zapotrzebowanie białkowe

Zapotrzebowanie białkowe to ilość białka, jaką organizm człowieka potrzebuje do prawidłowego funkcjonowania i utrzymania homeostazy. Białka pełnią kluczową rolę w organizmie jako budulec tkanek, enzymy, przeciwciała, hormony oraz nośniki różnych substancji.

U zdrowych dorosłych osób zalecane dzienne spożycie białka wynosi około 0,8-1,0 g/kg masy ciała. Zapotrzebowanie to wzrasta u osób aktywnych fizycznie (1,2-2,0 g/kg), sportowców (szczególnie uprawiających sporty siłowe), kobiet w ciąży i podczas laktacji, dzieci i młodzieży w okresie wzrostu oraz pacjentów w stanie katabolizmu, np. po operacjach, urazach czy w chorobach przewlekłych.

W praktyce klinicznej ocena zapotrzebowania białkowego jest istotna w planowaniu żywienia dojelitowego i pozajelitowego. Niedostateczna podaż białka może prowadzić do niedożywienia białkowo-energetycznego, osłabienia odporności, zaburzeń gojenia ran i zmniejszenia masy mięśniowej. Z kolei nadmierna podaż białka może obciążać nerki i wątrobę, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją tych narządów.

Białko dostarczane z dietą powinno zawierać wszystkie niezbędne aminokwasy w odpowiednich proporcjach (białko pełnowartościowe). Źródłami wysokiej jakości białka są: mięso, ryby, jaja, nabiał, podczas gdy białka roślinne (z wyjątkiem soi) często wymagają odpowiedniego łączenia, aby zapewnić kompletny profil aminokwasowy.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Seryina – Wskazania do stosowania

Seryna, jako aminokwas endogenny, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, wykorzystywanym w terapii pacjentów z niemożnością lub niewystarczalnością żywienia doustnego i dojelitowego. Preparaty zawierające serynę, takie jak Multimel N4-550E (1,10 g/l, 5,0% aminokwasów), Multimel N7-1000E (2,00 g/l, 5,0%), Olimel N5E (1,95–3,25 g/1,5–2,5 l, 3,9%), Olimel N7E (2,00–3,25 g/1,0–2,0 l, 4,5%), SmofKabiven EF (1,6–8,1 g/493–2463 ml, 6,4%), SmofKabiven Nutribase (2,3–5,7 g/1026–2565 ml, 6,6%) oraz SmofKabiven Peripheral (2,5–3,9 g/1206–1904 ml, 6,6%), są stosowane u dorosłych oraz dzieci powyżej 2. roku życia. Wskazania obejmują stany po zabiegach chirurgicznych przewodu pokarmowego, choroby zapalne jelit, ostre zapalenie trzustki, niedrożność przewodu pokarmowego, stany hiperkataboliczne, choroby nowotworowe z wyniszczeniem oraz zaburzenia świadomości uniemożliwiające żywienie drogą naturalną. Wybór preparatu powinien uwzględniać indywidualne zapotrzebowanie kaloryczne i białkowe, stan kliniczny, wiek pacjenta oraz drogę podania (centralną lub obwodową).
choroba Leśniowskiego-Crohna, dysfagia, metabolizm komórkowy, niedrożność przewodu pokarmowego, nieswoiste zapalenie jelit, ostre zapalenie trzustki, posocznica, przekaźnictwo nerwowe, przetoka jelitowa, przetoka przewodu pokarmowego, rozległe oparzenie, SIRS, stan hiperkatabolityczny, synteza białek, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs septyczny, wyniszczenie nowotworowe, zaburzenie połykania, zaburzenie świadomości, zapalenie trzustki, zapotrzebowanie białkowe, zapotrzebowanie kaloryczne, zespół krótkiego jelita, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zespół złego wchłaniania, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie enteralne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminomel 10 E –

Preparaty Aminomel 10E i Aminomel 12,5E to jałowe roztwory aminokwasów z elektrolitami, przeznaczone do żywienia pozajelitowego, zawierające pełen profil aminokwasów egzogennych i endogennych niezbędnych do syntezy białek ustrojowych. Aminomel 10E charakteryzuje się stężeniem aminokwasów 100 g/l, zawartością azotu 15,6 g/l oraz wartością energetyczną 1700 kJ/l (400 kcal/l), natomiast Aminomel 12,5E ma stężenie aminokwasów 125 g/l, azot 19,5 g/l i wartość energetyczną 2125 kJ/l (500 kcal/l). Oba preparaty mają pH w zakresie 6,0-6,3 oraz teoretyczną osmolarność odpowiednio 1145 mOsm/l i 1430 mOsm/l. Zawierają także elektrolity (Na, K, Ca, Mg, chlorki, octany, L-jabłczany), które wspierają równowagę elektrolitową u pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy rozgałęzione, choroby przewlekłe, elektrolity, kwasowość miareczkowa, osmolarność, parametry fizykochemiczne, procesy anaboliczne, procesy regeneracyjne, równowaga elektrolitowa, roztwory węglowodanów, stan kataboliczny, synteza białka, urazy mnogie, wartość energetyczna, zabiegi operacyjne, zapotrzebowanie białkowe, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Wskazania do stosowania

Preparat Vamin 14 Electrolyte-Free zawiera cystynę w dawce 420 mg na 1000 ml roztworu, będącą integralną częścią kompleksowej mieszaniny aminokwasowej o łącznej zawartości 85 g aminokwasów na litr. Produkt dostarcza 13,5 g azotu oraz wartość energetyczną 1,4 MJ/l (350 kcal/l), charakteryzuje się pH 5,6 i osmolalnością 810 mOsm/kg wody. Cystyna jest wskazana do żywienia pozajelitowego u dorosłych pacjentów z umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem białkowym, zwłaszcza po rozległych zabiegach chirurgicznych, ciężkich urazach, w przewlekłych chorobach wyniszczających, zaburzeniach wchłaniania jelitowego oraz w okresach przedłużonego głodzenia lub niemożności przyjmowania pokarmów drogą doustną. Preparat nie zawiera elektrolitów poza około 90 mmol octanu, co należy uwzględnić w planowaniu żywienia pozajelitowego.
aminokwas, choroba wyniszczająca, ciężki uraz, cysteina, cystyna, infuzja dożylna, katabolizm białkowy, metabolizm białkowy, mieszanina aminokwasowa, niezbędny aminokwas, parametr biochemiczny, preparat aminokwasowy, Vamin 14, wsparcie metaboliczne, zaburzenie wchłaniania jelitowego, zapotrzebowanie białkowe, zapotrzebowanie na aminokwasy, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe

zapotrzebowanie białkowe

Powiązane wpisy

Seryina – Wskazania do stosowania

Wskazania do stosowania – Aminomel 10 E –

Cystyna – Wskazania do stosowania