wirus HAV
Wirus HAV (Hepatitis A Virus) to czynnik etiologiczny wirusowego zapalenia wątroby typu A. Należy do rodziny Picornaviridae, rodzaju Hepatovirus. Jest wirusem bezotoczkowym o genomie RNA, co zapewnia mu wysoką odporność na czynniki środowiskowe, w tym wysoką temperaturę i niskie pH.
Transmisja wirusa HAV odbywa się głównie drogą fekalno-oralną, poprzez spożycie zanieczyszczonej wody lub żywności, a także przez bliski kontakt z osobą zakażoną. Okres inkubacji wynosi średnio 28 dni (zakres 15-50 dni). Zakażenie charakteryzuje się ostrym przebiegiem, bez tendencji do przewlekania, w przeciwieństwie do wirusów HBV czy HCV.
Objawy kliniczne zakażenia HAV obejmują gorączkę, złe samopoczucie, nudności, wymioty, brak apetytu, bóle brzucha, a w późniejszym okresie żółtaczkę. U dzieci zakażenie często przebiega bezobjawowo. Rozpoznanie opiera się na wykryciu przeciwciał anty-HAV klasy IgM w surowicy. Nie istnieje leczenie przyczynowe – terapia ma charakter objawowy.
Profilaktyka zakażeń HAV obejmuje szczepienia ochronne (dostępne są szczepionki monowalentne oraz skojarzone z HBV), przestrzeganie zasad higieny oraz izolację osób chorych. Szczepienia zalecane są osobom podróżującym do regionów endemicznych, pacjentom z przewlekłymi chorobami wątroby oraz grupom zawodowym narażonym na kontakt z wirusem.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wirusowe zapalenie wątroby typu a – Zapobieganie i profilaktyka
Wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW A) jest wysoce zakaźną chorobą przenoszoną drogą pokarmową, głównie przez kontakt bezpośredni z osobą zakażoną lub spożycie skażonej żywności i wody. Najskuteczniejszą metodą profilaktyki jest szczepienie preparatami inaktywowanymi, podawanymi w dwóch dawkach domięśniowo w odstępie 6-12 miesięcy, zapewniającymi ochronę u niemal 100% zaszczepionych. Pojedyncza dawka daje ochronę już po 2-4 tygodniach, jednak pełna odporność wymaga schematu dwudawkowego. Szczepienia są rekomendowane przez ACIP dla dzieci od 12 miesiąca życia, osób podróżujących do regionów endemicznych, osób z grup ryzyka (np. przewlekłe choroby wątroby, osoby używające narkotyków, MSM, personel medyczny). Profilaktyka poekspozycyjna, stosowana do 14 dni od kontaktu z zakażonym, obejmuje podanie szczepionki lub immunoglobuliny, szczególnie u osób z przeciwwskazaniami do szczepienia lub z grup wysokiego ryzyka.
alkoholowa choroba wątroby, dochodzenie epidemiologiczne, droga pokarmowa, działanie niepożądane, immunoglobulina, obniżona odporność, ognisko epidemiczne, poziom zaszczepienia, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciało ochronne, przewlekła choroba wątroby, reakcja alergiczna, seks oralno-analny, standardowy środek ostrożności, stłuszczeniowa choroba wątroby, szczepionka inaktywowana, szczepionka żywa atenuowana, transmisja wirusa, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenie krzepnięcia, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vaqta 25 25 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dla dzieci i młodzieży
VAQTA 25 to szczepionka zawierająca inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A (HAV), szczep CR326F, adsorbowany na amorficznym hydroksyfosforanosiarczanie glinu (0,225 mg Al³⁺). Preparat jest przeznaczony do czynnego uodpornienia dzieci od 12 miesiąca życia do 17 lat, z dawką 0,5 ml zawierającą 25 jednostek wirusa HAV. Szczepionka jest szczególnie zalecana u osób z grup podwyższonego ryzyka, takich jak dzieci i młodzież narażone na zakażenie, osoby mogące przenosić HAV oraz pacjenci z istniejącym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, u których zakażenie HAV może stanowić zagrożenie życia. Optymalny czas podania pierwszej dawki to co najmniej 2 tygodnie, a najlepiej 4 tygodnie przed spodziewaną ekspozycją na wirusa, aby zapewnić odpowiedni poziom przeciwciał ochronnych.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Vaqta 50 50 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/ml; 1 dawka (1 ml), dla dorosłych
Stosowanie szczepionki VAQTA 50 (inaktywowana szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A) wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji farmakodynamicznych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami odporności, u których odpowiedź immunologiczna może być niewystarczająca. W przypadku jednoczesnego podania z immunoglobuliną, stosować oddzielne strzykawki i różne miejsca iniekcji, gdyż poziom przeciwciał może być obniżony w porównaniu do podania samej szczepionki. Jednoczesne podanie VAQTA 50 z szczepionkami przeciw żółtej gorączce i durowi brzusznemu jest bezpieczne i nie wpływa negatywnie na odpowiedź immunologiczną. Brak jest wystarczających danych dotyczących jednoczesnego stosowania z DTaP, dlatego zaleca się ostrożność i rozważenie podania w różnym czasie. W przypadku innych szczepionek, dla których nie przeprowadzono badań interakcji, należy podawać je w różne miejsca anatomiczne i nie mieszać w jednej strzykawce.
błonica tężec krztusiec, działanie niepożądane, funkcja wątroby, immunoglobulina, immunosupresja, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, odpowiedź immunologiczna, przewlekła choroba alkoholowa, szczepionka DTaP, szczepionka MMR, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szczepionka przeciw pneumokokom, szczepionka przeciw polio, szczepionka przeciw żółtej gorączce, terapia immunosupresyjna, układ odpornościowy, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, zaburzenie odporności - Leksykon chorób i schorzeń
Wirusowe zapalenie wątroby typu a – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW A) jest ostrą, samoograniczającą się infekcją wątroby wywołaną przez wirus HAV, przenoszoną głównie drogą fekalno-oralną. Okres inkubacji wynosi około miesiąca, a zakaźność rozpoczyna się około 2 tygodnie przed wystąpieniem objawów i trwa do 3 tygodni po ich pojawieniu się. Klinicznie choroba manifestuje się początkowo objawami grypopodobnymi (zmęczenie, gorączka, nudności), a następnie żółtaczką, ciemnym moczem i jasnymi stolcami. Diagnostyka opiera się na wykryciu przeciwciał anty-HAV IgM oraz podwyższonych enzymów wątrobowych (ALT, AST) i bilirubiny. WZW A nie przechodzi w postać przewlekłą, a zakażenie zapewnia dożywotnią odporność. Leczenie jest objawowe, obejmujące odpoczynek, odpowiednie nawodnienie i dietę, z unikaniem alkoholu i leków hepatotoksycznych. Hospitalizacja wskazana jest przy ciężkich zaburzeniach metabolicznych, encefalopatii wątrobowej, wydłużonym czasie protrombinowym (>3 s) lub bilirubinie >30 mg/dl.
bilans płynów, bilirubina w surowicy, czas protrombinowy, droga fekalno-oralna, droga pokarmowa, encefalopatia wątrobowa, enzymy wątrobowe, faza przedżółtaczkowa, faza zdrowienia, faza żółtaczkowa, immunoglobulina, izolacja kontaktowa, krwiomocz, lek hepatotoksyczny, objawy grypopodobne, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciała anty-HAV IgG, smolisty stolec, szczepienie ochronne, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodobrzusze, wybroczyny, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Havrix Adult nie mniej niż 1440 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/ml; 1 dawka (1 ml)
Havrix Adult to szczepionka inaktywowana przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (HAV), zawierająca co najmniej 1440 jednostek ELISA antygenu wirusowego na dawkę 1 ml. Wirusy szczepionkowe (szczep HM175) namnażane są w ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5, następnie inaktywowane formaldehydem i adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al³⁺). Mechanizm działania opiera się na indukcji produkcji swoistych przeciwciał anty-HAV, co prowadzi do wytworzenia odporności. Badania kliniczne wykazały wysoką skuteczność immunologiczną: serokonwersję osiąga 99% osób po 30 dniach od pierwszej dawki, a pełna odpowiedź immunologiczna (100% serokonwersji) jest obserwowana już w 19 dniu, co jest istotne ze względu na średni czas inkubacji HAV wynoszący 4 tygodnie. Zaleca się podanie dawki uzupełniającej między 6. a 12. miesiącem po szczepieniu pierwotnym, jednak możliwe jest jej podanie do 5 lat po pierwszej dawce, z zachowaniem podobnego poziomu przeciwciał.
chromatografia żelowa, dawka uzupełniająca, fenyloketonuria, inaktywacja formaldehydem, komórki diploidalne MRC-5, odpowiedź immunologiczna, poziom przeciwciał, przeciwciała anty-HAV, serokonwersja, seropozytywność, test ELISA, wirus HAV, wirus zapalenia wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vaqta 25
Szczepionka VAQTA 25, zawierająca 25 jednostek inaktywowanego wirusa zapalenia wątroby typu A (szczep CR326F) w dawce 0,5 ml, adsorbowana na 0,225 mg Al³⁺, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u dzieci i młodzieży. Należy dokładnie dokumentować nazwę i numer serii produktu, co jest kluczowe dla identyfikacji w przypadku działań niepożądanych. Szczepionka jest przeciwwskazana u pacjentów z historią nadwrażliwości na preparat oraz u osób uczulonych na lateks, gdyż korek fiolki zawiera naturalny suchy lateks. Dodatkowo, obecność śladowych ilości neomycyny i formaldehydu może stanowić ryzyko u pacjentów z alergią na te substancje. Przed szczepieniem u osób z obszarów endemicznych lub z przebytą infekcją HAV zaleca się wykonanie badań serologicznych w celu potwierdzenia braku przeciwciał anty-HAV i zasadności immunizacji.
badanie serologiczne, biologiczny produkt leczniczy, działanie niepożądane, epinefryna, fibroblasty MRC-5, formaldehyd, hydroksyfosforanosiarczanie glinu, infekcja HAV, lateks, nadwrażliwość, neomycyna, przeciwciała anty-HAV, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, serokonwersja, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, WZW A, zestaw przeciwwstrząsowy, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Havrix 720 Junior nie mniej niż 720 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Havrix 720 Junior to inaktywowana szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A), zawierająca co najmniej 720 jednostek ELISA antygenu wirusowego w dawce 0,5 ml. Wirusy szczepionkowe pochodzą ze szczepu HM175, namnażane są w ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5, a następnie inaktywowane formaldehydem. Szczepionka indukuje produkcję swoistych przeciwciał anty-HAV, co zapewnia ochronę immunologiczną. Badania kliniczne wykazały szybkie tempo serokonwersji: 79% zaszczepionych w 13. dniu, 100% w 19. dniu po podaniu pierwszej dawki, co jest istotne ze względu na średni czas inkubacji WZW A wynoszący około 4 tygodni. Dla utrzymania długotrwałej odporności zaleca się podanie dawki uzupełniającej między 6 a 12 miesiącem po szczepieniu pierwotnym, z możliwością podania dawki przypominającej nawet do 5 lat później. Dane z badań długoterminowych wskazują, że po pełnym cyklu szczepienia (2 dawki) co najmniej 95% pacjentów pozostaje seropozytywnych (>15 mj.m./ml) przez 30 lat, a 90% przez 40 lat.
antygen wirusowy, chromatografia żelowa, dawka uzupełniająca, inaktywacja formaldehydem, inaktywacja wirusów, kinetyka odpowiedzi immunologicznej, komórki diploidalne MRC-5, liza komórek, odporność zbiorowiskowa, przeciwciała anty-HAV, serokonwersja, seropozytywność, szczep HM175, szczepienie pierwotne, test ELISA, ultrafiltracja, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu, zachorowalność - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Havrix 720 Junior
Szczepionka Havrix 720 Junior, zawierająca co najmniej 720 jednostek ELISA inaktywowanego wirusa HAV szczepu HM175, jest przeznaczona do podawania domięśniowego, z wykluczeniem mięśnia pośladkowego, podskórnego i śródskórnego, aby zapewnić odpowiedni poziom przeciwciał ochronnych. Szczepienie należy odroczyć u pacjentów z ostrymi chorobami gorączkowymi, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania. Szczepionka zawiera 83 µg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią, oraz jest praktycznie wolna od potasu (<39 mg) i sodu (<23 mg). Nie przeprowadzono badań klinicznych u dzieci w wieku 1-2 lat, dlatego szczepienie w tej grupie zaleca się tylko przy wysokim ryzyku zakażenia. U pacjentów hemodializowanych, immunosupresyjnych oraz zakażonych HIV może wystąpić obniżona odpowiedź immunologiczna, co wymaga rozważenia dodatkowych dawek szczepionki.
choroba genetyczna, droga domięśniowa, fenyloketonuria, gorączka, hemodializa, komórki diploidalne MRC-5, łagodna infekcja, mięsień pośladkowy, obniżona odporność, odpowiedź immunologiczna, okres inkubacji wirusa, omdlenie, parestezje, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, podanie śródskórne, przeciwciała anty-HAV, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychogenna, reaktogenność, ruchy toniczno-kloniczne, szczep HM175, utrata przytomności, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu, WZW typu A, zaburzenia widzenia, zakażenie HIV - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Feiba NF
Produkt FEIBA NF, zawierający zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowania ze względu na ryzyko poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak DIC, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu. Maksymalna jednorazowa dawka wynosi 100 j./kg masy ciała, a maksymalna dawka dobowa 200 j./kg masy ciała, z możliwością przekroczenia jedynie w wyjątkowych sytuacjach klinicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepowo-zatorowego, w tym u osób leczonych jednocześnie rekombinowanym czynnikiem VIIa oraz u pacjentów otrzymujących emicizumab, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie. W przypadku wystąpienia objawów zakrzepowo-zatorowych lub reakcji nadwrażliwości, podawanie FEIBA NF należy natychmiast przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne.
anemia hemolityczna, ból w klatce piersiowej, choroba miażdżycowa, choroba wieńcowa, czas częściowej tromboplastyny, fibrynogen, hemofilia, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika VIII, krwawienie przełomowe, mikroangiopatia zakrzepowa, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, ostra zakrzepica, parwowirus B19, płytki krwi, pokrzywka, posocznica, produkty degradacji fibryny, reakcja anafilaktyczna, reakcja anamnestyczna, rekombinowany czynnik VIIa, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, test Coombsa, tromboelastogram, udar mózgu, uraz zmiażdżeniowy, uszkodzenie wątroby, wirus bezosłonkowy, wirus HAV, wirus HBV, wirus HCV, wirus HIV, wirus osłonkowy, wstrząs krążeniowy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon chorób i schorzeń
Wirusowe zapalenie wątroby typu a – Leczenie
Wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW A) jest ostrą, samoograniczającą się infekcją wątroby wywołaną przez HAV, która zazwyczaj nie prowadzi do przewlekłego uszkodzenia narządu. Leczenie jest wyłącznie wspomagające i obejmuje odpoczynek, odpowiednie nawodnienie, zbilansowaną dietę oraz unikanie alkoholu i leków hepatotoksycznych, takich jak paracetamol. W przypadku nasilonych objawów stosuje się leki przeciwwymiotne, przeciwgorączkowe i przeciwświądowe pod ścisłą kontrolą lekarską. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować regularną ocenę funkcji wątroby (AspAT, AlAT, bilirubina, fosfataza alkaliczna, GGTP), parametrów krzepnięcia (INR, czas protrombinowy) oraz stanu neurologicznego w celu wczesnego wykrycia encefalopatii. Hospitalizacja jest wskazana w ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy ryzyku piorunującej niewydolności wątroby, gdzie stosuje się intensywne leczenie wspomagające, a w skrajnych sytuacjach rozważa się przeszczepienie wątroby według kryteriów Kings College lub skali MELD.
aplazja czerwonokrwinkowa, badanie funkcji wątroby, badanie serologiczne, encefalopatia wątrobowa, immunoglobulina, kryteria Kings College, leczenie objawowe, leczenie przeciwwirusowe, leczenie wspomagające, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwświądowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwymiotny, nawodnienie dożylne, okres zakaźności, parametry krzepnięcia, piorunująca niewydolność wątroby, postępowanie terapeutyczne, profilaktyka poekspozycyjna, przeszczepienie wątroby, przewlekłe uszkodzenie wątroby, skala MELD, substancja hepatotoksyczna, szczepienie poekspozycyjne, terapia kortykosteroidowa, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A - Leksykon chorób i schorzeń
Wirusowe zapalenie wątroby typu a – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka wirusowego zapalenia wątroby typu A (WZW A) opiera się przede wszystkim na badaniach serologicznych wykrywających specyficzne przeciwciała przeciwko wirusowi HAV. Kluczowym markerem ostrego zakażenia jest obecność przeciwciał klasy IgM (anty-HAV IgM), które pojawiają się 5-10 dni przed objawami klinicznymi (15-45 dni po ekspozycji) i utrzymują się zwykle 3-6 miesięcy, choć w 25% przypadków nawet do 12 miesięcy. Wysoka czułość i swoistość testów anty-HAV IgM (99-100%) umożliwia potwierdzenie ostrego zakażenia u pacjentów z objawami klinicznymi i podwyższonymi aminotransferazami (ALT, AST), które mogą osiągać wartości do 1000 j/l. Przeciwciała IgG pojawiają się we wczesnej rekonwalescencji i utrzymują się latami, świadcząc o przebytej infekcji lub odporności poszczepiennej. Diagnostyka uzupełniana jest badaniami biochemicznymi (bilirubina, fosfataza alkaliczna, albuminy, czas protrombinowy) oraz molekularnymi metodami RT-PCR wykrywającymi RNA HAV, szczególnie przydatnymi we wczesnej fazie zakażenia i badaniach epidemiologicznych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, badanie serologiczne, biopsja wątroby, czas protrombinowy, dysfagia, fosfataza alkaliczna, immunoglobulina G, immunoglobulina M, odporność poszczepienna, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciało klasy IgG, przeciwciało klasy IgM, przeciwciało przeciwko wirusowi, reakcja RT-PCR, szybki test immunochromatograficzny, test serologiczny, ultrasonografia wątroby, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, zapalenie okołowrotne, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Wirusowe zapalenie wątroby typu a – Etiologia i przyczyny
Wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW A) jest ostrą, samoograniczającą się chorobą wątroby wywołaną przez wirus HAV, należący do rodzaju Hepatovirus w rodzinie Picornaviridae. HAV to bezosłonkowy wirus ikozaedralny o wielkości 27-32 nm, z genomem jednoniciowego RNA o dodatniej polarności długości 7,5 kb. Zakażenie następuje głównie drogą fekalno-oralną poprzez spożycie skażonej żywności lub wody. Okres inkubacji wynosi 2-6 tygodni, a zakaźność trwa od 2 tygodni przed wystąpieniem objawów do około tygodnia po pojawieniu się żółtaczki. Objawy kliniczne obejmują fazę przedżółtaczkową trwającą 5-7 dni z objawami prodromalnymi, a następnie żółtaczkę. Piorunująca niewydolność wątroby występuje rzadko (<1%), a zakażenie nie przechodzi w formę przewlekłą. Nietypowe postaci, takie jak przetrwała cholestaza (<5%), nawracające zapalenie wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby (3%) oraz piorunujące zapalenie wątroby (<1%), stanowią rzadkie powikłania.
autoimmunologiczne zapalenie wątroby, cholestaza, choroba wątroby, droga fekalno-oralna, droga krwiopochodna, faza przedżółtaczkowa, jednoniciowy RNA, kontakt seksualny, niewydolność wątroby, odpowiedź immunologiczna, Picornaviridae, piorunująca niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, przeszczep wątroby, stan zapalny, szczepionka przeciwko WZW A, uszkodzenie wątroby, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, zaburzenia krzepnięcia krwi, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Wirus zapalenia wątroby typu A – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A) zawierają inaktywowany wirus (szczepy GBM, HM175, CR326F) i są stosowane u dorosłych oraz dzieci. Brak jest jednak kompleksowych danych dotyczących wpływu tych preparatów na płodność u kobiet i mężczyzn. W okresie ciąży dostępne dane bezpieczeństwa są ograniczone, co wymaga ostrożności przy szczepieniu kobiet ciężarnych. Szczepionki, takie jak Avaxim 160 U, Havrix (Junior i Adult) oraz Vaqta (25 U, 50 U), nie mają potwierdzonych badań klinicznych ani na modelach zwierzęcych dotyczących wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Teoretycznie, jako inaktywowane preparaty wirusowe, nie powinny stanowić istotnego zagrożenia dla płodu, jednak ze względu na brak danych klinicznych ich stosowanie w ciąży zaleca się jedynie w sytuacjach wysokiego ryzyka zakażenia, z preferencją przesunięcia szczepienia na II lub III trymestr.
Avaxim, ekspozycja na wirusa, inaktywowana szczepionka wirusowa, inaktywowany wirus, karmienie piersią, kobieta ciężarna, preparat pediatryczny, rozwój płodu, stosunek ryzyka do korzyści, szczep CR326F, szczep GBM, szczep HM175, szczepionka przeciw WZW A, trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, zakażenie HAV, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Havrix 720 Junior nie mniej niż 720 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Havrix 720 Junior jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A), zawierającą co najmniej 720 jednostek ELISA inaktywowanego wirusa HAV na dawkę 0,5 ml. Preparat jest wskazany do czynnej immunizacji osób narażonych na zakażenie HAV, zwłaszcza w rejonach o niskiej lub średniej endemiczności. Szczepionka nie chroni przed innymi wirusami zapalenia wątroby (HBV, HCV, HEV) ani innymi czynnikami patogennymi. Szczególnie zalecane jest szczepienie u podróżujących do obszarów o wysokiej zapadalności (Afryka, Azja, basen Morza Śródziemnego, Bliski Wschód, Ameryka Środkowa i Południowa), członków sił zbrojnych, personelu medycznego, osób narażonych zawodowo, pacjentów z hemofilią, osób z ryzykiem zachowań seksualnych oraz pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby lub podwyższonym ryzykiem ich rozwoju. Szczepionka zawiera 0,25 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwant oraz 83 µg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z fenyloketonurią.
czynna odporność, czynnik patogenny, fenyloalanina, fenyloketonuria, HBV, HCV, hemofilia, komórki diploidalne, nabyta odporność, nadużywanie alkoholu, pacjent seronegatywny, pacjent seropozytywny, poziom przeciwciał, produkt krwiopochodny, przewlekła choroba wątroby, stan zapalny wątroby, szczep HM175, transfuzja, wirus HAV, wirus zapalenia wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu uwodniony, WZW A, zapalenie wątroby, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Havrix Adult nie mniej niż 1440 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/ml; 1 dawka (1 ml)
Havrix Adult to szczepionka zawierająca inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A (szczep HM175) w dawce co najmniej 1440 jednostek ELISA na 1 ml, produkowana na ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5 i adsorbowana na wodorotlenku glinu. Szczepionka jest wskazana do czynnej immunizacji przeciwko WZW typu A u osób narażonych na zakażenie, zwłaszcza podróżujących do obszarów o wysokiej endemicznosci (Afryka, Azja, Bliski Wschód, Ameryka Środkowa i Południowa), członków Sił Zbrojnych, pracowników medycznych, osób z grup ryzyka zawodowego i seksualnego, pacjentów z chorobami hematologicznymi oraz przewlekłymi chorobami wątroby. Szczepienie jest szczególnie istotne u pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby, gdyż infekcja HAV może pogorszyć przebieg choroby.
badanie serologiczne, choroba hematologiczna, inaktywowany wirus HAV, infekcja HAV, komórki diploidalne, kontakt z zakażonym, nadużywanie alkoholu, nosiciel HBV, nosiciel HCV, pacjent seronegatywny, pacjent seropozytywny, przeciwciała anty-HAV, przewlekła choroba wątroby, wirus HAV, wirus zapalenia wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu, zakażenie HAV, zapalenie wątroby wirusowe - Leksykon chorób i schorzeń
Wirusowe zapalenie wątroby typu a – Epidemiologia
Wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW A) pozostaje istotnym problemem zdrowia publicznego, charakteryzującym się zmienną endemicznością zależną od warunków sanitarnych i społeczno-ekonomicznych. Globalnie rocznie dochodzi do około 100 milionów zakażeń HAV, z czego 1,5 miliona to przypadki objawowe, skutkujące 15 000–30 000 zgonów. Epidemiologia WZW A ulega istotnym zmianom, m.in. przesunięciu wieku zakażenia w kierunku starszych grup wiekowych, co wiąże się z cięższym przebiegiem choroby (tzw. paradoks epidemiologii). W krajach rozwiniętych obserwuje się spadek zapadalności do 1,2/100 000 mieszkańców, głównie dzięki poprawie warunków sanitarnych i wprowadzeniu szczepień, jednak wzrasta liczba ognisk w grupach wysokiego ryzyka, takich jak osoby używające substancji psychoaktywnych, osoby bezdomne, MSM oraz podróżujący do krajów o wyższej endemiczności. Nadzór epidemiologiczny opiera się na obowiązkowym zgłaszaniu przypadków, monitoringu laboratoryjnym (przeciwciała anty-HAV IgM, RNA HAV) oraz nowoczesnych metodach, takich jak nadzór ściekowy i systemy wywiadu epidemicznego, które zwiększają wykrywalność ognisk i umożliwiają szybką reakcję.
droga fekalno-oralna, endemiczność, genotypowanie wirusa, immunoglobulina, nadzór epidemiologiczny, nadzór ściekowy, odporność zbiorowiskowa, ognisko epidemiczne, ostre zapalenie wątroby, profilaktyka poekspozycyjna, program szczepień, przeciwciała anty-HAV IgG, seropozytywność, seroprewalencja, szczepienie poekspozycyjne, szczepionka przeciwko WZW A, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Avaxim 160 U 160 jednostek antygenowych ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep GBM/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka AVAXIM 160 U zawiera 160 jednostek antygenowych ELISA inaktywowanego wirusa zapalenia wątroby typu A (szczep GBM) w dawce 0,5 ml, adsorbowanego na 0,3 mg wodorotlenku glinu. Aktualnie brak jest jednoznacznych danych klinicznych dotyczących wpływu szczepionki na płód oraz bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ze względu na inaktywowaną formę wirusa, teoretycznie nie powinna ona negatywnie wpływać na rozwój płodu, jednak oficjalne zalecenia odradzają stosowanie AVAXIM 160 U w ciąży i laktacji z powodu braku wystarczających badań. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność substancji pomocniczych, takich jak 2,5 µl etanolu bezwodnego oraz 10 µg fenyloalaniny w dawce szczepionki.
choroba wątroby, inaktywowana szczepionka wirusowa, inaktywowany wirus HAV, jednostki antygenowe ELISA, komórki diploidalne MRC-5, laktacja, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, obszar endemiczny, rozwój płodu, szczep GBM, szczepionka AVAXIM, wirus HAV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu, WZW typu A, zawiesina do wstrzykiwań