farmakoterapia olanzapiną

Olanzapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, stosowany głównie w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Działa poprzez blokadę receptorów dopaminowych D2 oraz serotoninowych 5-HT2A, wykazując mniejsze powinowactwo do receptorów D2 niż klasyczne neuroleptyki, co przekłada się na niższe ryzyko występowania objawów pozapiramidowych.

Farmakoterapia olanzapiną charakteryzuje się skutecznością w leczeniu objawów pozytywnych (omamy, urojenia) oraz negatywnych (apatia, wycofanie społeczne) schizofrenii. Lek jest dostępny w formie tabletek doustnych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT) oraz w postaci iniekcji o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia indywidualizację terapii i poprawę współpracy pacjenta.

Do najczęstszych działań niepożądanych olanzapiny należą: przyrost masy ciała, sedacja, zawroty głowy, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hiperlipidemia), suchość w jamie ustnej i zaparcia. Długotrwałe stosowanie wymaga monitorowania parametrów metabolicznych, masy ciała, obwodu talii oraz badań laboratoryjnych oceniających profil lipidowy i poziom glukozy. W przypadku wystąpienia zespołu metabolicznego należy rozważyć modyfikację leczenia.

Dawkowanie olanzapiny jest zindywidualizowane i zależy od wskazania, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób. W schizofrenii typowa dawka początkowa wynosi 5-10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę. U pacjentów geriatrycznych oraz z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczynanie od niższych dawek. Przy zmianie leku przeciwpsychotycznego na olanzapinę rekomendowane jest stopniowe odstawianie poprzedniego preparatu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl