zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego
Zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego (spondyloza szyjna) to przewlekły, postępujący proces degeneracyjny obejmujący struktury kręgosłupa szyjnego. Charakteryzuje się zużyciem krążków międzykręgowych, tworzeniem osteofitów, przerostem więzadeł oraz zwężeniem kanału kręgowego i otworów międzykręgowych.
Patogeneza obejmuje degenerację krążków międzykręgowych, utratę wysokości przestrzeni międzykręgowej oraz przeciążenie stawów międzywyrostkowych, co prowadzi do zmian zwyrodnieniowych i niestabilności segmentów ruchowych. Najczęściej zajęte są segmenty C5-C6 i C6-C7, które podlegają największym obciążeniom biomechanicznym.
Objawy kliniczne mogą obejmować ból szyi, ograniczenie ruchomości, promieniowanie bólu do kończyn górnych, parestezje, osłabienie siły mięśniowej oraz objawy ucisku na rdzeń kręgowy (mielopatia szyjna). Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych: RTG, MRI i CT, które pozwalają ocenić stopień zaawansowania zmian i obecność konfliktów korzeniowo-nerwowych.
Leczenie zachowawcze obejmuje farmakoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną, fizjoterapię, ćwiczenia wzmacniające mięśnie szyi oraz modyfikację aktywności. W przypadkach z nasilonymi objawami neurologicznymi lub nieskuteczności leczenia zachowawczego rozważa się leczenie operacyjne, które może obejmować przednią dyskektomię z fuzją (ACDF), artroplastykę lub laminoplastykę.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Spondyloza szyjna – Epidemiologia
Spondyloza szyjna jest powszechnym schorzeniem zwyrodnieniowym kręgosłupa szyjnego, którego częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem – zmiany radiologiczne stwierdza się u 25% osób <40 r.ż., 50% >40 r.ż. oraz 85-90% >60 r.ż., choć większość pozostaje bezobjawowa. Objawowa spondyloza szyjna dotyczy około 13,76% populacji chińskiej, z wyższą częstością u kobiet (16,51%) niż mężczyzn (10,49%). Mielopatia spondylotyczna szyjna (CSM) jest najczęstszą nieurazową dysfunkcją rdzenia kręgowego u dorosłych, z roczną zapadalnością w Ameryce Północnej około 41/milion i chorobowością 605/milion. CSM najczęściej dotyczy mężczyzn (stosunek 3:1), średni wiek zachorowania to 64 lata, a najczęstszym poziomem ucisku jest C5-C6. Czynniki ryzyka obejmują wiek, predyspozycje genetyczne, obciążenia mechaniczne (np. noszenie ciężarów na głowie), a także styl życia (krótszy sen, praca umysłowa). Zwężenie kanału kręgowego poniżej 10 mm jest bezwzględnym kryterium ryzyka mielopatii, a zwężenie >30% może prowadzić do rozwoju CSM.
badanie fizykalne, badanie obrazowe, badanie radiologiczne, ból korzeniowy, dysfunkcja rdzenia kręgowego, dysfunkcja zwieraczy, kostnienie więzadła podłużnego tylnego, krążek międzykręgowy, lata życia skorygowane niepełnosprawnością, mielopatia, mielopatia spondylotyczna szyjna, niepełnosprawność, przepuklina, przewlekły ból szyi, radikulopatia, spondyloza szyjna, uraz rdzenia kręgowego, zwężenie kanału kręgowego, zwężenie otworowe, zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego - Leksykon chorób i schorzeń
Dystonia szyjna – Objawy
Dystonia szyjna (cervical dystonia) to przewlekłe, nieuleczalne zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się mimowolnymi skurczami mięśni szyi, prowadzącymi do nieprawidłowego ułożenia głowy (np. torticollis, anterocollis, retrocollis, laterocollis). Najczęściej dotyka osoby w wieku 30-50 lat, częściej kobiety. Objawy obejmują ból szyi i barków (67-75% pacjentów), trzęsienie głowy (ok. 50%), powiększenie mięśni szyi (ok. 75%) oraz drżenie rąk. Przebieg dzieli się na dwa typy: typ 1 z powolnym rozwojem (średnio 3,8 ± 3,5 lat) i stabilizacją, oraz typ 2 z szybkim nasileniem objawów (ok. 8,7 ± 8,0 tygodni), często poprzedzonym stresem. Objawy mogą ulec remisji u 10-15% pacjentów w ciągu 5 lat, jednak trwałe remisje są rzadkie (<1%). Dystonia może rozprzestrzeniać się na twarz, szczękę, barki, ramiona i tułów, ale rzadko przechodzi w dystonię uogólnioną. Objawy nasilają stres, zmęczenie i określone pozycje ciała, a pacjenci często stosują "triki sensoryczne" (geste antagoniste) dla ulgi.
anterocollis, baklofen, benzodiazepina, drżenie rąk, dystonia ogniskowa, dystonia szyjna, dystonia uogólniona, gałka blada, geste antagoniste, głęboka stymulacja mózgu, globus pallidus, impuls elektryczny, iniekcja toksyny botulinowej, kołnierz szyjny, laterocollis, lek dopaminergiczny, lek przeciwdrgawkowy, mimowolny skurcz mięśni szyi, osteofit, przeciwciało neutralizujące, retrocollis, sztywność szyi, toksyna botulinowa, torticollis, triheksyfenidyl, trik sensoryczny, ucisk korzeni nerwowych, układ GABA-ergiczny, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zespół niespokojnych nóg, zwężenie kanału kręgowego, zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego