hiperplazja trofoblastu
Hiperplazja trofoblastu to stan charakteryzujący się nadmiernym namnażaniem komórek trofoblastycznych, które w normalnych warunkach formują łożysko podczas ciąży. Ten proces patologiczny może występować w różnych zaburzeniach ciążowych, najczęściej w chorobie trofoblastycznej, obejmującej zaśniad groniasty (częściowy i całkowity) oraz chorobę trofoblastyczną miejsca łożyskowego.
Klinicznie hiperplazja trofoblastu może manifestować się nieprawidłowymi krwawieniami z dróg rodnych, powiększeniem macicy nieproporcjonalnym do wieku ciążowego, nadciśnieniem indukowanym ciążą (stan przedrzucawkowy) oraz podwyższonym poziomem gonadotropiny kosmówkowej (β-hCG). Diagnostyka obejmuje badanie ultrasonograficzne, oznaczenie stężenia β-hCG oraz badanie histopatologiczne materiału uzyskanego po usunięciu ciąży.
Leczenie hiperplazji trofoblastu zależy od jej typu i nasilenia. W przypadku zaśniadu groniastego podstawowym postępowaniem jest łyżeczkowanie jamy macicy, a następnie monitorowanie poziomu β-hCG. W przypadkach inwazyjnych lub nowotworowych form choroby trofoblastycznej konieczne może być zastosowanie chemioterapii. Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie hiperplazji trofoblastu ma kluczowe znaczenie dla rokowania i zachowania płodności pacjentki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ciąża poroniona – Patofizjologia i mechanizm
Ciąża poroniona (hydatidiform mole) jest zaburzeniem trofoblastycznym charakteryzującym się nieprawidłowym zapłodnieniem prowadzącym do nadmiernej proliferacji trofoblastu i obrzęku kosmków łożyskowych. Wyróżnia się dwie formy: całkowitą (diploidalna, kariotyp 46,XX lub 46,XY, całkowicie androgeniczna) oraz częściową (triploidalna, najczęściej 69,XXY, z obecnością tkanki płodowej). Całkowita ciąża poroniona cechuje się brakiem naczyń krwionośnych w kosmkach, wyraźną hiperplazją trofoblastu i brakiem ekspresji p57, co wiąże się z większym ryzykiem progresji do inwazyjnego zaśniada i raka kosmówki. Częściowa ciąża poroniona wykazuje ogniskową hiperplazję trofoblastyczną z łagodną atypią, obecność funkcjonującego krążenia kosmkowego oraz ekspresję p57, a ryzyko przetrwałej choroby trofoblastycznej (GTD) wynosi 0,5-5%, podczas gdy w całkowitych ciążach poronionych jest to 15-20%.
białko szoku cieplnego 70, całkowita ciąża poroniona, choroba trofoblastyczna ciążowa, ciąża poroniona, częściowa ciąża poroniona, dispermia, gonadotropina kosmówkowa, guz trofoblastyczny miejsca łożyskowego, hiperplazja trofoblastu, immunohistochemia, inwazyjny zaśniad, kosmki łożyskowe, metotreksat, mutacja genu NLRP7, mutacja germinalna, nadciśnienie indukowane ciążą, nadczynność tarczycy, nowotwór trofoblastyczny ciążowy, przetrwała choroba trofoblastyczna, rak kosmówki, zmiana przednowotworowa