retinskopia
Retinskopia, znana również jako skiaskopia, to obiektywna metoda badania refrakcji oka stosowana przede wszystkim w okulistyce i optometrii. Technika ta polega na obserwacji ruchu cienia źrenicy po oświetleniu oka światłem z retinskopu i określeniu, w jaki sposób światło jest odbijane przez siatkówkę.
Podczas badania lekarz lub optometrysta kieruje wiązkę światła z retinskopu do oka pacjenta i obserwuje ruch refleksu świetlnego (cienia) w źrenicy podczas poruszania wiązką światła. Kierunek ruchu cienia wskazuje na rodzaj wady refrakcji: krótkowzroczność, nadwzroczność lub astygmatyzm. Następnie, przy użyciu soczewek sferycznych lub cylindrycznych, specjalista dąży do neutralizacji ruchu cienia, co pozwala określić wartość korekcji optycznej.
Retinskopia jest szczególnie wartościowa w badaniu pacjentów, którzy nie mogą aktywnie uczestniczyć w subiektywnych metodach badania refrakcji – małych dzieci, osób z zaburzeniami komunikacji, czy pacjentów z ograniczonymi możliwościami poznawczymi. Metoda ta nie wymaga odpowiedzi pacjenta i pozwala na dokładne określenie wady wzroku nawet u niemowląt.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Starczowzroczność – Diagnostyka i diagnoza
Prezbiopia to naturalny proces starzenia się oka, charakteryzujący się stopniową utratą zdolności akomodacji i ostrego widzenia z bliska, zwykle ujawniający się między 40. a 45. rokiem życia i postępujący do około 65. roku życia. Diagnostyka obejmuje kompleksowe badanie refrakcji z użyciem foroptera, ocenę ostrości wzroku, badanie dna oka (oftalmoskopia), test integralności mięśni oraz perymetrię. Kluczowym parametrem jest przesunięcie bliskiego punktu akomodacji (NPA) poza standardową odległość czytania, potwierdzane zarówno subiektywnie, jak i obiektywnie (retinoskopia z bliska). Objawy kliniczne to m.in. trudności w czytaniu drobnego druku, niewyraźne widzenie z bliska, zmęczenie oczu i bóle głowy podczas pracy z bliska oraz potrzeba zwiększonego oświetlenia. Zalecane są regularne badania wzroku, szczególnie po 40. roku życia, z częstotliwością dostosowaną do wieku i czynników ryzyka (np. co 1-3 lata dla osób 55-64 lata, co 1-2 lata po 65. roku życia).
astenopia, badanie dna oka, keratoplastyka konduktywna, lampa szczelinowa, LASIK, monovision, oftalmoskopia, okulary dwuogniskowe, okulary wieloogniskowe, ostrość wzroku, perymetria, pilokarpina, pole widzenia, prezbiopia, refrakcja oka, retinskopia, rozszerzenie źrenic, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewki dwuogniskowe, soczewki gazoprzepuszczalne, soczewki kontaktowe, soczewki progresywne, wymiana soczewki refrakcyjnej, zmęczenie oczu