farmakokinetyka treprostynilu
Farmakokinetyka treprostynilu obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego analogu prostacykliny stosowanego w leczeniu nadciśnienia płucnego. Po podaniu podskórnym treprostynil jest szybko i całkowicie wchłaniany, osiągając stężenie maksymalne w osoczu w ciągu 1-2 godzin, z biodostępnością bliską 100%.
Dystrybucja treprostynilu w organizmie charakteryzuje się objętością dystrybucji około 14 l/kg, co świadczy o dobrym przenikaniu do tkanek. Lek wiąże się z białkami osocza w około 91%, głównie z albuminą. Półokres eliminacji treprostynilu wynosi 2-4 godziny, co umożliwia stosowanie leku w ciągłym wlewie podskórnym lub dożylnym.
Metabolizm treprostynilu zachodzi głównie w wątrobie poprzez układy enzymatyczne cytochromu P450, głównie CYP2C8, z wytworzeniem kilku metabolitów, z których większość wykazuje minimalną aktywność farmakologiczną. Wydalanie odbywa się przede wszystkim z moczem (79%) i w mniejszym stopniu z kałem (13%), głównie w postaci metabolitów.
Szczególnie istotne w praktyce klinicznej jest liniowy charakter farmakokinetyki treprostynilu w zakresie dawek terapeutycznych oraz brak zjawiska kumulacji leku, nawet przy długotrwałym stosowaniu. Parametry farmakokinetyczne mogą się zmieniać u pacjentów z niewydolnością wątroby, co może wymagać dostosowania dawkowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Treprostinil Reddy
Treprostynil, jako silny wazodylatator naczyń płucnych i ogólnoustrojowych, wymaga starannego doboru pacjentów oraz ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego skurczowego, które nie powinno spadać poniżej 85 mmHg. Terapia opiera się na ciągłej infuzji, najczęściej podskórnej, z uwagi na ryzyko zakażeń związanych z cewnikiem dożylnym (1,10 zdarzeń na 1000 dni stosowania). Nagłe odstawienie lub znaczne zmniejszenie dawki może prowadzić do nawracającego nadciśnienia płucnego, co stanowi poważne zagrożenie dla życia. U pacjentów z otyłością (BMI >30 kg/m²) oraz zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest dostosowanie dawkowania ze względu na zmienioną farmakokinetykę i ryzyko zwiększonej ekspozycji na lek. Ponadto, u pacjentów z obrzękiem płuc należy rozważyć współistnienie choroby zarostowej żył płucnych i przerwać terapię treprostynilem.
agregacja płytek krwi, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, centralny cewnik żylny, choroba zarostowa żył płucnych, ciśnienie tętnicze, dieta niskosodowa, farmakokinetyka treprostynilu, induktor CYP2C8, infuzja podskórna, inhibitor cytochromu P450, klasa czynnościowa NYHA, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie płucne, nadciśnienie wrotne, niedociśnienie tętnicze systemowe, obrzęk płuc, posocznica, przeciek sercowy, reakcja alergiczna, środek rozszerzający naczynia, tętnicze nadciśnienie płucne, trombocytopenia