inwazyjny zaśniad
Inwazyjny zaśniad groniasty (łac. mola hydatidosa invasiva) to stan patologiczny będący jedną z form choroby trofoblastycznej, która rozwija się po częściowej lub całkowitej zamianie kosmówki w pęcherzyki wypełnione płynem. W przeciwieństwie do zaśniadu niezłośliwego, inwazyjny zaśniad charakteryzuje się penetracją komórek trofoblastu do mięśniówki macicy, a nawet do naczyń krwionośnych.
Najczęstszymi objawami inwazyjnego zaśniadu są: nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, powiększenie macicy niewspółmierne do wieku ciąży, torbielowate powiększenie jajników, nudności, wymioty oraz objawy związane z nadmiernym wydzielaniem gonadotropiny kosmówkowej (β-hCG). W diagnozie kluczowe znaczenie ma badanie ultrasonograficzne oraz seryjne oznaczanie poziomu β-hCG w surowicy krwi.
Leczenie inwazyjnego zaśniadu obejmuje przede wszystkim wyłyżeczkowanie jamy macicy, a w niektórych przypadkach chemioterapię. Najczęściej stosowanym lekiem jest metotreksat, niekiedy w skojarzeniu z innymi cytostatykami. Po zakończeniu leczenia pacjentki wymagają regularnego monitorowania poziomu β-hCG przez okres co najmniej roku, aby wykluczyć nawrót choroby lub rozwój nowotworu trofoblastycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ciąża poroniona – Patofizjologia i mechanizm
Ciąża poroniona (hydatidiform mole) jest zaburzeniem trofoblastycznym charakteryzującym się nieprawidłowym zapłodnieniem prowadzącym do nadmiernej proliferacji trofoblastu i obrzęku kosmków łożyskowych. Wyróżnia się dwie formy: całkowitą (diploidalna, kariotyp 46,XX lub 46,XY, całkowicie androgeniczna) oraz częściową (triploidalna, najczęściej 69,XXY, z obecnością tkanki płodowej). Całkowita ciąża poroniona cechuje się brakiem naczyń krwionośnych w kosmkach, wyraźną hiperplazją trofoblastu i brakiem ekspresji p57, co wiąże się z większym ryzykiem progresji do inwazyjnego zaśniada i raka kosmówki. Częściowa ciąża poroniona wykazuje ogniskową hiperplazję trofoblastyczną z łagodną atypią, obecność funkcjonującego krążenia kosmkowego oraz ekspresję p57, a ryzyko przetrwałej choroby trofoblastycznej (GTD) wynosi 0,5-5%, podczas gdy w całkowitych ciążach poronionych jest to 15-20%.
białko szoku cieplnego 70, całkowita ciąża poroniona, choroba trofoblastyczna ciążowa, ciąża poroniona, częściowa ciąża poroniona, dispermia, gonadotropina kosmówkowa, guz trofoblastyczny miejsca łożyskowego, hiperplazja trofoblastu, immunohistochemia, inwazyjny zaśniad, kosmki łożyskowe, metotreksat, mutacja genu NLRP7, mutacja germinalna, nadciśnienie indukowane ciążą, nadczynność tarczycy, nowotwór trofoblastyczny ciążowy, przetrwała choroba trofoblastyczna, rak kosmówki, zmiana przednowotworowa