blokada dożylna Biera

Blokada dożylna Biera (znana również jako anestezja regionalna dożylna) to technika znieczulenia regionalnego stosowana głównie w chirurgii kończyn górnych i dolnych. Metoda ta została opracowana przez niemieckiego chirurga Augusta Biera w 1908 roku i do dziś jest wykorzystywana w zabiegach trwających krócej niż 90 minut.

Procedura polega na opróżnieniu kończyny z krwi poprzez jej uniesienie i założenie opaski uciskowej, a następnie podaniu środka znieczulającego (najczęściej lidokainy) do żyły dystalnej względem opaski. Lek znieczulający rozprzestrzenia się w obszarze pozbawionym krwi, blokując przewodnictwo nerwowe. Opaska uciskowa zapobiega przedostaniu się środka znieczulającego do krążenia ogólnego.

Główne wskazania do zastosowania blokady Biera obejmują krótkie zabiegi chirurgiczne w obrębie ręki, nadgarstka, przedramienia lub stopy, takie jak usunięcie ciała obcego, nastawienie złamania, nacięcie ropnia czy szycie ran. Metoda ta zapewnia szybki początek działania znieczulającego (2-5 minut) oraz szybkie ustąpienie znieczulenia po zwolnieniu opaski.

Do potencjalnych powikłań blokady dożylnej Biera należą: reakcje toksyczne na środek znieczulający (przy przedwczesnym zwolnieniu opaski), ból związany z uciskiem opaski, niedokrwienie kończyny przy zbyt długim utrzymywaniu opaski oraz możliwość wystąpienia zakrzepicy żylnej. Względnymi przeciwwskazaniami są choroby naczyń obwodowych, niewydolność krążenia oraz zaburzenia krzepnięcia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl