metabolit bupropionu
Metabolity bupropionu to substancje powstające w wyniku przemian biochemicznych leku przeciwdepresyjnego bupropionu w organizmie człowieka. Główne metabolity to hydroksybupropion, treohydrobupropion i erytrohydrobupropion. Szczególnie istotny jest hydroksybupropion, który wykazuje aktywność farmakologiczną zbliżoną do związku macierzystego, a w niektórych przypadkach nawet silniejszą.
Metabolizm bupropionu zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, szczególnie CYP2B6. Metabolity te mają dłuższy okres półtrwania niż bupropion, co przyczynia się do przedłużonego działania terapeutycznego leku. Stężenia metabolitów w osoczu mogą być nawet kilkukrotnie wyższe niż stężenie związku macierzystego.
W praktyce klinicznej monitorowanie poziomu metabolitów bupropionu może być istotne przy ocenie skuteczności terapii oraz w przypadku podejrzenia interakcji lekowych. Należy pamiętać, że zmienność genetyczna w aktywności enzymów metabolizujących może prowadzić do różnic w stężeniach metabolitów między pacjentami, co może wpływać na efektywność leczenia i profil działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Bupropion w dawce 300 mg w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu osiąga maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) około 160 ng/ml po około 5 godzinach, z biodostępnością przekraczającą 87%. W organizmie powstają trzy aktywne metabolity: hydroksybupropion (Cmax i AUC odpowiednio 3- i 14-krotnie wyższe niż bupropion, Tmax 7 h), treohydrobupropion (Cmax podobne do bupropionu, AUC 5-krotnie wyższe, Tmax 8 h) oraz erytrohydrobupropion (stężenia porównywalne do bupropionu, Tmax 8 h). Farmakokinetyka wykazuje liniowość w zakresie dawek 50-200 mg (pojedyncza dawka) oraz 300-450 mg/dobę (długotrwałe podawanie). Objętość dystrybucji wynosi około 2000 l, a wiązanie z białkami osocza jest umiarkowane (bupropion 84%, hydroksybupropion 77%, treohydrobupropion 42%). Bupropion i metabolity przenikają do mleka oraz przez barierę krew-mózg i łożyskową, wiążąc się z transporterem dopaminy w OUN (około 25% przy dawce 150 mg dwa razy dziennie). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP2B6, z udziałem innych izoenzymów CYP450, a także redukcję grupy karbonylowej (treohydrobupropion). Bupropion i hydroksybupropion są inhibitorami CYP2D6 (Ki odpowiednio 21 i 13,3 μM). Klirens wynosi około 200 l/h, a okres półtrwania bupropionu i hydroksybupropionu to około 20 godzin, natomiast treohydrobupropionu i erytrohydrobupropionu odpowiednio 37 i 33 godziny. Stan stacjonarny osiągany jest po 8 dniach.
bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność bupropionu, CYP1A2, CYP2D6, erytrohydrobupropion, farmakokinetyka bupropionu, hydroksybupropion, indukcja metabolizmu, inhibitor izoenzymu, izoenzym CYP2B6, izoenzym cytochromu P450, klirens bupropionu, marskość wątroby, metabolit bupropionu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stan stacjonarny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tomografia pozytonowa emisyjna, treohydrobupropion, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, wychwyt zwrotny dopaminy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znakowanie izotopowe -
Leksykon leków
Bupropion w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Wellbutrin XR 150 mg lub 300 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, aktualnymi lub przebyłymi napadami drgawkowymi, nowotworami OUN, ciężką marskością wątroby oraz u osób z zaburzeniami odżywiania takimi jak bulimia czy jadłowstręt psychiczny. Równoczesne stosowanie z innymi preparatami zawierającymi bupropion lub inhibitorami MAO jest zabronione ze względu na ryzyko przedawkowania i zespołu serotoninowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów odstawiających alkohol lub benzodiazepiny, gdyż nagłe przerwanie tych substancji może obniżać próg drgawkowy i zwiększać ryzyko drgawek podczas terapii bupropionem.
antybiotyk chinolonowy, antydepresant, benzodiazepina, bulimia, bupropion, choroba afektywna dwubiegunowa, enzym CYP2B6, farmakokinetyka leku, faza maniakalna, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, jadłowstręt psychiczny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpsychotyczny, marskość wątroby, metabolit bupropionu, napad drgawkowy, nieodwracalny inhibitor MAO, nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, nowotwór OUN, odwracalny inhibitor MAO, padaczka, próg drgawkowy, stymulant, sztywność mięśniowa, układ dopaminergiczny, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia odżywiania, zaburzenie lękowe, zespół serotoninowy -
Leksykon leków
Bupropion Neuraxpharm (bupropionu chlorowodorek 150 mg w tabletce o zmodyfikowanym uwalnianiu) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko wad wrodzonych, zwłaszcza sercowo-naczyniowych, takich jak ubytki przegrody międzykomorowej oraz upośledzenie odpływu lewokomorowego. Dane epidemiologiczne są niejednoznaczne, a badania na modelach zwierzęcych nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję. Lekarz powinien zalecić stosowanie bupropionu w ciąży jedynie wtedy, gdy stan kliniczny pacjentki bezwzględnie tego wymaga i nie ma bezpieczniejszych alternatyw terapeutycznych.
badanie epidemiologiczne, badanie przedkliniczne, bupropion, chlorowodorek bupropionu, ekspozycja na lek, karmienie naturalne, metabolit bupropionu, model zwierzęcy, potencjał reprodukcyjny, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka kobiecego, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność bupropionu, ubytek przegrody międzykomorowej, upośledzenie odpływu lewokomorowego, wada sercowo-naczyniowa, wada wrodzona płodu -
Leksykon leków
Dawkowanie bupropionu chlorowodorku w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Wellbutrin XR) rozpoczyna się od 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia dawki do 300 mg raz na dobę po 4 tygodniach, jeśli nie obserwuje się poprawy klinicznej. Zaleca się zachowanie co najmniej 24-godzinnego odstępu między dawkami. Leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy, aby potwierdzić ustąpienie objawów depresji. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób z niewydolnością nerek dawka maksymalna wynosi 150 mg raz na dobę ze względu na ryzyko kumulacji leku i metabolitów. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się dawki jak u dorosłych, jednak z uwzględnieniem potencjalnie zwiększonej wrażliwości na lek. Lek nie jest wskazany u osób poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
bezsenność, bupropion chlorowodorek, depresja, działanie niepożądane, efekt z odbicia, farmakokinetyka leku, lek przeciwdepresyjny, metabolit bupropionu, napad drgawkowy, objaw odstawienia, przedłużone uwalnianie, reakcja odstawienia, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
