atrofia narządów moczowo-płciowych
Atrofia narządów moczowo-płciowych (zanik narządów moczowo-płciowych) to proces degeneracyjny polegający na zmniejszeniu objętości i funkcji narządów układu moczowo-płciowego. Najczęściej występuje u kobiet po menopauzie z powodu obniżenia poziomu estrogenów oraz u mężczyzn w podeszłym wieku w związku ze spadkiem poziomu testosteronu.
W przypadku kobiet atrofia dotyczy głównie pochwy, sromu, cewki moczowej i pęcherza moczowego. Objawia się suchością pochwy, dyspareuną, świądem, pieczeniem i nawracającymi infekcjami dróg moczowych. U mężczyzn atrofia może obejmować jądra, gruczoł krokowy i prącie, prowadząc do zaburzeń erekcji i problemów z oddawaniem moczu.
Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, badaniach hormonalnych i obrazowych. Leczenie obejmuje hormonalną terapię zastępczą (HTZ), miejscowe preparaty nawilżające i regenerujące, a w uzasadnionych przypadkach terapię laserową lub radiofrekwencję. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia znacząco poprawia jakość życia pacjentów i zapobiega powikłaniom w postaci zaburzeń funkcji seksualnych i problemów urologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Systen 50 50 mcg/24 h (3,2 mg)
Systen 50 to system transdermalny w postaci plastra, zawierający 3,2 mg estradiolu (forma półwodna), który uwalnia 50 µg estradiolu na dobę z powierzchni 16 cm². Preparat jest wskazany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie z objawami niedoboru estrogenów, takimi jak zaburzenia naczynioruchowe (uderzenia gorąca) oraz atrofia narządów moczowo-płciowych. U pacjentek po histerektomii Systen 50 może być stosowany w monoterapii, natomiast u kobiet z zachowaną macicą konieczne jest łączenie estradiolu z progestagenem w celu minimalizacji ryzyka hiperplazji i raka endometrium. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w profilaktyce osteoporozy u kobiet z podwyższonym ryzykiem złamań, zwłaszcza gdy inne terapie są przeciwwskazane lub nietolerowane.
atrofia narządów moczowo-płciowych, bisfosfoniany, denosumab, dyspareunia, estradiol, gęstość mineralna kości, hiperplazja endometrium, histerektomia, hormonalna terapia zastępcza, infekcja dróg moczowych, osteoporoza pomenopauzalna, progestagen, rak endometrium, selektywne modulatory receptora estrogenowego, suchość pochwy, system transdermalny, uderzenia gorąca, zaburzenia naczynioruchowe, złamania osteoporotyczne - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Wskazania do stosowania
Estradiol jest podstawowym estrogenem stosowanym w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie, głównie w celu łagodzenia objawów niedoboru estrogenów, takich jak uderzenia gorąca, atrofia narządów moczowo-płciowych oraz profilaktyka osteoporozy u pacjentek z podwyższonym ryzykiem złamań. Preparaty estradiolu dostępne są w różnych formach farmaceutycznych: doustnych (0,5-2 mg), przezskórnych (plastry 25-100 µg/24 h, żele 0,5-1,5 mg/dobę, aerozol 1,53 mg/dawkę), dopochwowych (10 µg) oraz miejscowych na skórę (Alpicort E: 0,05 mg/ml estradiolu w połączeniu z prednizolonem 2 mg/ml i kwasem salicylowym 4 mg/ml). Wybór preparatu i schematu podawania (ciągły monoterapia, ciągły skojarzony z progestagenem, sekwencyjny) powinien uwzględniać obecność macicy, indywidualne potrzeby pacjentki oraz przeciwwskazania. U kobiet z zachowaną macicą konieczne jest stosowanie progestagenu w celu zapobiegania rozrostowi endometrium i zmniejszenia ryzyka raka endometrium.
aerozol przezskórny, atrofia narządów moczowo-płciowych, brak miesiączki, dienogest, drospirenon, dydrogesteron, hormon płciowy żeński, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z odstawienia, lewonorgestrel, łysienie androgenozależne, menopauza chirurgiczna, monoterapia estrogenowa, objawy naczynioruchowe, octan medroksyprogesteronu, octan noretysteronu, profilaktyka osteoporozy, progesteron, rak endometrium, rozrost endometrium, schemat sekwencyjny, system transdermalny, uderzenia gorąca, zanikowe zapalenie pochwy