trometamol fosfomycyny

Trometamol fosfomycyny to postać fosfomycyny, antybiotyku o szerokim spektrum działania, który jest stosowany głównie w leczeniu niepowikłanych zakażeń dróg moczowych. Fosfomycyna działa poprzez hamowanie enzymu enolotransferazy pirogronianowej, co prowadzi do zaburzenia syntezy ściany komórkowej bakterii.

Lek ten wykazuje aktywność wobec wielu patogenów układu moczowego, w tym Escherichia coli, Enterococcus faecalis, Klebsiella pneumoniae oraz Proteus mirabilis. Szczególnie cenna jest jego skuteczność wobec szczepów wytwarzających beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL) oraz innych wielolekoopornych bakterii.

Trometamol fosfomycyny charakteryzuje się korzystną farmakokinetyką – po podaniu doustnym osiąga wysokie stężenie w moczu i tkankach układu moczowego, utrzymujące się przez 24-48 godzin. Dzięki temu możliwe jest stosowanie leku w pojedynczej dawce, co znacząco zwiększa compliance pacjentów. Lek jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej.

W praktyce klinicznej trometamol fosfomycyny zalecany jest przede wszystkim w leczeniu niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych u kobiet, jako terapia empiryczna pierwszego rzutu. Ze względu na niski potencjał wywoływania oporności i minimalne działania niepożądane, stanowi cenną opcję terapeutyczną, szczególnie w dobie narastającej antybiotykooporności.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fosfomycin US Pharmacia 3 g

Trometamol fosfomycyny charakteryzuje się umiarkowaną dostępnością biologiczną po podaniu doustnym, wynoszącą 33-53%. Wchłanianie leku jest hamowane przez obecność pokarmu, co wydłuża czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w moczu o około 4 godziny, jednak całkowita ilość wydalana z moczem pozostaje niezmieniona. Po podaniu dawki 3 g, stężenie fosfomycyny w moczu utrzymuje się powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) 128 μg/ml przez co najmniej 24 godziny, co jest kluczowe dla skuteczności terapii zakażeń układu moczowego. Lek nie wiąże się z białkami osocza, nie ulega istotnej biotransformacji i jest wydalany głównie w postaci niezmienionej, głównie przez nerki (40-50% dawki) oraz w mniejszym stopniu z kałem (18-28%). Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 4 godziny.
bariera łożyskowa, dostępność biologiczna, droga eliminacji, faza eliminacji, klirens kreatyniny, krążenie wątrobowo-jelitowe, minimalne stężenie hamujące, niewydolność nerek, okres półtrwania, podanie doustne, przewód pokarmowy, stężenie w moczu, trometamol fosfomycyny, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek, zakażenie układu moczowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Symural 3 g

Fosfomycyna trometamol, stosowana w dawce 3 g (odpowiadającej 5,631 g fosfomycyny z trometamolem), charakteryzuje się dostępnością biologiczną na poziomie 33-53% po podaniu doustnym. Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym zmniejsza szybkość i stopień wchłaniania, jednak nie wpływa na całkowitą ilość leku wydalaną z moczem. Kluczowym parametrem jest utrzymanie stężenia fosfomycyny w moczu powyżej MIC wynoszącego 128 μg/ml przez co najmniej 24 godziny po podaniu dawki 3 g, niezależnie od przyjęcia leku na czczo lub po posiłku. Przyjęcie po posiłku wydłuża czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w moczu o 4 godziny. Lek nie ulega metabolizmowi, nie wiąże się z białkami osocza, co zwiększa ilość aktywnej farmakologicznie frakcji, i jest wydalany głównie w postaci niezmienionej przez nerki (40-50% dawki) oraz częściowo z kałem (18-28% dawki). Okres półtrwania wynosi około 4 godziny, co determinuje schemat dawkowania.
bariera łożyskowa, dostępność biologiczna, farmakokinetyka fosfomycyny, faza eliminacji, infekcja układu moczowego, klirens kreatyniny, krążenie wątrobowo-jelitowe, minimalne stężenie hamujące, okres półtrwania, pacjent geriatryczny, przesączanie kłębuszkowe, stężenie fosfomycyny w moczu, trometamol fosfomycyny, upośledzenie czynności nerek, upośledzona funkcja nerek, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek
Leksykon substancji czynnych
Fosfomycyna – Właściwości farmakokinetyczne

Fosfomycyna, podawana doustnie w postaci fosfomycyny z trometamolem, charakteryzuje się biodostępnością na poziomie 33-53% oraz szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Trometamol poprawia rozpuszczalność i biodostępność leku, nie wpływając na jego farmakokinetykę. Pokarm może wydłużać czas wchłaniania i obniżać maksymalne stężenia fosfomycyny w surowicy i moczu, jednak całkowita ilość wydalana z moczem pozostaje niezmieniona. Po podaniu dawki 3 g, stężenie fosfomycyny w moczu utrzymuje się powyżej MIC wynoszącego 128 μg/ml przez co najmniej 24 godziny, zarówno na czczo, jak i po posiłku, choć czas osiągnięcia stężenia maksymalnego wydłuża się o około 4 godziny po posiłku. Lek nie ulega metabolizmowi, nie wiąże się z białkami osocza i jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z moczem (40-50% dawki), z okresem półtrwania około 4 godzin. Wydalanie z kałem stanowi 18-28% dawki i ma znaczenie drugorzędne.
bariera łożyskowa, biodostępność całkowita, dostępność biologiczna, faza eliminacji, fosfomycyna z trometamolem, granulat do sporządzania roztworu, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, krążenie wątrobowo-jelitowe, MIC, minimalne stężenie hamujące, niewydolność nerek, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, przenikanie przez barierę łożyskową, przesączanie kłębuszkowe, stężenie fosfomycyny w moczu, trometamol fosfomycyny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie układu moczowego

trometamol fosfomycyny

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Fosfomycin US Pharmacia 3 g

Właściwości farmakokinetyczne – Symural 3 g

Fosfomycyna – Właściwości farmakokinetyczne