hipotonia śródoperacyjna

Hipotonia śródoperacyjna to stan obniżonego ciśnienia tętniczego krwi występujący podczas zabiegu operacyjnego. Jest to częste powikłanie anestezjologiczne, które może prowadzić do niedokrwienia kluczowych narządów, szczególnie mózgu, serca i nerek. Za hipotonię śródoperacyjną zwykle przyjmuje się spadek ciśnienia skurczowego o więcej niż 20% wartości wyjściowej lub poniżej 90 mmHg.

Przyczyny hipotonii śródoperacyjnej są wieloczynnikowe i obejmują działanie środków anestetycznych (zarówno dożylnych jak i wziewnych), leków wazoaktywnych, znieczulenia przewodowego (szczególnie znieczulenia podpajęczynówkowego i zewnątrzoponowego), hipowolemii, krwawienia, zaburzeń rytmu serca, reakcji na manipulację chirurgiczną oraz odruchu z nerwu błędnego. Pacjenci w podeszłym wieku, z chorobami układu sercowo-naczyniowego, przyjmujący leki hipotensyjne są szczególnie narażeni na jej wystąpienie.

Leczenie hipotonii śródoperacyjnej zależy od jej przyczyny i obejmuje płynoterapię (krystaloidy, koloidy), zmniejszenie stężenia anestetyków, stosowanie leków wazopresyjnych (efedryną, fenylefryną, noradrenaliną) i inotropowych (dobutaminą), a także pozycjonowanie pacjenta. Monitorowanie hemodynamiczne (ciągły pomiar ciśnienia tętniczego, echokardiografia przezprzełykowa, pomiar rzutu serca) jest niezbędne do oceny skuteczności prowadzonej terapii.

Zapobieganie hipotenii śródoperacyjnej obejmuje właściwą ocenę przedoperacyjną, optymalizację stanu pacjenta przed zabiegiem, odpowiednie nawodnienie oraz stosowanie protokołów ukierunkowanej terapii płynowej. W przypadku pacjentów wysokiego ryzyka wskazane może być zastosowanie zaawansowanego monitorowania hemodynamicznego już od początku zabiegu operacyjnego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl