zapaść oddechowa

Zapaść oddechowa to stan nagłego, krytycznego załamania funkcji oddechowych organizmu, który bez natychmiastowej interwencji może prowadzić do śmierci. Charakteryzuje się gwałtownym spadkiem wydolności układu oddechowego, co skutkuje niedostateczną wymianą gazową, hipoksemią i hiperkapnią.

Do głównych przyczyn zapaści oddechowej należą: ciężkie infekcje dróg oddechowych, masywna zatorowość płucna, rozległy uraz klatki piersiowej, przedawkowanie leków lub substancji hamujących ośrodek oddechowy, a także zaostrzone stany chorób przewlekłych jak POChP czy astma. Stan ten może być również konsekwencją wstrząsu, niedrożności górnych dróg oddechowych lub obrzęku płuc.

Diagnostyka zapaści oddechowej obejmuje ocenę parametrów gazometrycznych, monitorowanie saturacji krwi tlenem, badania obrazowe klatki piersiowej oraz obserwację kliniczną pacjenta. Kluczowe znaczenie ma szybkie wykrycie i ustalenie przyczyny zapaści, co determinuje dalsze postępowanie terapeutyczne.

Leczenie zapaści oddechowej wymaga natychmiastowego działania i często prowadzone jest w warunkach intensywnej terapii. Obejmuje zapewnienie drożności dróg oddechowych, tlenoterapię, wspomaganie lub zastąpienie oddechu przez wentylację mechaniczną oraz leczenie przyczynowe. W wielu przypadkach konieczna jest intubacja dotchawicza i podłączenie do respiratora.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl