jaskra prosta

Jaskra prosta (glaucoma simplex) to przewlekła, postępująca choroba oczu charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, które prowadzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego i stopniowej utraty pola widzenia. Jest to najczęstsza postać jaskry, rozwijająca się powoli i bezobjawowo, często nazywana „cichym złodziejem wzroku”.

W patofizjologii jaskry prostej kluczową rolę odgrywa upośledzenie odpływu cieczy wodnistej przez beleczkowanie kąta przesączania, co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego powyżej wartości tolerowanych przez nerw wzrokowy. Proces chorobowy zazwyczaj przebiega symetrycznie w obu oczach, choć z różnym nasileniem.

Diagnostyka jaskry prostej obejmuje pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę kąta przesączania (gonioskopię), badanie tarczy nerwu wzrokowego oraz badanie pola widzenia. Charakterystyczne zmiany obejmują poszerzenie zagłębienia tarczy nerwu wzrokowego oraz ubytki w polu widzenia, początkowo obwodowe, stopniowo postępujące do centrum.

Leczenie jaskry prostej ma charakter przewlekły i opiera się na obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego za pomocą leków (krople do oczu z grupy beta-blokerów, inhibitorów anhydrazy węglanowej, analogów prostaglandyn), laseroterapii (trabekuloplastyka laserowa) oraz metod chirurgicznych (trabekulektomia, implantacja zastawek). Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie choroby i systematyczne leczenie, które może spowolnić lub zatrzymać postęp uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl