zdarzenia zakrzepowo-krwotoczne

Zdarzenia zakrzepowo-krwotoczne to grupa zaburzeń krzepnięcia, w których jednocześnie występują procesy patologicznej aktywacji układu krzepnięcia oraz nasilone krwawienia. Jest to paradoksalna sytuacja kliniczna, w której dochodzi do współwystępowania zakrzepicy i krwotoków, co stanowi wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne.

Najczęstszymi przyczynami zdarzeń zakrzepowo-krwotocznych są: zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP), zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), zespół antyfosfolipidowy oraz powikłania leczenia przeciwkrzepliwego. Stan ten może również towarzyszyć ciężkim infekcjom, urazom, nowotworom złośliwym czy powikłaniom położniczym.

Diagnostyka zdarzeń zakrzepowo-krwotocznych obejmuje ocenę parametrów krzepnięcia (PT, APTT, fibrynogen, D-dimery), morfologii krwi ze szczególnym uwzględnieniem liczby płytek, badanie rozmazu krwi obwodowej oraz specjalistyczne testy w zależności od podejrzewanej przyczyny. Kluczowe jest różnicowanie między pierwotnym a wtórnym zaburzeniem oraz identyfikacja czynnika wywołującego.

Leczenie zdarzeń zakrzepowo-krwotocznych koncentruje się na eliminacji przyczyny podstawowej, wyrównaniu zaburzeń hemostazy oraz zapobieganiu powikłaniom narządowym. W zależności od przyczyny i dominującego mechanizmu może obejmować przetoczenia preparatów krwiopochodnych, leki przeciwkrzepliwe, leczenie przeciwfibrynolityczne, plazmaferezę lub immunosupresję.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl