koordynacja wzrokowo-ruchowa, obsługa urządzeń mechanicznych, pazopanib, Pazopanib STADA, schorzenie współistniejące, sprawność psychofizyczna, tabletka powlekana, terapia onkologiczna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Pazopanib Pharmascience to lek przeciwnowotworowy dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, kapsułkowate) oraz 400 mg (białe, kapsułkowate), stosowany u dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz wybranymi podtypami zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich (STS). W RCC lek jest wskazany zarówno w terapii pierwszego rzutu u pacjentów bez wcześniejszego leczenia systemowego, jak i w leczeniu drugiej linii u pacjentów po terapii cytokinami (np. interferon alfa, interleukina-2) z progresją choroby. W przypadku STS, pazopanib jest stosowany u pacjentów z progresją choroby po wcześniejszej chemioterapii w chorobie rozsianej lub po progresji w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neoadjuwantowego bądź adjuwantowego.
chemioterapia, choroba rozsiana, cytokiny, działanie przeciwnowotworowe, interferon alfa, interleukina-2, leczenie adjuwantowe, leczenie drugiej linii, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, pazopanib, podtyp histologiczny STS, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, terapia przeciwnowotworowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib STADA 400 mg
Produkt leczniczy Pazopanib STADA, zawierający chlorowodorek pazopanibu w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje bezpośredniego negatywnego wpływu farmakologicznego na zdolności psychomotoryczne, a tym samym na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Analiza farmakodynamiczna wskazuje na brak mechanizmu działania zaburzającego funkcje poznawcze czy koordynację ruchową. Niemniej jednak, ze względu na możliwe działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zmęczenie oraz osłabienie, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną, konieczna jest indywidualna ocena stanu klinicznego pacjenta oraz monitorowanie występowania tych objawów podczas terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek pazopanibu, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, koordynacja ruchowa, ocena farmakologiczna, pazopanib, percepcja przestrzenna, profil bezpieczeństwa, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, terapia pazopanibem, właściwość farmakodynamiczna, zawrót głowy, zdolność motoryczna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Pazopanib – Przeciwwskazania stosowania
Pazopanib, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, jest stosowany w terapii onkologicznej i występuje pod różnymi nazwami handlowymi (m.in. Pazopanib Accord, Pharmascience, STADA, Viatris, Zentiva). Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną (chlorowodorek pazopanibu) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich, zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych. W przypadku stwierdzenia takiej nadwrażliwości u pacjenta, terapia pazopanibem jest bezwzględnie przeciwwskazana, niezależnie od producenta czy nazwy handlowej leku.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek, działanie terapeutyczne, leczenie onkologiczne, nadwrażliwość, opcja terapeutyczna, pazopanib, przeciwwskazanie do stosowania, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletki powlekane, terapia pazopanibem, wskazanie onkologiczne, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib Zentiva 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pazopanibu, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, małpy), wykazały wieloukładową toksyczność obejmującą kości, zęby, narządy rozrodcze, tkanki hematologiczne, nerki i trzustkę, związane z mechanizmem hamowania VEGFR. Działania niepożądane pojawiały się przy stężeniach osoczowych niższych niż kliniczne. U młodych szczurów obserwowano zwiększoną wrażliwość, z efektami takimi jak zahamowanie wzrostu, łamliwość kości i przebudowa zębów już przy dawkach odpowiadających 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji (AUC). Embriotoksyczność i teratogenność stwierdzono u szczurów i królików przy ekspozycji ponad 300-krotnie mniejszej niż u ludzi, obejmując wady rozwojowe układu krążenia, resorpcje i zmniejszoną płodność. U samców szczurów odnotowano zmniejszenie masy jąder i najądrzy oraz zaburzenia parametrów nasienia przy 0,3-krotnej ekspozycji klinicznej (AUC).
aberracja chromosomalna, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, ciałko żółte, embriotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, inhibitor kinazy tyrozynowej, łamliwość kości, narząd rozrodczy, nieprawidłowy rozwój nerek, obumieranie zarodka, ognisko eozynofilii, pazopanib, płodność samca, potencjał genotoksyczny, przebudowa zębów, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, ruchomość plemników, stężenie plemników, strata przedimplantacyjna, szlak sygnalizacyjny VEGF, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka hematologiczna, torbiel jajnika, wada rozwojowa układu krążenia, wczesna resorpcja, wpływ na rozrodczość, wytwarzanie plemników, zanik jajnika, zmniejszenie masy jąder, zmniejszenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Pazopanib – Właściwości farmakodynamiczne
Pazopanib jest doustnym inhibitorem kinaz tyrozynowych o szerokim spektrum działania, hamującym kluczowe receptory zaangażowane w angiogenezę i proliferację nowotworową, w tym VEGFR-1 (IC50 = 10 nM), VEGFR-2 (30 nM), VEGFR-3 (47 nM), PDGFR-α (71 nM), PDGFR-β (84 nM) oraz c-KIT (74 nM). Mechanizm działania opiera się na zależnym od dawki zahamowaniu autofosforylacji tych receptorów, co skutkuje ograniczeniem neowaskularyzacji guza oraz proliferacji komórek nowotworowych i podścieliska. W modelach in vivo pazopanib wykazuje zdolność do hamowania fosforylacji VEGFR-2 indukowanej przez VEGF, angiogenezy oraz wzrostu ksenoprzeszczepów nowotworowych. Farmakogenetyczna analiza 31 badań klinicznych wykazała, że nosicielstwo allelu HLA-B*57:01 wiąże się z podwyższonym ryzykiem hepatotoksyczności (AlAT > 5x ULN, stopień 3 wg NCI CTC) u 19% pacjentów, w porównaniu do 10% u nie-nosicieli, co sugeruje konieczność monitorowania funkcji wątroby u tej grupy chorych.
AlAT, allel HLA-B*5701, aminotransferaza alaninowa, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, biomarker, c-KIT, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy tyrozynowej, kryteria MSKCC, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, nowotwór jasnokomórkowy, OS, pazopanib, PDGFR, PFS, płytkopochodny czynnik wzrostu, proliferacja komórek nowotworowych, przerzut, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak nerkowokomórkowy, RCC, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor kinazy tyrozynowej, skala ECOG, VEGFR - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pazopanib Accord 200 mg
Pazopanib Accord dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg i 400 mg chlorowodorku pazopanibu. Tabletki 200 mg mają różowe zabarwienie dzięki dodatku tlenku żelaza (E 172) i wymiary około 14,3 mm × 5,7 mm, natomiast tabletki 400 mg są białe, o wymiarach około 18,0 mm × 7,1 mm. Skład obu dawek obejmuje substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna (E 460), karboksymetyloskrobia sodowa, powidon (E 1201), magnezu stearynian (E 470b), hypromeloza (E 464), tytanu dwutlenek (E 171), makrogol (E 1521) i polisorbat 80 (E 433). Różnica w składzie dotyczy jedynie otoczki, która nadaje tabletkom charakterystyczny kolor i ułatwia identyfikację dawki.
blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek pazopanibu, dawkowanie, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, pazopanib, polisorbat 80, postać farmaceutyczna, powidon, przechowywanie leku, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pazopanib STADA 200 mg
Pazopanib STADA jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających chlorowodorek pazopanibu jako substancję czynną. Tabletki 200 mg mają charakterystyczny różowy kolor dzięki obecności tlenku żelaza (E 172) w otoczce, natomiast tabletki 400 mg są białe i nie zawierają tego barwnika. Wymiary tabletek wynoszą odpowiednio około 14,3 mm x 5,7 mm dla dawki 200 mg oraz 18,0 mm x 7,1 mm dla dawki 400 mg. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, powidon, magnezu stearynian, hypromelozę, tytanu dwutlenek, makrogol 400 oraz polisorbat 80, przy czym różnica dotyczy jedynie obecności tlenku żelaza w tabletkach 200 mg.
blister jednodawkowy, blister przezroczysty, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek pazopanibu, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, pazopanib, polisorbat, powidon, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, zamknięcie zabezpieczające - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Ocena wpływu leku Pazopanib Pharmascience (chlorowodorek pazopanibu) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje, że preparat w dawkach 200 mg i 400 mg nie wykazuje istotnego negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne. Farmakologiczne właściwości substancji czynnej nie sugerują upośledzenia koncentracji ani koordynacji, jednakże indywidualna ocena pacjenta jest niezbędna. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, zmęczenie i osłabienie, które mogą znacząco obniżyć zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W takich przypadkach zaleca się czasowe powstrzymanie się od tych czynności.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek pazopanibu, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, koordynacja psychoruchowa, monitorowanie objawów, pazopanib, percepcja przestrzenna, profil bezpieczeństwa, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy desmoidowe – Leczenie
Guzy desmoidowe (fibromatoza desmoidalna) to miejscowo agresywne nowotwory tkanki łącznej, charakteryzujące się brakiem przerzutów, ale wysokim ryzykiem naciekania tkanek i nawrotów (25-60% po leczeniu chirurgicznym). Obecnie preferowaną strategią pierwszego rzutu jest aktywna obserwacja („watch and wait”) z monitorowaniem obrazowym co 3-6 miesięcy, gdyż około 20% guzów ulega samoistnej regresji. Chirurgia jest zarezerwowana dla guzów ściany brzucha opornych na obserwację lub powodujących poważne objawy, a celem jest wycięcie guza z marginesem zdrowej tkanki, co bywa utrudnione ze względu na naciekający charakter zmian. Radioterapia stosowana jest jako leczenie uzupełniające lub ratunkowe, z dawkami mediana 54 Gy (zakres 39-66 Gy), skuteczna u około 75% pacjentów, ale z ryzykiem powikłań, zwłaszcza w obrębie jamy brzusznej. Terapie systemowe, w tym nowo zatwierdzony w 2023 r. nirogacestat (150 mg p.o. 2x dziennie), inhibitory kinazy tyrozynowej (sorafenib, imatynib, pazopanib) oraz chemioterapia (schematy oparte na doksorubicynie lub metotreksacie z alkaloidami vinca), są wskazane w przypadku progresji, objawowych guzów lub u pacjentów z FAP. Nirogacestat wykazał w badaniu DeFi 41% odpowiedzi obiektywnych i 76% przeżycia wolnego od progresji po 2 latach.
aktywna obserwacja, antyoksydant, badanie obrazowe, biopsja gruboigłowa, chemioterapia, cyklooksygenaza-2, dakarbazyna, doksorubicyna, działanie niepożądane, fibromatoza desmoidalna, guz desmoidowy, hormonoterapia, ibuprofen, imatynib, inhibitor gamma-sekretazy, inhibitor kinazy tyrozynowej, karboplatyna, krioablacja, leczenie chirurgiczne, leczenie ratunkowe, leczenie uzupełniające, metotreksat, mięsak, naciekanie tkanki, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nirogacestat, pazopanib, przeztętnicza chemoembolizacja, radioterapia, rodzinna polipowatość gruczolakowata, samoistna regresja, sorafenib, strategia watch and wait, sulindak, tamoksyfen, tkanka łączna, wiązka promieniowania, winblastyna, winorelbina, wtórny nowotwór złośliwy, zespół specjalistyczny, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib Zentiva 400 mg
Produkt leczniczy Pazopanib Zentiva, zawierający pazopanibu chlorowodorek w dawce 200 mg lub 400 mg w postaci tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Farmakologiczny profil pazopanibu nie wskazuje na bezpośrednie oddziaływanie na ośrodkowy układ nerwowy, które mogłoby zaburzać funkcje poznawcze lub motoryczne niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Mimo to, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy osłabienie, które mogą tymczasowo ograniczyć zdolność prowadzenia pojazdów, zaleca się indywidualną ocenę pacjenta pod kątem umiejętności oceny sytuacji, zdolności motorycznych oraz funkcji poznawczych.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek pazopanibu, działanie niepożądane, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, pazopanib, Pazopanib Zentiva, profil bezpieczeństwa, profil farmakologiczny, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia, właściwość farmakologiczna, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib Zentiva 200 mg
Pazopanib Zentiva, stosowany w terapii onkologicznej, dostępny w tabletkach powlekanych 200 mg i 400 mg, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń mechanicznych, co wynika z jego profilu farmakologicznego. Mimo to, lekarze powinni indywidualnie oceniać każdego pacjenta, uwzględniając stan kliniczny, współistniejące schorzenia, profil działań niepożądanych oraz możliwe interakcje lekowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy takie jak zawroty głowy, zmęczenie i osłabienie, które mogą znacząco obniżyć zdolności psychomotoryczne i wymagać czasowego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
choroby współistniejące, dawkowanie leku, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, historia choroby, interakcje lekowe, leczenie onkologiczne, osłabienie, pazopanib, Pazopanib Zentiva, podatność indywidualna, rozpoczęcie leczenia, tabletki powlekane, terapia farmakologiczna, właściwości farmakologiczne, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib STADA jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg chlorowodorku pazopanibu. Tabletki 200 mg mają charakterystyczny różowy kolor dzięki obecności tlenku żelaza (E 172) w otoczce, natomiast tabletki 400 mg są białe. Wymiary tabletek wynoszą odpowiednio około 14,3 mm × 5,7 mm dla dawki 200 mg oraz 18,0 mm × 7,1 mm dla dawki 400 mg. Skład pomocniczy różni się nieznacznie między dawkami, co wpływa na właściwości fizyczne preparatu. Preparat jest dostępny w różnych formach opakowań, w tym butelkach HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi oraz w blistrach standardowych i jednodawkowych, co umożliwia dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta i ułatwia stosowanie długoterminowe.
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek pazopanibu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kuracja długoterminowa, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, pazopanib, polisorbat, powidon, rdzeń tabletki, środek ostrożności, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pazopanib Zentiva 400 mg
Stosowanie pazopanibu u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczność reprodukcyjną oraz negatywny wpływ na płodność obu płci, co sugeruje potencjalne ryzyko dla płodu i funkcji rozrodczych u ludzi. Pazopanib nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają ryzyko, a kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez minimum 2 tygodnie po zakończeniu leczenia. Mężczyźni poddawani terapii również powinni stosować prezerwatywy przez ten sam okres, aby zapobiec narażeniu partnerki na lek. Karmienie piersią należy przerwać na czas terapii, gdyż brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania pazopanibu w tym okresie.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Zentiva 400 mg
Preparat Pazopanib Zentiva jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, czyli pazopanib, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg lub 400 mg pazopanibu chlorowodorku. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć leczenie objawowe. Pacjenci z historią nadwrażliwości na składniki preparatu nie powinni być leczeni pazopanibem.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Zentiva 200 mg
Pazopanib Zentiva to doustny, silny inhibitor kinaz tyrozynowych, działający wielokierunkowo na receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje hamowanie autofosforylacji receptorów indukowanej przez ligandy oraz fosforylacji VEGFR-2 in vivo, co skutkuje zahamowaniem angiogenezy i wzrostu ksenoprzeszczepów nowotworów. Meta-analiza farmakogenetyczna wykazała, że u 19% nosicieli allelu HLA-B*57:01 wystąpiło przekroczenie 5-krotnej górnej granicy normy aktywności AlAT (stopień 3. wg NCI CTC), w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu, przy czym allel ten występował u 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).
aktywność AlAT, allel HLA-B*5701, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa, klasyfikacja MSKCC, ksenoprzeszczep nowotworu, leczenie cytokinami, pazopanib, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, skala ECOG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pazopanib Zentiva 200 mg
Przedawkowanie pazopanibu, szczególnie przy dawkach sięgających 1000-2000 mg na dobę, wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych o nasileniu 3. stopnia, takich jak zmęczenie i nadciśnienie tętnicze. Objawy te obserwowano u około 33% pacjentów w badaniach klinicznych, co wskazuje na istotne ograniczenie możliwości zwiększania dawki leku. Mechanizm toksyczności pazopanibu, jako inhibitora kinazy tyrozynowej, wpływa przede wszystkim na układ sercowo-naczyniowy, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów z podejrzeniem przedawkowania.
ciśnienie tętnicze krwi, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, inhibitor kinazy tyrozynowej, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leczenie przeciwnadciśnieniowe, nadciśnienie tętnicze, narządy wewnętrzne, odtrutka, pazopanib, płukanie żołądka, przedawkowanie pazopanibu, toksyczność, toksyczność ograniczająca dawkę, toksykologia kliniczna, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib Accord 400 mg
Pazopanib Accord jest wskazany do leczenia raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaka tkanek miękkich (STS) w dawce początkowej 800 mg raz na dobę u dorosłych pacjentów. Dawkę należy modyfikować stopniowo o 200 mg w przypadku działań niepożądanych, nie przekraczając maksymalnej dawki 800 mg/dobę. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat, a bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku 2-18 lat nie zostało ustalone. U osób powyżej 65 roku życia zwykle nie wymaga się zmiany dawkowania, choć należy monitorować indywidualną wrażliwość. U pacjentów z klirensem kreatyniny >30 ml/min nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast przy klirensie <30 ml/min zaleca się ostrożność ze względu na brak danych klinicznych. Pazopanib podaje się doustnie na czczo, w całości, bez łamania tabletek, które dostępne są w dawkach 200 mg i 400 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii.
aminotransferaza alaninowa, bilirubina, biodostępność leku, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, mięsak tkanek miękkich, modyfikacja dawki, niewydolność nerek, pazopanib, podanie doustne, rak nerkowokomórkowy, skutek uboczny, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Zentiva 400 mg
Pazopanib Zentiva to doustny inhibitor kinaz tyrozynowych o szerokim spektrum działania, hamujący receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje zahamowanie autofosforylacji receptorów oraz procesów angiogenezy, co potwierdzono w modelach in vivo i in vitro. Meta-analiza farmakogenetyczna wskazała na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności (AlAT >5 × GGN, stopień 3 wg NCI CTC) u 19% nosicieli allelu HLA-B*57:01 w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu. Allelu HLA-B*57:01 było nosicielami 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).
analiza farmakogenetyczna, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, badanie radiologiczne, czynnik rokowniczy, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, ksenoprzeszczep nowotworu, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, pazopanib, płytkopochodny czynnik wzrostu, przerzut, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, skala ECOG, tabletka powlekana, terapia cytokinami - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Accord 400 mg
Pazopanib Accord jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, 14,3 mm × 5,7 mm) oraz 400 mg (białe, 18,0 mm × 7,1 mm), zawierających chlorowodorek pazopanibu jako substancję czynną. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na pazopanib lub leki o podobnej strukturze chemicznej. Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu, ze względu na ryzyko ciężkich, zagrażających życiu reakcji alergicznych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib Viatris 200 mg
Pazopanib Viatris jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, stosowany głównie w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaka tkanek miękkich (STS). Standardowa dawka wyjściowa dla dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością wątroby wynosi 800 mg raz na dobę. Dawkowanie należy dostosowywać indywidualnie w przypadku działań niepożądanych, zmieniając dawkę o 200 mg, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 800 mg. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby dawka pozostaje na poziomie 800 mg/dobę, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach zaleca się redukcję do 200 mg/dobę. Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (bilirubina >3 x GGN) jest przeciwwskazane. U osób powyżej 65 roku życia nie stwierdzono istotnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności, jednak należy uwzględnić potencjalnie zwiększoną wrażliwość na lek. U pacjentów z klirensem kreatyniny >30 mL/min modyfikacja dawki nie jest wymagana, natomiast przy klirensie <30 mL/min zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne.
aminotransferaza alaninowa, bilirubina, bilirubina bezpośrednia, biodostępność leku, czynność wątroby, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, górna granica normy, klirens kreatyniny, mięsak tkanek miękkich, onkolog, pazopanib, podanie doustne, profil farmakokinetyczny, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, terapia przeciwnowotworowa, wydalanie leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib Accord 400 mg
Produkt leczniczy Pazopanib Accord, zawierający pazopanibu chlorowodorek w dawkach 200 mg i 400 mg w postaci tabletek powlekanych, nie wykazuje farmakologicznych mechanizmów bezpośrednio wpływających na funkcje psychomotoryczne istotne podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych czy obsługi maszyn. Z punktu widzenia farmakologii, lek nie powoduje upośledzenia sprawności psychofizycznej w stopniu zagrażającym bezpieczeństwu tych czynności. Niemniej jednak, ocena zdolności pacjenta do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności powinna być indywidualna i uwzględniać stan kliniczny pacjenta oraz profil działań niepożądanych, które mogą wpływać na funkcje poznawcze i motoryczne.
czas reakcji, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, koncentracja uwagi, pazopanib, pazopanib accord, pazopanibu chlorowodorek, schorzenie współistniejące, sprawność motoryczna, sprawność psychofizyczna, tabletka powlekana, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Accord 400 mg
Pazopanib Accord, stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z RCC i 382 z STS. Do najczęstszych działań niepożądanych (≥10%) należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej), dermatologiczne (zmiana koloru włosów, hipopigmentacja skóry), naczyniowe (nadciśnienie tętnicze), neurologiczne (ból głowy, zaburzenia smaku), metaboliczne (jadłowstręt, utrata masy ciała) oraz ogólne (zmęczenie, ból). Wśród ciężkich działań niepożądanych, występujących rzadziej (<1%), odnotowano poważne incydenty sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał, zaburzenia rytmu typu torsade de pointes), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego, krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu, a także powikłania specyficzne dla STS, takie jak żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory i odma opłucnowa. Zgłaszano również zgony związane z masywnymi krwotokami, niewydolnością wątroby oraz udarami niedokrwiennymi mózgu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipofosfatemia, hipomagnezemia, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, pancytopenia, pazopanib, perforacja jelita, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności serca, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie otrzewnej, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Leczenie pazopanibem, stosowanym w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, powinno być inicjowane wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w terapii przeciwnowotworowej. Zalecana dawka w terapii raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaka tkanek miękkich (STS) wynosi 800 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji dawki o 200 mg w zależności od tolerancji pacjenta, nie przekraczając maksymalnej dawki 800 mg. Przed i w trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia zaburzeń czynności wątroby: 800 mg/dobę przy łagodnych zaburzeniach, 200 mg/dobę przy umiarkowanych, natomiast stosowanie jest przeciwwskazane przy ciężkich zaburzeniach (bilirubina > 3 x GGN). U pacjentów z klirensem kreatyniny > 30 ml/min nie jest wymagane dostosowanie dawki, jednak brak danych klinicznych u osób z klirensem < 30 ml/min wymaga ostrożności.
aminotransferaza alaninowa, bilirubina, bilirubina bezpośrednia, biodostępność, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynność wątroby, działanie niepożądane, farmakokinetyka, górna granica normy, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek przeciwnowotworowy, mięsak tkanek miękkich, pazopanib, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib jest doustnym inhibitorem kinazy tyrozynowej o wysokiej selektywności i silnym działaniu na receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC₅₀ odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu autofosforylacji tych receptorów, co prowadzi do zahamowania angiogenezy i proliferacji komórek nowotworowych. W modelach in vivo pazopanib skutecznie blokuje fosforylację VEGFR-2 indukowaną przez VEGF, ogranicza unaczynienie guza oraz hamuje wzrost ksenoprzeszczepów nowotworów człowieka. Farmakogenetyczna analiza wykazała istotną korelację między obecnością allelu HLA-B*57:01 a zwiększonym ryzykiem hepatotoksyczności (AlAT >5 x GGN, toksyczność stopnia 3 wg NCI CTC), występującą u 19% nosicieli tego allelu w porównaniu do 10% pacjentów bez allelu.
aminotransferaza alaninowa, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, działanie przeciwnowotworowe, farmakogenomika, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, interleukina-2, kryteria MSKCC, leczenie systemowe, neoangiogeneza, pazopanib, płytkopochodny czynnik wzrostu, proliferacja komórek nowotworowych, przerzut, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, radioterapia, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, resekcja nerki, skala ECOG, terapia drugiej linii, terapia pierwszej linii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib STADA 200 mg
Leczenie pazopanibem w terapii raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaka tkanek miękkich (STS) powinno być inicjowane wyłącznie przez lekarza doświadczonego w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Zalecana dawka wynosi 800 mg raz na dobę, podawana o stałej porze, na czczo (co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku). Modyfikacje dawki, w odpowiedzi na działania niepożądane, powinny być dokonywane stopniowo o 200 mg, nie przekraczając dawki maksymalnej 800 mg. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina całkowita prawidłowa, podwyższona AlAT lub bilirubina bezpośrednia do 1,5 x GGN) dawka pozostaje na poziomie 800 mg, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach (bilirubina >1,5 do 3 x GGN) zaleca się redukcję do 200 mg/dobę. Pazopanibu nie stosuje się u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (bilirubina >3 x GGN). U pacjentów z klirensem kreatyniny >30 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast przy klirensie <30 ml/min należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne.
aminotransferaza alaninowa, badanie farmakokinetyczne, bilirubina bezpośrednia, bilirubina całkowita, biodostępność leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, górna granica normy, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, mięsak tkanek miękkich, parametry wątrobowe, pazopanib, podawanie doustne, profil bezpieczeństwa, rak nerkowokomórkowy, stężenie bilirubiny, tolerancja leczenia, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wchłanianie leku, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pazopanib Viatris 200 mg
Pazopanib Viatris to lek przeciwnowotworowy dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz wybranych podtypów mięsaka tkanek miękkich (STS) u dorosłych pacjentów. W RCC lek jest wskazany zarówno jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów bez wcześniejszego leczenia systemowego, jak i jako leczenie kolejnej linii po terapii cytokinami. W przypadku STS, pazopanib jest stosowany u pacjentów z określonymi podtypami histologicznymi, którzy przeszli wcześniejszą chemioterapię lub u których doszło do progresji choroby w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neoadjuwantowego lub adjuwantowego. Skuteczność leku jest ściśle powiązana z typem histologicznym nowotworu, co wymaga precyzyjnej weryfikacji rozpoznania przed rozpoczęciem terapii.
chlorowodorek, choroba rozsiana, działanie niepożądane, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, leczenie systemowe, miejscowo zaawansowany nowotwór, mięsak tkanek miękkich, nieoperacyjny nowotwór, pazopanib, podtyp histologiczny mięsaka, progresja choroby, przerzuty odległe, rak nerkowokomórkowy, rozpoznanie histopatologiczne, terapia cytokinami, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Produkt leczniczy Pazopanib Pharmascience dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających substancję czynną pazopanib chlorowodorek w dawkach 200 mg oraz 400 mg. Tabletki 200 mg mają różowy kolor dzięki obecności żelaza tlenku czerwonego (E 172) w otoczce, natomiast tabletki 400 mg są białe. Obie dawki zawierają identyczny skład rdzenia, w tym celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, powidon oraz magnezu stearynian. Tabletki różnią się wymiarami: 200 mg mają 14,3 mm × 5,7 mm, a 400 mg 18,0 mm × 7,1 mm (z dopuszczalną odchyłką ±5%). Takie cechy ułatwiają identyfikację dawki i minimalizują ryzyko pomyłek w podawaniu leku.
celuloza mikrokrystaliczna, charakterystyka produktu leczniczego, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, pazopanib, pazopanib chlorowodorek, polisorbat, postać farmaceutyczna, powidon, rdzeń tabletki, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pazopanib Zentiva 400 mg
Pazopanib Zentiva, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, kapsułkowate, 14×6 mm) oraz 400 mg (białe, kapsułkowate, 18×7 mm), jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS) u dorosłych. W RCC lek może być stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i po wcześniejszym leczeniu cytokinami. W przypadku STS terapia pazopanibem jest wskazana wyłącznie u pacjentów z zaawansowanym, przerzutowym lub nieoperacyjnym nowotworem, którzy uprzednio otrzymali chemioterapię w chorobie przerzutowej lub u których doszło do progresji w ciągu 12 miesięcy od leczenia neoadjuwantowego/adjuwantowego. Skuteczność i bezpieczeństwo leku potwierdzono jedynie dla wybranych podtypów histologicznych mięsaków, co wymaga precyzyjnej diagnostyki histopatologicznej przed kwalifikacją do terapii.
badanie histopatologiczne, chemioterapia, chlorowodorek, choroba współistniejąca, cytokiny, działanie niepożądane, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, nieoperacyjny nowotwór, pazopanib, pierwsza linia leczenia, podtyp histologiczny, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, wskazanie rejestracyjne, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pazopanib Zentiva 200 mg
Pazopanib Zentiva jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg (różowe) i 400 mg (białe), zawierających odpowiednio 200 mg lub 400 mg pazopanibu chlorowodorku. Lek jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka nerkowokomórkowego u dorosłych, zarówno jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów bez wcześniejszego leczenia systemowego, jak i jako terapia drugiej linii po niepowodzeniu leczenia cytokinami. Ponadto, pazopanib znajduje zastosowanie w leczeniu zaawansowanych mięsaków tkanek miękkich (STS) u pacjentów, którzy wcześniej przeszli chemioterapię w chorobie przerzutowej lub u których doszło do progresji w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neo- lub adjuwantowego. Skuteczność i bezpieczeństwo leku zostały potwierdzone klinicznie jedynie dla wybranych podtypów histologicznych mięsaków, co wymaga precyzyjnej diagnostyki histopatologicznej przed rozpoczęciem terapii.
choroba przerzutowa, diagnostyka histopatologiczna, leczenie adjuwantowe, leczenie immunomodulujące, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, pazopanib, pazopanibu chlorowodorek, podtyp histologiczny, progresja choroby, rak nerki, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, terapia drugiej linii, zaawansowany mięsak tkanek miękkich, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Pazopanib (Pazopanib Pharmascience) w dawkach 200 mg i 400 mg, zgodnie z dostępnymi danymi klinicznymi oraz charakterystyką produktu leczniczego, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Farmakodynamiczny profil leku nie wskazuje na działanie ośrodkowe, które mogłoby zaburzać funkcje poznawcze i motoryczne niezbędne do bezpiecznego kierowania pojazdami. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić indywidualny stan kliniczny pacjenta oraz potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zmęczenie i osłabienie, które mogą negatywnie wpływać na sprawność psychomotoryczną i bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działania niepożądane, działanie ośrodkowe, funkcje poznawcze i motoryczne, interakcje lekowe, osłabienie, pazopanib, profil farmakodynamiczny, schorzenia współistniejące, sprawność psychomotoryczna, stan kliniczny, tabletki powlekane, właściwości farmakologiczne, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Pazopanib – Wskazania do stosowania
Pazopanib, inhibitor kinaz tyrozynowych, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) zarówno w terapii pierwszej linii u osób wcześniej nieleczonych systemowo, jak i u pacjentów po niepowodzeniu terapii cytokinami. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu określonych podtypów zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich (STS) u dorosłych, szczególnie u chorych po wcześniejszej chemioterapii lub z progresją choroby w ciągu 12 miesięcy od leczenia neoadjuwantowego/adjuwantowego. Preparaty zawierające pazopanib dostępne są w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Wszystkie dostępne na rynku preparaty mają identyczny profil terapeutyczny, a wybór konkretnego produktu powinien uwzględniać aspekty ekonomiczne i dostępność.
chemioterapia, choroba rozsiana, cytokina, inhibitor kinazy tyrozynowej, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, lek przeciwnowotworowy, mięsak tkanek miękkich, nowotwór nerki, pazopanib, podtyp histologiczny, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, terapia pierwszej linii, terapia systemowa, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib STADA jest stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaka tkanek miękkich (STS) w dawce 800 mg raz na dobę, podawanej doustnie na czczo. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowywane w zależności od tolerancji pacjenta, z możliwością modyfikacji o 200 mg, nie przekraczając maksymalnej dawki 800 mg. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina i AlAT do 1,5 x GGN) zaleca się dawkę 800 mg/dobę, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach (bilirubina >1,5 do 3 x GGN) dawkę należy zmniejszyć do 200 mg/dobę. Leku nie stosuje się u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (bilirubina >3 x GGN). U osób z klirensem kreatyniny >30 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak u pacjentów z klirensem <30 ml/min należy zachować ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat, a bezpieczeństwo u pacjentów pediatrycznych 2-18 lat nie jest w pełni określone.
AlAT, badanie farmakokinetyczne, badanie kliniczne, bilirubina, bilirubina bezpośrednia, bilirubina całkowita, działanie leku, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, mięsak tkanek miękkich, parametry wątrobowe, pazopanib, podanie doustne, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pazopanib Zentiva 200 mg
Pazopanib Zentiva jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg lub 400 mg chlorowodorku pazopanibu jako substancji czynnej. Tabletki 200 mg mają różowy kolor (zawierają tlenek żelaza E 172) i wymiary około 14 mm x 6 mm, natomiast tabletki 400 mg są białe, o wymiarach około 18 mm x 7 mm. Skład substancji pomocniczych jest zbliżony w obu dawkach, obejmując m.in. celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, powidon, magnezu stearynian, hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400 oraz polisorbat 80. Różnica dotyczy jedynie obecności tlenku żelaza w tabletkach 200 mg, co wpływa na ich kolor.
blister jednodawkowy, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek pazopanibu, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, pazopanib, polisorbat 80, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Preparat Pazopanib Pharmascience, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg (różowe) oraz 400 mg (białe), zawiera chlorowodorek pazopanibu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub jakikolwiek składnik pomocniczy. Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych do ciężkich anafilaktycznych zdarzeń, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii, szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz wdrożenia leczenia objawowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergii na leki o podobnej strukturze chemicznej oraz na obecność chlorowodorku w preparacie, co może wpływać na ryzyko reakcji nadwrażliwości.
chlorowodorek pazopanibu, dokumentacja medyczna, historia choroby, konsultacja alergologiczna, leczenie objawowe, objaw kliniczny, opcja terapeutyczna, pazopanib, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, struktura chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wywiad medyczny, zmiana skórna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pazopanib STADA 400 mg
Przedawkowanie pazopanibu, stosowanego w terapii onkologicznej, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Badania kliniczne wykazały, że dawki sięgające 2000 mg na dobę mogą powodować zmęczenie 3. stopnia u około 33% pacjentów, co jest toksycznością ograniczającą dawkę. Natomiast dawka 1000 mg na dobę wiąże się z występowaniem nadciśnienia tętniczego 3. stopnia u 1 na 3 pacjentów, co wymaga ścisłego monitorowania i kontroli ciśnienia tętniczego. Objawy te są kluczowymi wskaźnikami przedawkowania i powinny być brane pod uwagę w codziennej praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Pazopanib Pharmascience, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg (różowe) i 400 mg (białe), zawiera chlorowodorek pazopanibu jako substancję czynną. Lek jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz zaawansowanym mięsakami tkanek miękkich (STS). W RCC pazopanib stosuje się zarówno jako terapię pierwszego rzutu u pacjentów bez wcześniejszego leczenia systemowego, jak i jako leczenie drugiego rzutu u pacjentów po terapii cytokinami, u których doszło do progresji choroby lub nietolerancji leczenia. W przypadku mięsaków tkanek miękkich, lek jest zalecany u pacjentów z określonymi podtypami histologicznymi, którzy przeszli wcześniejszą chemioterapię lub u których nastąpiła progresja choroby w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neoadjuwantowego lub adjuwantowego. Decyzję o zastosowaniu pazopanibu powinien podejmować onkolog z doświadczeniem, po dokładnej ocenie stopnia zaawansowania choroby, typu histopatologicznego oraz historii leczenia.
badanie obrazowe, chlorowodorek, choroba rozsiana, działanie niepożądane, interferon alfa, interleukina-2, leczenie adjuwantowe, leczenie drugiego rzutu, leczenie drugiej linii, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, leczenie pierwszej linii, mięsak tkanek miękkich, pazopanib, podtyp histologiczny, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, terapia cytokinami, terapia systemowa, typ histopatologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Viatris 200 mg
Pazopanib Viatris, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych zawierających chlorowodorek pazopanibu, ma ograniczone przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. W trakcie kwalifikacji do terapii należy szczegółowo zebrać wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na inhibitory kinaz tyrozynowych. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności natychmiastowego zgłoszenia objawów takich jak wysypka, świąd, obrzęk, duszność czy zawroty głowy, które mogą wskazywać na reakcję alergiczną.
chlorowodorek pazopanibu, choroba wątroby, duszność, inhibitor kinazy tyrozynowej, krwawienie, nadwrażliwość, obrzęk, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, przetoka, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, świąd, tabletka powlekana, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawrót głowy