białaczka związana z terapią

Białaczka związana z terapią (t-AML, therapy-related acute myeloid leukemia) to nowotwór hematologiczny rozwijający się jako późne powikłanie wcześniejszego leczenia przeciwnowotworowego. Zwykle pojawia się 2-10 lat po ekspozycji na czynniki cytotoksyczne, głównie po chemioterapii lekami alkilującymi lub inhibitorami topoizomerazy II, a także po radioterapii.

T-AML charakteryzuje się często niekorzystnymi zmianami cytogenetycznymi, w tym delecjami chromosomów 5 i 7 lub aberracjami dotyczącymi chromosomu 11q23. Patogeneza tego schorzenia wiąże się z uszkodzeniem DNA komórek hematopoetycznych i indukcją niestabilności genomowej przez wcześniejsze leczenie.

Rokowanie w białaczce związanej z terapią jest gorsze niż w pierwotnej ostrej białaczce szpikowej. Wynika to z oporności na leczenie, częstszego występowania niekorzystnych aberracji cytogenetycznych oraz współistnienia uszkodzeń narządowych po wcześniejszej terapii. Leczenie obejmuje standardową chemioterapię indukującą, a w kwalifikujących się przypadkach – allogeniczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl