ostre powikłania cukrzycy
Ostre powikłania cukrzycy to stany nagłe zagrażające życiu pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Do najważniejszych z nich należą: kwasica ketonowa, zespół hiperglikemiczno-hipermolalny oraz hipoglikemia.
Kwasica ketonowa (DKA) charakteryzuje się hiperglikemią, ketonemią i kwasicą metaboliczną. Najczęściej występuje w cukrzycy typu 1, głównie wskutek bezwzględnego niedoboru insuliny. Objawia się odwodnieniem, nudnościami, wymiotami, bólami brzucha, przyspieszonym oddechem (oddech Kussmaula) i zaburzeniami świadomości. Leczenie obejmuje nawodnienie, insulinoterapię dożylną i wyrównanie zaburzeń elektrolitowych.
Zespół hiperglikemiczno-hipermolalny (HHS) dotyczy głównie pacjentów z cukrzycą typu 2. Charakteryzuje się skrajną hiperglikemią (często >600 mg/dl), hiperosmolalnością osocza, ciężkim odwodnieniem, bez istotnej ketozy. Stan ten rozwija się wolniej niż DKA, a śmiertelność jest wyższa, szczególnie u osób starszych. Terapia koncentruje się na intensywnym nawadnianiu, stopniowej redukcji glikemii i wyrównywaniu zaburzeń elektrolitowych.
Hipoglikemia (glikemia <70 mg/dl) to najczęstsze ostre powikłanie u pacjentów leczonych insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika. Objawia się pobudzeniem autonomicznym (drżenie, pocenie, głód) oraz neuroglikopenią (zaburzenia koncentracji, splątanie, drgawki, śpiączka). Leczenie zależy od nasilenia i obejmuje podaż węglowodanów doustnie przy zachowanej świadomości lub glukozę dożylnie/glukagon w przypadkach ciężkich.
Szybkie rozpoznanie i właściwe leczenie ostrych powikłań cukrzycy ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia śmiertelności. Edukacja pacjenta dotycząca profilaktyki, wczesnego rozpoznawania objawów i postępowania w sytuacjach nagłych stanowi istotny element opieki diabetologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diaril 2 mg
Produkt leczniczy Diaril, zawierający glimepiryd – pochodną sulfonylomocznika, jest wskazany w terapii cukrzycy typu 2, jednak jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w cukrzycy typu 1, śpiączce cukrzycowej, kwasicy ketonowej oraz w ciężkich zaburzeniach czynności nerek i wątroby. Glimepiryd działa poprzez stymulację wydzielania insuliny z komórek beta trzustki, co w przypadku ich zniszczenia (cukrzyca typu 1) lub ostrych powikłań metabolicznych jest nieskuteczne i potencjalnie niebezpieczne. Ponadto, obecność laktozy jednowodnej w dawkach od 135,85 mg do 138,95 mg stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy oraz może wywołać reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych na substancje pomocnicze.
ciężka hipoglikemia, cukrzyca insulinozależna, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, glimepiryd, glukoneogeneza, hipoglikemia, insulinoterapia, komórki beta trzustki, kwasica ketonowa, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór insuliny, nietolerancja laktozy, ostre powikłania cukrzycy, pochodne sulfonylomocznika, przedłużona hipoglikemia, reakcja alergiczna, śpiączka cukrzycowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby