acyduria metylomalonowa

Acyduria metylomalonowa (MMA) to rzadka, dziedziczna choroba metaboliczna spowodowana niedoborem enzymu metylomalonylo-CoA mutazy lub jej kofaktorów, prowadząca do gromadzenia kwasu metylomalonowego w organizmie. Występuje z częstością około 1:50 000 – 1:100 000 żywych urodzeń.

Patofizjologia MMA polega na zaburzeniu metabolizmu aminokwasów rozgałęzionych (waliny, izoleucyny, metioniny i treoniny), niektórych kwasów tłuszczowych o nieparzystej liczbie atomów węgla oraz cholesterolu. Defekt enzymatyczny uniemożliwia prawidłową konwersję metylomalonylo-CoA do sukcynylo-CoA, co prowadzi do kumulacji toksycznych metabolitów.

Klinicznie MMA manifestuje się najczęściej w okresie noworodkowym lub wczesnoniemowlęcym jako encefalopatia metaboliczna z kwasicą metaboliczną, hipoglikemią, hiperamonemią, wymiotami i postępującym pogorszeniem stanu neurologicznego. W cięższych postaciach może prowadzić do śpiączki i zgonu. Późniejsze objawy obejmują opóźnienie rozwoju, zaburzenia neurologiczne, uszkodzenie nerek i zmiany w układzie sercowo-naczyniowym.

Diagnostyka opiera się na badaniu profilu kwasów organicznych w moczu metodą chromatografii gazowej/spektrometrii masowej, oznaczeniu poziomu kwasu metylomalonowego w surowicy oraz na badaniach enzymatycznych i molekularnych. W Polsce MMA jest objęta badaniami przesiewowymi noworodków.

Leczenie obejmuje dietę niskobiałkową z ograniczeniem aminokwasów prekursorowych, suplementację L-karnityną, antybiotykoterapię (w celu zmniejszenia produkcji propionianu przez florę jelitową) oraz w niektórych przypadkach podawanie witaminy B12 (hydroksykobalaminy). W ciężkich przypadkach może być konieczne przeszczepienie wątroby lub przeszczepienie wątroby i nerek.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Izoleucyna – Przeciwwskazania stosowania

Izoleucyna, aminokwas egzogenny, jest istotnym składnikiem terapii żywieniowej pozajelitowej i dializacyjnej, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, takie jak choroba syropu klonowego (MSUD), acyduria metylomalonowa i propionowa, a także ciężką niewydolność wątroby i nerek bez możliwości terapii nerkozastępczej. Dodatkowo, izoleucyna nie powinna być podawana pacjentom z ciężkimi zaburzeniami układu krążenia (np. wstrząs, zapaść, niewyrównana niewydolność serca), kwasicą metaboliczną, niedotlenieniem komórkowym, niestabilnym metabolizmem (np. nasilony katabolizm, niestabilna cukrzyca), ciężką hiperglikemią oporną na insulinoterapię oraz zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hiperkaliemia, hipernatremia czy podwyższone stężenia magnezu, wapnia i fosforu. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na izoleucynę lub składniki preparatu, ciężka hiperlipidemia, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz wiek poniżej 2 lat, gdzie wymagane są specjalistyczne preparaty dostosowane do potrzeb dzieci (np. Aminoven Infant, Numeta).
acyduria metylomalonowa, aminokwas egzogenny, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba syropu klonowego, encefalopatia wątrobowa, glukoneogeneza, gospodarka elektrolitowa, gospodarka lipidowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hipoksja, hiponatremia, insulinoterapia, kwasica metaboliczna, nasilony katabolizm, niedotlenienie komórkowe, niestabilny metabolizm, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, posocznica, równowaga kwasowo-zasadowa, terapia nerkozastępcza, terapia pozajelitowa, terapia żywieniowa, udar mózgu, wrodzone zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapaść, zator, zatorowość tłuszczowa, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pediaven NN1 –

Produkt leczniczy Pediaven NN1 (roztwór do infuzji) posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym aminokwasy, glukozę, elektrolity oraz substancje pomocnicze, co może manifestować się reakcjami alergicznymi od wysypki po wstrząs anafilaktyczny. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów (np. fenyloketonuria, choroba syropu klonowego), gdyż podaż aminokwasów może prowadzić do kumulacji toksycznych metabolitów. Ponadto, ze względu na zawartość glukozy (25 g/250 ml, 100 g/1000 ml), Pediaven NN1 nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką, niekontrolowaną hiperglikemią. Wysokie stężenia elektrolitów takich jak wapń (2,35 mmol/250 ml), sód (1,13 mmol/250 ml), magnez (0,53 mmol/250 ml) i chlorki (1,25 mmol/250 ml) stanowią kolejne przeciwwskazania, zwłaszcza w przypadku hiperkalcemii, hipernatremii, hipermagnezemii i hiperchloremii, ze względu na ryzyko zaburzeń homeostazy.
acyduria metylomalonowa, aminokwasy, choroba syropu klonowego, dysfagia, fenyloketonuria, hiperchloremia, hipercynkemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hiperselenemia, homocystynuria, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na składniki preparatu, niewydolność serca, niewyrównana cukrzyca, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, osmolarność, posocznica, przewodnienie, reakcja nadwrażliwości, śpiączka hiperosmolarna, stan pourazowy, tyrozynemia, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs krążeniowy, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – X-Systo 400 mg

Lek X-Systo zawiera 400 mg chlorowodorku piwmecylinamu w postaci tabletek powlekanych i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób uczulonych na penicyliny i cefalosporyny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, w tym anafilaksji. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u pacjentów z zaburzeniami pasażu przełykowego, takimi jak zwężenie przełyku, achalazja czy zaawansowany uchyłek Zenkera, gdyż może to prowadzić do zalegania tabletek, podrażnienia błony śluzowej, owrzodzeń, perforacji lub zwężenia przełyku. Szczególną grupą przeciwwskazań są genetyczne zaburzenia metaboliczne związane z niedoborem karnityny, takie jak defekt transportera karnityny, acyduria metylomalonowa oraz kwasica propionowa, które mogą ulec nasileniu pod wpływem piwmecylinamu, powodując poważne konsekwencje metaboliczne, w tym hepatotoksyczność i kardiomiopatię.
achalazja, acyduria metylomalonowa, antybiotyk beta-laktamowy, astma, defekt transportera karnityny, dysfagia, guz przełyku, hepatotoksyczność, kardiomiopatia, kwasica propionowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, niedobór karnityny, piwmecylinam, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, uchyłek Zenkera, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergiczny, wywiad atopowy, zaburzenie metabolizmu kwasów tłuszczowych, zaburzenie motoryki przełyku, zwężenie przełyku
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aminomel Nephro –

Aminomel Nephro to roztwór do infuzji zawierający 17 aminokwasów (m.in. L-izoleucynę 6,00 g/l, L-leucynę 6,40 g/l, L-lizynę 7,28 g/l, L-metioninę 4,59 g/l) bez węglowodanów i elektrolitów, o osmolarności 510 mOsm/l i pH 5,9-6,3. Preparat dostarcza 8,6 g azotu oraz 222 kcal/l (930 kJ/l) energii, co czyni go dedykowanym dla pacjentów z niewydolnością nerek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, niestabilność układu krążenia (zwłaszcza w stanach zagrożenia życia jak wstrząs), niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc oraz wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów (fenyloketonuria, choroba syropu klonowego, acyduria metylomalonowa, homocystynuria). Podanie w tych stanach może prowadzić do nasilenia patologii, toksycznego gromadzenia metabolitów lub pogorszenia funkcji układu sercowo-płucnego.
acyduria metylomalonowa, choroba syropu klonowego, fenyloketonuria, homocystynuria, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, niestabilność układu krążenia, niewydolność nerek, obrzęk płuc, osmolarność, roztwór aminokwasów do infuzji, stan zagrożenia życia, terapia żywieniowa, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia kwasowo-zasadowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Piwmecylina – Przeciwwskazania stosowania

Piwmecylina w postaci chlorowodorku piwmecylinamu, dostępna m.in. w preparacie X-Systo w dawce 400 mg tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy skrupulatnie ocenić przed wdrożeniem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także nadwrażliwość krzyżowa w obrębie antybiotyków beta-laktamowych, w tym penicylin (np. amoksycylina, ampicylina) i cefalosporyn (np. cefuroksym, ceftriakson). U pacjentów z historią reakcji alergicznych na te grupy leków istnieje ryzyko poważnych reakcji nadwrażliwości, włącznie z anafilaksją. Ponadto, schorzenia upośledzające pasaż przełykowy, takie jak stenoza przełyku, achalazja, uchyłki, nowotwory czy zaburzenia motoryki przełyku, stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tabletek piwmecyliny ze względu na ryzyko zalegania leku i powikłań miejscowych, w tym owrzodzeń czy perforacji.
achalazja, acyduria metylomalonowa, amoksycylina, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, ceftriakson, cefuroksym, chlorowodorek piwmecylinamu, defekt transportera karnityny, dysfagia, kwasica propionowa, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór karnityny, nowotwór przełyku, penicylina, perforacja, piwmecylina, przeciwwskazanie, reakcja anafilaktyczna, stenoza przełyku, uchyłek przełyku, zaburzenie motoryki przełyku

acyduria metylomalonowa

Powiązane wpisy

Izoleucyna – Przeciwwskazania stosowania

Przeciwwskazania – Pediaven NN1 –

Przeciwwskazania – X-Systo 400 mg

Przeciwwskazania – Aminomel Nephro –

Piwmecylina – Przeciwwskazania stosowania