alkaloid Vinca
Alkaloidy Vinca to grupa związków chemicznych występujących naturalnie w barwinku różowym (Catharanthus roseus, dawniej Vinca rosea), roślinie pochodzącej z Madagaskaru. Do najważniejszych alkaloidów z tej grupy należą winkrystyna, winblastyna, winorelbina i windezyna, które są powszechnie stosowane w chemioterapii nowotworów.
Mechanizm działania alkaloidów Vinca polega na wiązaniu się z tubuliną, białkiem budującym mikrotubule, co prowadzi do zahamowania polimeryzacji tubuliny i blokady podziału komórkowego w fazie M cyklu komórkowego. Ta właściwość czyni je skutecznymi lekami przeciwnowotworowymi, szczególnie w terapii nowotworów układu krwiotwórczego, chłoniaków, raka piersi oraz drobnokomórkowego raka płuca.
Winkrystyna jest stosowana głównie w leczeniu białaczek i chłoniaków, podczas gdy winblastyna znajduje zastosowanie w terapii ziarnicy złośliwej, raka jądra i chłoniaków nieziarniczych. Winorelbina, półsyntetyczna pochodna, wykazuje skuteczność w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka piersi. Do najczęstszych działań niepożądanych tych leków należy neurotoksyczność, mielotoksyczność oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vinorelbine Zentiva
Vinorelbine Zentiva w postaci kapsułek miękkich (20 mg, 30 mg, 80 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na właściwości drażniące i cytotoksyczne. W przypadku przypadkowego rozgryzienia kapsułki lub kontaktu zawartości z błonami śluzowymi, skórą lub oczami, należy natychmiast przepłukać miejsce kontaktu wodą lub roztworem fizjologicznym. Niepożądane jest ponowne podawanie dawki po wymiotach w ciągu kilku godzin od przyjęcia, a profilaktyczne stosowanie leków przeciwwymiotnych (metoklopramid, antagoniści receptorów 5HT3) jest zalecane ze względu na częstsze występowanie nudności i wymiotów w porównaniu do podawania dożylnego. Monitorowanie morfologii krwi jest obligatoryjne przed każdym podaniem, ze szczególnym uwzględnieniem liczby neutrofilów (<1500/mm³) i płytek krwi (<100 000/mm³), co wymaga odroczenia dawki do normalizacji parametrów. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, z zalecanym rozpoczęciem terapii od 60 mg/m² pc. i stopniowym zwiększaniem do 80 mg/m² pc., z uwzględnieniem ryzyka ciężkiej neutropenii, zwłaszcza u pacjentów o niskiej wydolności fizycznej.
alkaloid Vinca, ALT, antagonista receptora 5HT3, AST, badanie morfologiczne, bilirubina, biodostępność, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność wątroby, cytostatyk, działanie cytotoksyczne, fenytoina, fruktoza, granisetron, hemoglobina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek przeciwwymiotny, leukocyt, metoklopramid, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, ondansetron, płytka krwi, radioterapia, roztwór fizjologiczny soli, sorbitol, szczepionka przeciwko żółtej febrze, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, winorelbina, właściwość drażniąca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinorelbine Zentiva 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winorelbiny wykazały, że substancja indukuje uszkodzenia chromosomów, w tym aneuploidię i poliploidię, co wskazuje na potencjalne ryzyko mutagenne u ludzi, mimo braku mutagenności w teście Amesa. Badania rakotwórczości, przeprowadzone przy dożylnym podawaniu co 2 tygodnie, nie wykazały działania kancerogennego. W zakresie toksyczności rozrodczej, winorelbina wykazuje działanie teratogenne – dawka 1,0 mg/kg co 3 dni powodowała u szczurów zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa utrzymujące się do 7 tygodni po urodzeniu, podczas gdy dawka 0,26 mg/kg nie wywoływała negatywnych efektów. Te dane są kluczowe przy ocenie ryzyka stosowania leku u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
alkaloid Vinca, aneuploidia, dawka 0, dawka 1, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, maksymalna tolerowana dawka, objaw przedawkowania, poliploidia, ryzyko teratogenne, spiralizacja winorelbiny, szpik kostny, test Amesa, toksyczność układu sercowo-naczyniowego, układ hematopoetyczny, uszkodzenie chromosomu, winorelbina, wpływ na rozród, zaburzenie repolaryzacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Navelbine 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winorelbiny w postaci kapsułek miękkich (Navelbine 20 mg i 30 mg) wykazały genotoksyczność, manifestującą się uszkodzeniami chromosomów, choć test Amesa nie potwierdził mutagenności. Istnieje jednak potencjalne ryzyko mutagennego działania u ludzi, objawiające się aneuploidalnością i poliploidalnością. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych wykazały działanie letalne na embrion i płód oraz efekt teratogenny, co wskazuje na istotne zagrożenia dla bezpieczeństwa reprodukcyjnego podczas stosowania leku.
alkaloid Vinca, aneuploidalność, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt hemodynamiczny, kapsułka miękka, poliploidalność, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa płodu, winorelbina, zaburzenie repolaryzacji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Navelbine
Winorelbina w formie kapsułek miękkich Navelbine wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa zarówno przez personel medyczny, jak i pacjentów. Preparat powinien być przepisywany wyłącznie przez specjalistów z doświadczeniem w chemioterapii oraz możliwością monitorowania leków cytotoksycznych. Roztwór w kapsułce jest drażniący dla tkanek, dlatego w przypadku uszkodzenia kapsułki należy natychmiast przepłukać jamę ustną lub miejsce kontaktu roztworem fizjologicznym. Nudności i wymioty występują częściej przy podaniu doustnym, co wymaga profilaktyki przeciwwymiotnej, np. antagonistami 5HT3 (ondansetron, granisetron). Monitorowanie morfologii krwi jest obligatoryjne przed każdym podaniem, z odroczeniem dawki przy neutrofilach <1500/mm³ lub płytkach <100 000/mm³. Dawkowanie rozpoczyna się od 60 mg/m² tygodniowo, z możliwością zwiększenia do 80 mg/m² po trzeciej dawce, pod warunkiem dobrej tolerancji i odpowiedniej liczby neutrofilów.
alkaloid Vinca, antagonista 5HT3, bilirubina, chemioterapia, choroba niedokrwienna serca, CYP3A4, cytostatyk, fenytoina, fruktoza, granisetron, itrakonazol, lek cytotoksyczny, lek przeciwwymiotny, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, niewydolność wątroby, ondansetron, płytka krwi, radioterapia, sorbitol, szczepionka przeciwko żółtej febrze, szczepionka żywa atenuowana, winorelbina doustna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vinorelbine Zentiva
Winorelbina w postaci kapsułek miękkich wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa, ze względu na drażniące właściwości roztworu wypełniającego kapsułkę, który może uszkadzać skórę, błony śluzowe i oczy. W przypadku przypadkowego rozgryzienia kapsułki lub kontaktu z jej zawartością, należy natychmiast przepłukać jamę ustną lub miejsce kontaktu wodą bądź roztworem fizjologicznym. Nudności i wymioty występują częściej niż przy podaniu dożylnym, dlatego zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwwymiotnych, takich jak metoklopramid lub antagoniści 5HT3 (np. ondansetron, granisetron). W trakcie terapii konieczna jest ścisła kontrola morfologii krwi, zwłaszcza liczby neutrofilów i płytek krwi, z zaleceniem odroczenia podania leku przy neutrofilach <1500/mm³ i płytkach <100 000/mm³. Dawkowanie początkowe wynosi 60 mg/m² na tydzień, z możliwością stopniowego zwiększenia do 80 mg/m², przy czym wzrost dawki wymaga szczególnej uwagi na parametry hematologiczne, aby uniknąć ciężkiej neutropenii.
alkaloid Vinca, antagonista 5HT3, bilirubina, choroba niedokrwienna serca, fenytoina, granisetron, hemoglobina, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, kapsułka miękka, lek przeciwwymiotny, leukocyt, metoklopramid, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, ondansetron, płytka krwi, roztwór fizjologiczny soli, sorbitol, szczepionka atenuowana, winorelbina, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Navelbine 20 mg
Winorelbina, aktywny składnik leku Navelbine, jest alkaloidem Vinca o unikalnej strukturze molekularnej, wykazującym specyficzne działanie przeciwnowotworowe poprzez hamowanie polimeryzacji tubuliny i zaburzenie formowania mikrotubul, szczególnie mikrotubul mitotycznych. Mechanizm ten prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego w fazie G2-M i indukcji apoptozy komórek nowotworowych. W porównaniu do innych alkaloidów Vinca, winorelbina wykazuje mniejszą neurotoksyczność, co jest związane z jej selektywnym powinowactwem do mikrotubul mitotycznych oraz mniejszą zdolnością do skręcania mikrotubuli. Produkt dostępny jest w formie kapsułek miękkich zawierających 20 mg lub 30 mg winorelbiny winianu, z zawartością etanolu odpowiednio 5 mg i 7,5 mg oraz sorbitolu 5,36 mg i 8,11 mg, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancjami lub określonymi schorzeniami.
alkaloid Vinca, cykl komórkowy, faza G2-M, kapsułka miękka, kostniakomięsak, maziówczak, mięsak Ewinga, mięśniakomięsak prążkowany, mikrotubule mitotyczne, nerwiak niedojrzały, nowotwór OUN, podanie dożylne, polimeryzacja tubuliny, profil toksyczności, śmierć komórki, środek cytostatyczny, substancja pomocnicza, tłuszczakomięsak, toksyczność neurologiczna, winian winorelbiny, włókniakomięsak - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Navelbine 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winorelbiny, substancji czynnej leku Navelbine, wykazały jej potencjał genotoksyczny, manifestujący się uszkodzeniami chromosomów oraz możliwością indukcji aneuploidalności i poliploidalności, mimo braku mutagenności w teście Amesa. W modelach zwierzęcych potwierdzono działanie letalne na embrion i płód oraz właściwości teratogenne, co wskazuje na ryzyko śmierci zarodka oraz wystąpienia wad rozwojowych. Te dane są kluczowe dla oceny ryzyka stosowania winorelbiny w populacji kobiet w ciąży i podkreślają konieczność ostrożności w tej grupie pacjentów.
alkaloid Vinca, aneuploidalność, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, efekt hemodynamiczny, lek przeciwnowotworowy, maksymalna tolerowana dawka, poliploidalność, teratogenność, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, winorelbina, zaburzenia repolaryzacji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vinorelbine Zentiva 20 mg
Winorelbine Zentiva to preparat przeciwnowotworowy zawierający winorelbiny winian, dostępny w formie miękkich kapsułek o dawkach 20 mg, 30 mg oraz 80 mg. Winorelbina, należąca do alkaloidów Vinca (kod ATC: L01CA04), wykazuje unikalne właściwości farmakodynamiczne dzięki modyfikacji fragmentu katarantynowego, co odróżnia ją od innych alkaloidów tej grupy, np. winkrystyny. Mechanizm działania polega na hamowaniu polimeryzacji tubuliny, co zaburza formowanie mikrotubulek niezbędnych do mitozy, prowadząc do zatrzymania cyklu komórkowego w fazie G2-M i indukcji śmierci komórki nowotworowej. Winorelbina selektywnie wiąże się z mikrotubulami mitotycznymi, a jej mniejsza indukcja spiralizacji tubuliny w porównaniu do winkrystyny może wpływać na zmniejszenie neurotoksyczności.
alkaloid Vinca, aparat mikrotubularny, działanie przeciwnowotworowe, faza G2-M, guz lity, interfaza, kostniakomięsak, lek przeciwnowotworowy, maziówczak, mięsak Ewinga, mięsak tkanki miękkiej, mięśniakomięsak prążkowany, mitoza, neuroblastoma, neurotoksyczność, nowotwór złośliwy OUN, polimeryzacja tubuliny, spiralizacja tubuliny, tłuszczakomięsak, winblastyna, winkrystyna, winorelbina, włókniakomięsak - Leksykon leków
Interakcje leku – Vinorelbine Zentiva 30 mg
Winorelbina, cytotoksyczny alkaloid Vinca, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii onkologicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność monitorowania wskaźnika INR u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe, ze względu na zmienność układu krzepnięcia i ryzyko krwawień lub zakrzepicy. Bezwzględnie przeciwwskazana jest szczepionka przeciwko żółtej febrze z powodu ryzyka śmiertelnej, ogólnoustrojowej choroby poszczepiennej. Niezalecane jest także stosowanie szczepionek zawierających osłabione żywe drobnoustroje, które mogą wywołać ciężkie zakażenia u pacjentów z immunosupresją. Interakcje farmakokinetyczne obejmują m.in. inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol) zwiększające neurotoksyczność winorelbiny oraz induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) obniżające jej stężenie, co wymaga odpowiedniej korekty dawki. Fenytoina dodatkowo może nasilać ryzyko drgawek i zmniejszać skuteczność winorelbiny.
alkaloid Vinca, antagonista receptora 5-HT3, chemioterapeutyk, choroba poszczepienna, cisplatyna, cyklofosfamid, cyklosporyna, docetaksel, drgawki, duszność, efekt mielosupresyjny, fenytoina, granisetron, granulocytopenia, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, kapecytabina, ketokonazol, lapatynib, lek mielotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy doustny, mielosupresja, mielotoksyczność, mitomycyna C, modulator glikoproteiny P, neurotoksyczność, neutropenia, ondansetron, paklitaksel, rozrost tkanki limfatycznej, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, substancja hepatotoksyczna, szczepionka przeciwko żółtej febrze, szczepionka z żywymi drobnoustrojami, takrolimus, winorelbina, wskaźnik INR - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinorelbine Zentiva 20 mg
Winorelbina, substancja czynna Vinorelbine Zentiva, wykazuje w badaniach przedklinicznych działanie genotoksyczne, manifestujące się uszkodzeniami chromosomów, aneuploidią i poliploidią, co sugeruje potencjalne ryzyko mutagenne u ludzi. Test Ames nie potwierdził mutagenności, jednak mechanizm działania winorelbiny, polegający na zaburzeniu mikrotubul podczas mitozy, może prowadzić do nieprawidłowego rozkładu chromosomów. Badania rakotwórczości, przeprowadzone przy dożylnym podawaniu co 2 tygodnie, nie wykazały działania kancerogennego. W zakresie toksyczności rozrodczej stwierdzono teratogenność i opóźnienie rozwoju postnatalnego u zwierząt, przy czym dawka 0,26 mg/kg co 3 dni nie wywoływała szkodliwych efektów u szczurów, natomiast dawka 1,0 mg/kg powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa do 7 tygodni po urodzeniu.
alkaloid Vinca, aneuploidia, działanie mielosupresyjne, działanie mutagenne, działanie przeciwmitotyczne, działanie toksyczne, efekt hemodynamiczny, kardiotoksyczność, mikrotubule, mitoza, poliploidia, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, test Ames, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, winorelbina, zaburzenie repolaryzacji, zahamowanie szpiku kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinorelbine Zentiva 80 mg
Przedkliniczne badania winorelbiny wykazały, że lek wywołuje uszkodzenia chromosomów, w tym aneuploidię i poliploidię po podaniu dożylnym, co sugeruje potencjalne działanie mutagenne u człowieka, mimo braku mutagenności w teście Ames. Badania rakotwórczości były negatywne przy podawaniu dożylnym co 2 tygodnie. W zakresie wpływu na rozród u szczurów stwierdzono brak efektów teratogennych przy dawce 0,26 mg/kg co 3 dni, natomiast dawka 1,0 mg/kg powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa utrzymujące się do 7 tygodni po urodzeniu. Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego koncentrowała się na układzie sercowo-naczyniowym, gdzie u psów podawano maksymalną tolerowaną dawkę 0,75 mg/kg bez istotnych efektów hemodynamicznych, a u naczelnych przez 39 tygodni nie stwierdzono toksyczności kardiologicznej.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vinorelbine Zentiva
Vinorelbine Zentiva w postaci kapsułek miękkich wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na drażniące właściwości zawartości kapsułki oraz ryzyko działań niepożądanych, takich jak nudności i wymioty, które występują częściej niż przy podawaniu dożylnym. Zaleca się stosowanie profilaktyki przeciwwymiotnej, np. metoklopramidu lub antagonistów 5HT3 (ondansetron, granisetron). W przypadku uszkodzenia kapsułki należy unikać połknięcia zawartości i natychmiast przepłukać jamę ustną lub miejsce kontaktu z wodą bądź roztworem fizjologicznym. Kluczowa jest kontrola morfologii krwi przed każdym podaniem leku, ze szczególnym uwzględnieniem liczby neutrofilów i płytek krwi. Podanie leku należy odroczyć, jeśli neutrofile <1500/mm³ lub płytki <100 000/mm³, a w przypadku ciężkiej neutropenii (neutrofile <500/mm³) przy dawce 80 mg/m² pc. wskazana jest redukcja dawki do 60 mg/m² pc. na tydzień z możliwością późniejszego stopniowego zwiększenia dawki.
alkaloid Vinca, ALT, antagonista 5HT3, AST, bilirubina, biodostępność, choroba niedokrwienna serca, ciężka neutropenia, ciężka niewydolność wątroby, cytostatyk, działanie drażniące, fenytoina, fruktoza, granisetron, hemoglobina, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, łagodne zaburzenie czynności wątroby, leukocyt, małopłytkowość, metoklopramid, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, nudności i wymioty, ondansetron, płytka krwi, profilaktyka przeciwwymiotna, radioterapia, roztwór fizjologiczny soli, sorbitol, szczepionka przeciwko żółtej febrze, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, winorelbina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żywa atenuowana szczepionka