biegunka wirusowa

Biegunka wirusowa to ostra choroba zakaźna przewodu pokarmowego wywoływana przez wirusy, przede wszystkim rotawirusy, norowirusy, adenowirusy oraz astowirusy. Charakteryzuje się nagłym początkiem, wodnistymi stolcami, wymiotami, bólami brzucha i często towarzyszącą gorączką.

Rotawirusy są najczęstszą przyczyną ostrej biegunki wirusowej u niemowląt i małych dzieci, odpowiadając za około 40% hospitalizacji z powodu biegunki w tej grupie wiekowej. Z kolei norowirusy dominują jako czynnik etiologiczny u dorosłych i są częstą przyczyną epidemii w zamkniętych społecznościach, takich jak szpitale, domy opieki czy statki wycieczkowe.

Zakażenie szerzy się drogą fekalno-oralną, przez skażoną wodę, żywność lub bezpośredni kontakt z osobą zakażoną. Okres inkubacji jest krótki i wynosi zazwyczaj 24-48 godzin. Choroba ma zwykle charakter samoograniczający się, trwa 3-7 dni, jednak u pacjentów z grup ryzyka (niemowlęta, osoby starsze, pacjenci z niedoborami odporności) może prowadzić do ciężkiego odwodnienia.

Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, choć w przypadkach epidemii lub u pacjentów hospitalizowanych stosuje się metody wykrywania antygenów wirusowych w kale (testy immunoenzymatyczne, immunochromatograficzne) lub techniki molekularne (PCR). Leczenie jest objawowe i polega na nawadnianiu (doustnym lub dożylnym w cięższych przypadkach) oraz wyrównywaniu zaburzeń elektrolitowych.

Profilaktyka biegunki wirusowej obejmuje szczepienia przeciwko rotawirusom u niemowląt, przestrzeganie zasad higieny osobistej, szczególnie mycia rąk, oraz właściwych praktyk przygotowywania posiłków. Choroba może stanowić znaczne obciążenie dla systemów opieki zdrowotnej, zwłaszcza w sezonie jesienno-zimowym, gdy zachorowalność jest najwyższa.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl