NLR
NLR (Nucleotide-binding domain and Leucine-rich repeat containing Receptors) to rodzina wewnątrzkomórkowych receptorów rozpoznających wzorce molekularne (PRRs), które odgrywają kluczową rolę w odpowiedzi immunologicznej. Receptory te działają jako czujniki wykrywające patogeny lub uszkodzenia komórkowe, inicjując kaskady sygnałowe prowadzące do odpowiedzi zapalnej.
Struktura receptorów NLR obejmuje trzy główne domeny: C-terminalną domenę bogatą w leucynę (LRR) odpowiedzialną za rozpoznawanie ligandów, centralną domenę wiążącą nukleotydy (NBD) zaangażowaną w oligomeryzację receptora po aktywacji, oraz N-terminalną domenę efektorową, która może być domeną CARD, PYD lub BIR, determinującą specyficzny szlak sygnałowy.
W medycynie klinicznej receptory NLR są istotne ze względu na ich związek z licznymi chorobami autoimmunologicznymi i zapalnymi. Mutacje w genach kodujących NLR mogą prowadzić do zespołów autoimmunologicznych, takich jak zespół Muckle-Wellsa, rodzinna zimnica autoimmunologiczna czy przewlekły niemowlęcy zespół neurologiczno-skórno-stawowy (CINCA). Ponadto, nieprawidłowa aktywacja szlaków NLR jest powiązana z patogenezą chorób zapalnych jelit, cukrzycy typu 2 oraz chorób neurodegeneracyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Piętka tętniczo-żylna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Przetoka tętniczo-żylna (piętka tętniczo-żylna) jest kluczowym dostępem naczyniowym dla pacjentów dializowanych, a jej długoterminowa przeżywalność jest zróżnicowana i zależy od wielu czynników prognostycznych. Pięcioletni wskaźnik przeżywalności przetok u pacjentów z ESRD wynosi średnio 34,5%, z wartościami od 60% u pacjentów bez czynników ryzyka do 2,9% przy ≥4 czynnikach ryzyka. U pacjentów po przeszczepieniu nerki mediana drożności wynosi 7,9 lat, z 18% niewydolności w pierwszym roku i 39% w ciągu 5 lat. Niezależne czynniki pogarszające rokowanie to zaawansowany wiek, cukrzyca oraz wcześniejsze stosowanie cewnika centralnego. Markery stanu zapalnego (NLR, PLR, SII, CRP), odżywienia (PNI) oraz iloczyn wapniowo-fosforanowy (Ca-P) mają istotną wartość prognostyczną w przewidywaniu niepowodzenia dojrzewania przetoki, z różnicami skuteczności dojrzewania od 31,88% do 91,36% w zależności od wartości tych parametrów. Mniejsze średnice naczyń (tętnicy promieniowej, tętnicy ramiennej, żyły odpromieniowej) znacząco obniżają skuteczność dojrzewania przetoki (np. 40% vs 94,87% dla tętnicy promieniowej). Model prognostyczny oparty na wieku, cukrzycy i wcześniejszym cewniku centralnym pozwala na stratyfikację ryzyka pięcioletniego przeżycia przetoki z przeżywalnością od 60% (0 punktów) do 2,9% (≥4 punkty).
badanie ultrasonograficzne, białko C-reaktywne, cewnik centralny, CRP, cukrzyca, duplex ultrasound, ESRD, hemodializa, iloczyn wapniowo-fosforanowy, krańcowa niewydolność nerek, nadciśnienie żylne, NLR, piętka tętniczo-żylna, PLR, przeszczepienie nerki, przetoka tętniczo-żylna, przewlekła choroba nerek, stosunek neutrofili do limfocytów, stosunek płytek krwi do limfocytów, systemowy indeks zapalny, tętniak, tętnica promieniowa, tętnica ramienna, ultrasonografia duplex, zakrzepowe zapalenie żył, zespół podkradania