rzadkie dziedziczne zaburzenie

Rzadkie dziedziczne zaburzenia stanowią grupę schorzeń genetycznych występujących z częstością mniejszą niż 1 na 2000 osób w populacji. Wiele z tych chorób ma charakter monogenowy, czyli jest spowodowanych mutacją w pojedynczym genie, która może być dziedziczona według praw Mendla.

Diagnostyka rzadkich zaburzeń dziedzicznych stanowi istotne wyzwanie kliniczne ze względu na ich zróżnicowaną manifestację fenotypową i podobieństwo objawów do częstszych schorzeń. Obecnie w diagnostyce wykorzystuje się zaawansowane techniki sekwencjonowania genomu (WGS), eksomów (WES) oraz ukierunkowane panele genowe, które znacząco zwiększyły możliwości identyfikacji podłoża molekularnego tych chorób.

Leczenie rzadkich chorób dziedzicznych obejmuje głównie postępowanie objawowe oraz multidyscyplinarną opiekę specjalistyczną. W ostatnich latach obserwuje się jednak intensywny rozwój terapii celowanych, w tym terapii genowej, enzymatycznej i farmakologicznej modyfikacji ekspresji genów. Szczególnie obiecujące wyniki uzyskano w przypadku chorób metabolicznych, niektórych dystrofii mięśniowych oraz wybranych zaburzeń neurologicznych.

Dla lekarzy kluczowe jest rozpoznawanie czerwonych flag sugerujących rzadkie zaburzenie dziedziczne, takich jak: niewyjaśnione opóźnienie rozwoju, dysmorfie, nawracające infekcje, nieprawidłowości metaboliczne czy występowanie podobnych objawów u członków rodziny. Wczesna diagnostyka umożliwia odpowiednie poradnictwo genetyczne oraz wdrożenie optymalnego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl