tabletka 250 mg
Tabletka 250 mg odnosi się do dawki substancji czynnej zawartej w pojedynczej tabletce, wynoszącej 250 miligramów. Jest to standardowe oznaczenie mocy leku stosowane w farmakologii i praktyce klinicznej.
Ta dawka jest powszechna dla wielu antybiotyków (np. amoksycylina, azytromycyna), leków przeciwbólowych, niektórych leków kardiologicznych oraz preparatów witaminowych i mineralnych. Właściwe dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała, funkcji nerek i wątroby oraz współistniejących chorób.
Przy ordynowaniu leków w dawce 250 mg należy uwzględnić, że dla niektórych substancji może to być dawka początkowa (np. w antybiotykoterapii), dla innych maksymalna dawka dobowa (np. niektóre leki psychotropowe), a dla jeszcze innych pojedyncza dawka w schemacie wielokrotnego dawkowania w ciągu doby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Napro 250 mg
Dokumentacja przedkliniczna leku Apo-Napro, zawierającego naproksen w dawkach 250 mg i 500 mg, nie dostarcza dodatkowych informacji istotnych dla praktyki klinicznej, które nie zostałyby już uwzględnione w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Badania na zwierzętach obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjalne działanie genotoksyczne, rakotwórcze oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu zostały kompleksowo opisane w odpowiednich sekcjach ChPL, co pozwala na pełną ocenę bezpieczeństwa przedklinicznego naproksenu.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Abirateron Aristo 250 mg
Octan abirateronu w dawce 250 mg (Abirateron Aristo) jest wskazany wyłącznie w terapii skojarzonej z prednizonem lub prednizolonem u dorosłych mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego w trzech głównych scenariuszach klinicznych: hormonowrażliwy rak wysokiego ryzyka z przerzutami (mHSPC) w połączeniu z terapią supresji androgenowej (ADT), oporny na kastrację rak z przerzutami (mCRPC) u pacjentów bezobjawowych lub z łagodnymi objawami po niepowodzeniu ADT, oraz mCRPC z progresją po chemioterapii opartej na docetakselu. Terapia abirateronem wymaga jednoczesnego podawania glikokortykosteroidów w celu kontroli działań niepożądanych wynikających z mechanizmu działania leku. W przypadku mHSPC abirateron stosuje się zawsze w skojarzeniu z ADT, co stanowi standard postępowania.
Abirateron Aristo, ADT, chemioterapia, docetaksel, glikokortykosteroid, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, kastracja farmakologiczna, laktoza jednowodna, mCRPC, mHSPC, nietolerancja laktozy, octan abirateronu, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, prednizolon, rak gruczołu krokowego, substancja czynna, tabletka 250 mg, terapia supresji androgenowej