supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza

Supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA, hypothalamic-pituitary-adrenal axis) to stan fizjologicznego zahamowania funkcji tego kluczowego układu neuroendokrynnego, odpowiedzialnego za regulację reakcji organizmu na stres oraz utrzymanie homeostazy metabolicznej.

Do najczęstszych przyczyn supresji osi HPA należy długotrwała terapia glikokortykosteroidami egzogennymi (prednizon, deksametazon), która poprzez mechanizm ujemnego sprzężenia zwrotnego hamuje wydzielanie kortykoliberyny (CRH) z podwzgórza oraz hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) z przysadki, co prowadzi do atrofii kory nadnerczy i obniżenia endogennej produkcji kortyzolu.

Supresja osi HPA może manifestować się niedoborem kortyzolu po odstawieniu steroidów egzogennych, co klinicznie objawia się osłabieniem, hipotonią, nudnościami, wymiotami, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do przełomu nadnerczowego. Dlatego tak istotne jest stopniowe odstawianie steroidów po długotrwałej terapii oraz monitorowanie funkcji nadnerczy u pacjentów z grupy ryzyka.

Diagnostyka supresji osi HPA obejmuje ocenę stężenia kortyzolu w surowicy (porannego oraz w teście z ACTH), pomiar ACTH oraz ewentualnie test z metyraponem lub test hamowania deksametazonem. Postępowanie terapeutyczne polega na właściwym protokole redukcji dawek steroidów oraz czasowej substytucji hormonalnej w przypadku objawów niewydolności nadnerczy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl