terazosyna
Terazosyna to selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, stosowany głównie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz nadciśnienia tętniczego. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów α1 w mięśniach gładkich stercza, torebki gruczołu i szyi pęcherza moczowego, co prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśni i złagodzenia objawów ze strony dolnych dróg moczowych.
W leczeniu BPH terazosyna zmniejsza objawy obstrukcyjne i podrażnieniowe, takie jak trudności w rozpoczęciu mikcji, osłabienie strumienia moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza czy nykturia. Efekt terapeutyczny zazwyczaj pojawia się po 1-2 tygodniach stosowania leku, a pełna skuteczność osiągana jest po około 6 tygodniach.
Działania niepożądane terazosyny związane są głównie z jej wpływem na układ sercowo-naczyniowy i obejmują: niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, bóle głowy i zmęczenie. Charakterystycznym zjawiskiem jest tzw. „efekt pierwszej dawki” – nasilone niedociśnienie po przyjęciu pierwszej dawki leku lub po zwiększeniu dawkowania, dlatego zaleca się rozpoczynanie terapii od niskich dawek, przyjmowanych wieczorem przed snem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hytrin 2 mg
Terazosyna, będąca α1-adrenolitykiem, wykazuje podwójne działanie: hipotensyjne oraz poprawiające objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Mechanizm hipotensyjny opiera się na selektywnej blokadzie receptorów α1-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i zmniejszenia całkowitego obwodowego oporu naczyniowego, skutkując obniżeniem ciśnienia tętniczego zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego, z bardziej wyraźnym efektem na ciśnienie rozkurczowe. Działanie to rozpoczyna się już po 15 minutach od podania doustnego i utrzymuje się w pozycji leżącej oraz stojącej, przy braku odruchowej tachykardii, choć w pierwszych godzinach po podaniu w pozycji stojącej może wystąpić wzrost częstości akcji serca o 6-10 uderzeń/min. W terapii BPH terazosyna antagonizuje skurcze mięśni gładkich gruczołu krokowego, poprawiając hydrodynamikę moczu i zmniejszając objawy kliniczne, co potwierdzają badania in vitro i kliniczne.
alfa-adrenolityk, azot mocznikowy, białe krwinki, cholesterol całkowity, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, elektrolity, glukoza we krwi, hematokryt, hemodylucja, hemoglobina, hydrodynamika moczu, kreatynina, kwas moczowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lipoproteina HDL, lipoproteina LDL, napięcie mięśni gładkich, opór naczyniowy obwodowy, pęcherz moczowy, próby wątrobowe, receptor alfa-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tachykardia odruchowa, terazosyna, triglicerydy - Leksykon leków
Interakcje leku – Geroladut 0,5 mg
Dutasteryd, stosowany w terapii łagodnego przerostu gruczołu krokowego, znacząco obniża stężenie PSA w surowicy, co wymaga uwzględnienia przy interpretacji wyników diagnostycznych w kierunku raka prostaty. Metabolizm dutasterydu odbywa się głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP3A5, a jego stężenie w surowicy może wzrastać 1,6-1,8-krotnie przy jednoczesnym stosowaniu umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 i P-glikoproteiny, takich jak werapamil czy diltiazem. Silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol) mogą prowadzić do istotnego wzrostu ekspozycji na dutasteryd, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Dutasteryd nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z warfaryną, digoksyną, tamsulozyną czy terazosyną, a także nie wpływa na aktywność kluczowych enzymów CYP450 (CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4). W przypadku długotrwałego stosowania zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu ze względu na potencjalne kumulatywne obciążenie wątroby.
5α-reduktaza, cholestyramina, CYP1A2, CYP2C9, CYP2E1, CYP3A4, CYP3A5, digoksyna, dutasteryd, dysfagia, inhibitor 5α-reduktazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-glikoproteiny, ketokonazol, okres półtrwania, PSA w surowicy, rak gruczołu krokowego, rytonawir, specyficzny antygen sterczowy, tamsulozyna, terazosyna, warfaryna, werapamil, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hytrin 2 mg
Terazosyna, dostępna w formie tabletek o dawkach 2 mg, 5 mg i 10 mg (Hytrin), wykazuje istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie poprzez indukcję senności i ospałości. Szczególnie wysokie ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych obserwuje się podczas inicjacji terapii, zmiany dawkowania oraz powtórnego rozpoczęcia leczenia. Objawy te mogą obniżać koncentrację, wydłużać czas reakcji i upośledzać ocenę sytuacji na drodze, co wymaga od lekarzy szczegółowego informowania pacjentów o konieczności unikania prowadzenia pojazdów do momentu ustalenia indywidualnej tolerancji leku. Zaleca się monitorowanie zdolności psychofizycznych pacjenta, w tym czasu reakcji, koncentracji oraz koordynacji motorycznej, zwłaszcza po każdej zmianie dawki terazosyny.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxar 1 mg
Doksazosyna, dostępna w tabletkach Doxar o dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na doksazosynę lub substancje pomocnicze, zwłaszcza u pacjentów z alergią na pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę). Lek zawiera laktozę bezwodną, co wyklucza jego stosowanie u osób z nietolerancją laktozy. Doksazosyna jest przeciwwskazana u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym i niedociśnieniem ortostatycznym ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia i powikłań takich jak omdlenia. W kontekście leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) nie należy stosować leku u pacjentów z przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych oraz kamicą pęcherza moczowego, gdyż może to pogorszyć funkcję nerek lub maskować objawy infekcji.
bezmocz, doksazosyna, DOXAR, działanie hipotensyjne, infekcja dróg moczowych, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza bezwodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodne chinazoliny, postępująca niewydolność nerek, prazosyna, przekrwienie dróg moczowych, przepełnienie pęcherza moczowego, schorzenie wątroby, terazosyna, zaburzenie funkcji poznawczych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kornam 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa terazosyny wykazały brak działania teratogennego nawet przy doustnym podawaniu dawek przekraczających maksymalne dawki zalecane u ludzi odpowiednio 1330- lub 165-krotnie, w zależności od gatunku zwierząt. Pomimo tych obiecujących wyników, brak jest odpowiednich badań dotyczących stosowania terazosyny u kobiet w ciąży, co wymaga ostrożności przy interpretacji danych i stosowaniu leku w tej populacji. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały ogólnego działania rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa terazosyny w kontekście ryzyka nowotworowego.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxazosin XR Genoptim 4 mg
Doksazosyna w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (4 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne pochodne chinazoliny, a także u osób z niedociśnieniem ortostatycznym ze względu na ryzyko nasilenia spadków ciśnienia tętniczego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, jeśli współistnieją u nich zastój w górnych drogach moczowych, przewlekłe zakażenia dróg moczowych, kamica pęcherza moczowego, nietrzymanie moczu z przepełnienia lub bezmocz z postępującą niewydolnością nerek. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego, zwężeniem światła przewodu pokarmowego lub niedrożnością przełyku, co może zaburzać farmakokinetykę i uwalnianie substancji czynnej.
alfa-adrenolityk, bezmocz, bradykardia, dysfunkcja dróg moczowych, farmakokinetyka leku, IFIS, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadwrażliwość na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, nietrzymanie moczu z przepełnienia, niewydolność nerek, pochodne chinazoliny, prazosyna, przewlekłe zakażenie dróg moczowych, resekcja jelita, retencja moczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terazosyna, wywiad alergologiczny, zaćma, zespół krótkiego jelita, zespół wiotkiej tęczówki śródoperacyjnej, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kornam 5 mg
Lek Kornam, zawierający terazosynę w dawkach 2 mg i 5 mg, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u mężczyzn. Terazosyna, jako selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, co skutkuje obniżeniem oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego, oraz rozluźnienie mięśni gładkich gruczołu krokowego i dróg moczowych, poprawiając odpływ moczu i zmniejszając objawy dolnych dróg moczowych (LUTS). Kornam może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, a dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 2 mg, z możliwością zwiększenia do 5 mg. Tabletki dostępne są w formie 2 mg (żółte, okrągłe) i 5 mg (żółtopomarańczowe, okrągłe), zawierające odpowiednio 92,2 mg i 89,2 mg laktozy jednowodnej.
antagonista receptorów alfa1-adrenergicznych, badanie urodynamiczne, BPH, cewka sterczowa, częstomocz, IPSS, Kornam, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek hipotensyjny, LUTS, Międzynarodowa Skala Objawów Prostaty, mikcja, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niecałkowite opróżnienie pęcherza, objawy dolnych dróg moczowych, osłabiony strumień moczu, parcie naglące, szyja pęcherza moczowego, terapia skojarzona, terazosyna, terazosyny chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, wykapywanie moczu, zaburzenia oddawania moczu, zaleganie moczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kornam 2 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne terazosyny, substancji czynnej w Kornam 2 mg i 5 mg, wykazały brak działania teratogennego przy podawaniu doustnym dawek wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (odpowiednio 1330- i 165-krotnie większe). Niemniej jednak, brak jest odpowiednich danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania terazosyny u kobiet w ciąży, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka dla tej grupy pacjentek.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Prestarium 5 mg + 10 mg
Preparat Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie Co-Prestarium z sakubitrylem/walsartanem (konieczny 36-godzinny odstęp), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek oraz dializą z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego i reakcji rzekomoanafilaktycznych. Hiperkaliemia może wystąpić pod wpływem leków takich jak sole potasowe, leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), niesteroidowe leki przeciwzapalne, heparyny, immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprim i kotrimoksazol, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, aurotiojabłczan sodu, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, doustny lek hipoglikemizujący, eplerenon, erytromycyna, estramustyna, ewerolimus, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipowolemie, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptory alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, linagliptyna, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, racekadotryl, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sitagliptyna, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxazosin Aurobindo 1 mg
Lek Doxazosin Aurobindo, zawierający doksazosynę w postaci mezylanu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę), a także na substancje pomocnicze, w tym laktozę (24 mg w tabletce 1 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie, ze względu na ryzyko nasilenia spadków ciśnienia tętniczego wynikających z mechanizmu działania leku (blokada receptorów α-adrenergicznych i rozszerzenie naczyń). W terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) doksazosyna jest przeciwwskazana u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, zastojem moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem układu moczowego, kamicą pęcherza moczowego oraz u osób z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem, gdzie konieczne są metody inwazyjne.
alergia krzyżowa, anafilaksja, bezmocz, cewnikowanie pęcherza, doksazosyna, hipoperfuzja narządowa, kamica pęcherza moczowego, karmienie piersią, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza, mezylan doksazosyny, monoterapia BPH, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodne chinazoliny, prazosyna, przepełnienie pęcherza moczowego, receptory α-adrenergiczne, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, terazosyna, zakażenie układu moczowego, zastój moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Prestarium Initio 3,5 mg + 2,5 mg
Co-Prestarium Initio, zawierający peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje lekowe, które należy uwzględnić w terapii. Przeciwwskazane jest łączenie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i niewydolności nerek. Również jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego; konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu między podaniem tych leków. Inhibitory mTOR, racekadotryl oraz gliptyny zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Leki takie jak spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd, sole potasu, NLPZ, heparyny, cyklosporyna i takrolimus mogą powodować hiperkaliemię, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania stężenia potasu. Ponadto, stosowanie litu z peryndoprylem może prowadzić do przemijającego wzrostu stężenia litu i jego toksyczności.
alfuzosyna, amifostyna, amiloryd, antagonista wapnia, azolowy lek przeciwgrzybiczny, baklofen, beta-adrenolityk, cyklosporyna, diltiazem, dipeptydylopeptydaza IV, doksazosyna, doustny lek hipoglikemizujący, eplerenon, erytromycyna, ewerolimus, gliptyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, prazosyna, racekadotryl, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, sakubitryl, sodu aurotiojabłczan, sole złota, spironolakton, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kornam 5 mg
Terazosyna, stosowana w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego, wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie łagodnym i przemijającym. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest istotnie wyższe u pacjentów powyżej 65 roku życia (5,6%) w porównaniu z młodszymi (2,6%). Szczególną uwagę należy zwrócić na niedociśnienie ortostatyczne, które występuje częściej u chorych leczonych z powodu przerostu prostaty niż u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i obejmują m.in. układ krążenia (niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca, tachykardia, omdlenia), układ nerwowy (zawroty głowy, bóle głowy, senność), układ oddechowy (nieżyt nosa, duszność), układ pokarmowy (nudności, wymioty, zaparcia, biegunka), układ moczowo-płciowy (impotencja, priapizm, zaburzenia wytrysku) oraz skórę i tkankę podskórną (świąd, wysypka, obrzęk naczynioruchowy).
astenia, ból głowy, ciśnienie tętnicze krwi, duszność, impotencja, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, priapizm, przerost prostaty, tachykardia, terazosyna, zaburzenie wytrysku, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Vardenafil Holsten 5 mg
Wardenafil jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z silnymi inhibitorami tego enzymu, takimi jak indynawir, rytonawir, ketokonazol i itrakonazol. Współistniejące stosowanie tych leków może prowadzić do znaczącego wzrostu ekspozycji na wardenafil (AUC wzrasta do 49-krotnie, Cmax do 13-krotnie) oraz wydłużenia okresu półtrwania do 25,7 godziny, co jest przeciwwskazane, szczególnie u pacjentów powyżej 75 roku życia. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna) również zwiększają stężenia wardenafilu (AUC około 4-krotnie, Cmax około 3-krotnie), co wymaga dostosowania dawki. Sok grejpfrutowy może nieznacznie podnosić stężenie leku, natomiast cymetydyna, ranitydyna, digoksyna, warfaryna, glibenklamid, alkohol (do stężenia 73 mg/dl) oraz leki zobojętniające kwas solny nie wykazują istotnych interakcji farmakokinetycznych.
alfuzosyna, azotan, cymetydyna, cytochrom P-450, digoksyna, donor tlenku azotu, działanie hipotensyjne azotanów, erytromycyna, farmakokinetyka wardenafilu, glibenklamid, hipotonia, indynawir, inhibitor izoenzymu, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoforma CYP3A4, izoforma CYP3A5, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wardenafilu, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor α-adrenergiczny, lek moczopędny, lek zobojętniający kwas solny, lek α-adrenolityczny, lek β-adrenolityczny, metformina, niedociśnienie ortostatyczne, nifedypina, nikorandyl, nitrogliceryna, okres półtrwania wardenafilu, pochodna sulfonylomocznika, ranitydyna, riocyguat, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, tamsulozyna, terazosyna, umiarkowany inhibitor CYP3A4, wardenafil, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kornam 2 mg
Produkt leczniczy Kornam zawiera substancję czynną terazosynę w postaci chlorowodorku dwuwodnego, dostępną w dawkach 2 mg oraz 5 mg na tabletkę. Tabletki różnią się nie tylko dawką, ale także składem substancji pomocniczych, w tym zawartością laktozy jednowodnej: 92,2 mg w dawce 2 mg oraz 89,2 mg w dawce 5 mg. Różnica w składzie pomocniczym dotyczy głównie barwników – żółcień chinolinowa w tabletkach 2 mg oraz tlenek żelaza żółty w tabletkach 5 mg. Tabletki są okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami i posiadają rowek dzielący, co ułatwia podział dawki.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Davoster 0,5 mg
Dutasteryd, metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP3A5, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tych enzymów. Silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, ketokonazol, itrakonazol, nefazodon) mogą znacząco zwiększać stężenie dutasterydu w surowicy, co wymaga rozważenia zmniejszenia częstości podawania leku w przypadku działań niepożądanych. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 i P-glikoproteiny, takie jak werapamil i diltiazem, podnoszą stężenie dutasterydu o 1,6-1,8 raza. Wydłużenie okresu półtrwania dutasterydu może przekroczyć 6 miesięcy, co wpływa na czas osiągnięcia stanu stacjonarnego. Nie stwierdzono istotnych interakcji z lekami wiążącymi kwasy żółciowe (np. cholestyraminą) ani wpływu dutasterydu na metabolizm innych leków metabolizowanych przez CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Ponadto, dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę tamsulozyny i terazosyny, co umożliwia bezpieczne łączenie terapii u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.
5α-reduktaza, antagonista receptorów α-adrenergicznych, cholestyramina, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, CYP3A5, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diltiazem, dutasteryd, glikol propylenowy, indynawir, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nefazodon, P-glikoproteina, rak gruczołu krokowego, rytonawir, swoisty antygen sterczowy, tamsulozyna, terazosyna, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil 10 mg 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem, podwójną blokadą układu RAA (inhibitory ACE, ARB, aliskiren) oraz podczas zabiegów pozaustrojowych z użyciem określonych błon dializacyjnych ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego, niedociśnienia, hiperkaliemii, niewydolności nerek oraz reakcji rzekomoanafilaktycznych. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu ramiprylu z inhibitorami NEP (racekadotryl), mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz DPP-4 (wildagliptyna), ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające ścisłego monitorowania pacjenta.
adrenalina, afereza lipoprotein, alfuzosyna, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, dobutamina, doksazosyna, dopamina, działanie hipoglikemizujące, ewerolimus, farmakoterapia, gospodarka potasowa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, interakcja lekowa, izoproterenol, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, spironolakton, sympatykomimetyk, syrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wildagliptyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kornam 5 mg
Kornam jest lekiem zawierającym terazosynę chlorowodorku dwuwodnego w dawkach 2 mg oraz 5 mg, dostępny w formie tabletek o różnym wyglądzie i składzie pomocniczym. Tabletki 2 mg są żółte, zawierają 92,2 mg laktozy jednowodnej oraz żółcień chinolinową jako barwnik, natomiast tabletki 5 mg są żółtopomarańczowe, zawierają 89,2 mg laktozy jednowodnej i żelaza tlenek żółty jako barwnik. Obie dawki zawierają identyczne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, talk, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian. Produkt jest pakowany w blistry po 10 tabletek, łącznie 30 sztuk w opakowaniu, z okresem ważności 3 lata od daty produkcji.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rowek dzielący, skrobia kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka, terazosyna, terazosyna chlorowodorek dwuwodny, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hytrin 2 mg
Dawkowanie terazosyny powinno być indywidualnie dostosowane do odpowiedzi klinicznej pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 1 mg raz na dobę, podawanej wieczorem, co jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka ciężkiego niedociśnienia tętniczego. W przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego dawkę stopniowo zwiększa się do 5-10 mg/dobę, z oceną efektu po 2 tygodniach (objawy) i późniejszą poprawą przepływu moczu. W terapii nadciśnienia tętniczego dawka wynosi zwykle 1-5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, przy regularnym monitorowaniu ciśnienia tętniczego przed i 2-3 godziny po podaniu leku. Dawki powyżej 20 mg nie wykazują dodatkowego efektu hipotensyjnego, a dawki >40 mg nie były badane klinicznie. W przypadku przerwania terapii na kilka dni, leczenie należy wznowić od dawki 1 mg, stosując schemat stopniowego zwiększania dawki.
hipotensja, hipotensja ortostatyczna, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg moczowych, pacjent w podeszłym wieku, przepływ moczu, schemat dawkowania, terazosyna, tiazydowy lek moczopędny, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kornam 2 mg
Przedawkowanie terazosyny, dostępnej w dawkach 2 mg i 5 mg, prowadzi do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem hipowolemicznym oraz zaburzeniami perfuzji narządów, zwłaszcza nerek. Dominujące objawy kliniczne to głębokie niedociśnienie, tachykardia odruchowa, zawroty głowy, omdlenia oraz zaburzenia świadomości. W terapii kluczowe jest ułożenie pacjenta na plecach, podanie płynów infuzyjnych i ekspanderów osocza oraz, w razie potrzeby, zastosowanie leków wazopresyjnych takich jak noradrenalina czy fenylefryna. Ze względu na wysokie wiązanie terazosyny z białkami osocza, dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku, dlatego leczenie opiera się na podtrzymaniu funkcji życiowych i leczeniu objawowym.
białko osocza, dializoterapia, hipoperfuzja, inwazyjne monitorowanie hemodynamiczne, leczenie nerkozastępcze, leczenie wstrząsu, lek wazopresyjny, monitorowanie hemodynamiczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie OUN, niewydolność krążenia, niewydolność wielonarządowa, ostre uszkodzenie nerek, tachykardia odruchowa, terazosyna, terazosyny chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie perfuzji narządów, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kornam 5 mg
Lek Kornam, zawierający terazosynę w dawkach 2 mg i 5 mg, jest alfa-adrenolitykiem stosowanym w terapii wymagającej rozluźnienia mięśni gładkich. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na terazosynę (w tym jej formę chlorowodorku dwuwodnego) oraz na pozostałe składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną obecna w ilości 92,2 mg (2 mg tabletka) i 89,2 mg (5 mg tabletka). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją laktozy, u których stosowanie leku może być niewskazane. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na inne alfa-adrenolityki ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kornam 5 mg
Produkt leczniczy Kornam zawierający terazosynę (chlorowodorek dwuwodny) wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na szczurach i królikach wykazały, że dawki odpowiednio 480 mg/kg mc./dobę (około 1330-krotność maksymalnej dawki u ludzi) oraz 165-krotność maksymalnej dawki u ludzi powodowały zwiększoną resorpcję płodów, zmniejszenie masy płodu oraz zmiany anatomiczne (np. zwiększoną liczbę żeber), jednak bez bezpośredniego działania teratogennego. Efekty te najprawdopodobniej wynikają z toksyczności matczynej. Terazosyna może również wydłużać czas trwania ciąży i hamować poród, co należy uwzględnić przy rozważaniu terapii w okresie okołoporodowym.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kamiren 2 mg
Lek Kamiren (doksazosyna) w dawkach 2 mg i 4 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny, a także u osób z niedociśnieniem tętniczym, w tym niedociśnieniem ortostatycznym, ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, którzy mają przekrwienie górnej części dróg moczowych, przewlekłe zakażenia dróg moczowych lub kamienie w pęcherzu moczowym – te stany wymagają wcześniejszego leczenia. Doksazosyna nie powinna być stosowana w monoterapii u pacjentów z inkontynencją z przepełnienia lub bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek. Tabletki zawierają laktozę jednowodną (40 mg w tabletce 2 mg i 80 mg w tabletce 4 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi.
bezmocz, doksazosyna, działanie hipotensyjne, hipotensja ortostatyczna, inkontynencja, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost prostaty, leki hipotensyjne, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, pochodne chinazoliny, prazosyna, przekrwienie dróg moczowych, terazosyna, zaćma, zakażenie dróg moczowych, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Interakcje leku – Vilpin Combi 5 mg + 10 mg
Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości obu składników. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do łącznego stosowania z sakubitrylem/walsartanem (z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz z pozaustrojowymi metodami leczenia wykorzystującymi błony poliakrylonitrylowe, które mogą wywołać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne. Ryzyko hiperkaliemii zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, soli potasowych, innych inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyn, leków immunosupresyjnych (np. cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprymu/kotrimoksazolu. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu i czynności nerek podczas terapii skojarzonej.
afereza lipoprotein, alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, amiloryd, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczy, azotan, baklofen, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dantrolen, dializa, doksazosyna, doustny lek hipoglikemizujący, eplerenon, estramustyna, ewerolimus, gliptyna, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipowolemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, insulina, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, linagliptyna, lit, makrolid, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl tozylan, prazosyna, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl, sitagliptyna, spironolakton, środek znieczulający, sulfametoksazol, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania terazosyny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, niekorzystne efekty takie jak zmniejszenie płodności, atrofia jąder, resorpcje płodów, zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie liczby nadliczbowych żeber oraz obniżona przeżywalność pourodzeniowa obserwowano jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (od 20- do 280-krotności maksymalnej dawki zalecanej). Nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy dawkach przekraczających 1330-krotność dawki terapeutycznej, jednak brak jest odpowiednich danych dotyczących stosowania terazosyny u kobiet w ciąży.
atrofia jąder, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, guz rdzenia nadnercza, nadliczbowe żebro, płodność, potencjał mutagenny, przeżywalność pourodzeniowa, resorpcja płodu, terazosyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon chorób i schorzeń
Feochromocytoma – Zapobieganie i profilaktyka
Feochromocytoma to rzadki, katecholaminoaktywny nowotwór chromochłonny wywodzący się z rdzenia nadnerczy, z etiologią często nieznaną, choć w 25-40% przypadków związany z mutacjami genetycznymi (MEN2, VHL, NF1, dziedziczny zespół przyzwojaków, diada i triada Carneya). Diagnostyka obejmuje badania biochemiczne i genetyczne, szczególnie u pacjentów z wywiadem rodzinnym lub potwierdzonymi mutacjami germinalnymi, z zaleceniem corocznego monitorowania od 5. roku życia u chorych z zespołem VHL. Profilaktyka wtórna opiera się na wczesnym wykrywaniu i stałym nadzorze endokrynologicznym, co pozwala na zapobieganie powikłaniom sercowo-naczyniowym i transformacji złośliwej poprzez odpowiednie przygotowanie przedoperacyjne, w tym stosowanie antagonistów alfa (nieselektywnych lub selektywnych), blokerów kanału wapniowego oraz metyroksyny, a także rehydratację i kontrolę lęku.
adrenalektomia oszczędzająca, amlodypina, badanie biochemiczne, badanie przesiewowe, bloker kanału wapniowego, całkowita adrenalektomia, choroba von Hippla-Lindaua, diada Carneya-Stratakisa, dihydropirydyna, doksazosyna, dziedziczny zespół przyzwojaków, feochromocytoma, guz hormonalnie czynny, hipotonia ortostatyczna, katecholamina, kryzys nadciśnieniowy, mnoga gruczolakowatość wewnątrzwydzielnicza, neurofibromatoza typu 1, nifedypina, nikardypina, poradnictwo genetyczne, prazosyna, rdzeń nadnerczy, resekcja chirurgiczna, terapia zastępcza hormonami, terazosyna, transformacja złośliwa, triada Carneya, urapidil, zespół genetyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Dutamsol Mono 0,5 mg
Dutasteryd, aktywny składnik Dutamsol Mono 0,5 mg, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5, co stwarza ryzyko istotnych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol) mogą znacząco zwiększać stężenie dutasterydu w surowicy, co potencjalnie podnosi ryzyko działań niepożądanych i wymaga rozważenia zmniejszenia częstotliwości podawania leku. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (werapamil, diltiazem) podnoszą stężenie dutasterydu o 60-80%. Wydłużenie okresu półtrwania i czasu do osiągnięcia stanu stacjonarnego (powyżej standardowych 6 miesięcy) jest istotne przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów enzymów. Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny, digoksyny, tamsulosyny ani terazosyny, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych z tymi lekami. Cholestyramina nie zmienia parametrów farmakokinetycznych dutasterydu po dawce 5 mg.
5-alfa reduktaza, antygen swoisty dla prostaty, cholestyramina, cytochrom P450 CYP3A5, digoksyna, diltiazem, Dutamsol Mono, dutasteryd, hepatotoksyczność, indynawir, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor P-glikoproteiny, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nefazodon, okres półtrwania leku, rak gruczołu krokowego, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, stan stacjonarny leku, tamsulosyna, terazosyna, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Prestozek Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²). Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, trimetoprym, cyklosporyna i heparyna mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy, co wymaga monitorowania i ostrożności. Ponadto, peryndopryl może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych oraz zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego w połączeniu z lekami takimi jak racekadotryl, sakubitryl/walsartan czy inhibitory mTOR. Interakcje z NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać funkcję nerek.
alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, amiloryd, amlodypina, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, erytromycyna, estramustyna, ewerolimus, glicerol triazotan, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia, lit, neurotoksyczność, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, prazosyna, racekadotryl, sakubitryl, spironolakton, sulfonamid hipoglikemizujący, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxanorm 1 mg
Doxanorm, zawierający doksazosynę w postaci mezylanu, jest dostępny w tabletkach o dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg, zawierających odpowiednio 40 mg lub 80 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę lub pochodne chinazoliny, a także u osób z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie, istniejącym niedociśnieniem tętniczym oraz u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, którzy mają przekrwienie górnych dróg moczowych, przewlekłe infekcje dróg moczowych lub kamicę pęcherza moczowego. Ponadto, monoterapia doksazosyną jest niewskazana u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego oraz bezmoczem (anurią) z lub bez niewydolności nerek, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego.
bezmocz, doksazosyna, kamica pęcherza moczowego, karmienie piersią, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodne chinazoliny, prazosyna, przekrwienie dróg moczowych, przepełnienie pęcherza moczowego, przewlekła infekcja dróg moczowych, terazosyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Prestozek Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Ponadto, stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny, heparyny czy litu wymaga monitorowania stężenia potasu i litu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii i toksyczności. Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym kwasem acetylosalicylowym w dawce ≥3 g/dobę, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.
alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, beta-adrenolityk, bloker kanałów wapniowych, cukrzyca, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, doksazosyna, erytromycyna, estramustyna, ewerolimus, glicerolu triazotan, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipoglikemizujący, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, insulina, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, makrolid, migotanie komór, neurotoksyczność, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, racekadotryl, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, sodu aurotiojabłczan, sulfonamid hipoglikemizujący, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zapaść krążeniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Dutrys 0,5 mg
Dutasteryd w dawce 0,5 mg, metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP3A5, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na aktywność tych izoenzymów. Szczególnie silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol i doustny ketokonazol, mogą znacząco zwiększać stężenie dutasterydu w surowicy, co potencjalnie prowadzi do nasilenia działań niepożądanych i wydłużenia czasu do osiągnięcia stanu stacjonarnego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 i P-glikoproteiny, np. werapamil i diltiazem, podnoszą stężenie dutasterydu o 1,6-1,8 raza. W takich przypadkach zaleca się monitorowanie pacjenta i rozważenie zmniejszenia częstości podawania dutasterydu w przypadku działań niepożądanych. Dutasteryd nie wpływa natomiast na farmakokinetykę warfaryny, digoksyny, tamsulozyny i terazosyny, co umożliwia bezpieczne łączenie tych leków w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Ponadto, cholestyramina nie zaburza wchłaniania ani metabolizmu dutasterydu, co potwierdza brak konieczności modyfikacji dawkowania przy jednoczesnym stosowaniu.
alfa-bloker, badanie farmakokinetyczne, blokada 5-alfa reduktazy, cholestyramina, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, CYP3A5, cytochrom P450, digoksyna, diltiazem, doustny antykoagulant, dutasteryd, działanie niepożądane, farmakokinetyka dutasterydu, glikol propylenowy, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor P-glikoproteiny, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, ketokonazol, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwzakrzepowy, nefazodon, przerost gruczołu krokowego, PSA, rak gruczołu krokowego, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, stan stacjonarny, swoisty antygen sterczowy, tamsulozyna, terazosyna, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxanorm 2 mg
Doxanorm (doksazosyna) w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (prazosyna, terazosyna) lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (40 mg w tabletkach 1 mg i 2 mg, 80 mg w 4 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują również niedociśnienie ortostatyczne i tętnicze, a także określone stany u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, takie jak przekrwienie górnych dróg moczowych, przewlekłe infekcje dróg moczowych oraz kamica pęcherza moczowego. Doksazosyna nie powinna być stosowana w monoterapii u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego oraz bezmoczem, a także u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa dla niemowląt.
alfa-blokery, bezmocz, doksazosyna, kamica pęcherza moczowego, karmienie piersią, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza, mezylan doksazosyny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, operacja zaćmy, pochodne chinazoliny, prazosyna, przekrwienie dróg moczowych, przepełnienie pęcherza moczowego, przewlekła infekcja dróg moczowych, receptory α-adrenergiczne, terazosyna, zaburzenia autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia czynności wątroby, zespół wiotkiej tęczówki śródoperacyjnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumilar 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem oraz podczas leczenia pozaustrojowego z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego i reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ramipryl może nasilać hiperkaliemię w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas, cyklosporyną, takrolimusem oraz innymi substancjami podnoszącymi stężenie potasu. Ponadto, inhibitory ACE mogą zwiększać toksyczność litu oraz nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. NLPZ i kwas acetylosalicylowy mogą osłabiać efekt hipotensyjny i pogarszać funkcję nerek.
alfuzosyna, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, baklofen, blokada układu RAA, błona dializacyjna, cyklosporyna, CYP3A4, cytostatyk, dantrolen, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, erytromycyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, klarytromycyna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, leczenie pozaustrojowe, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek obniżający ciśnienie krwi, lek przeciwcukrzycowy, lek znieczulający, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie objawowe, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, sól litu, symwastatyna, takrolimus, tamsulozyna, terazosyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa, zawroty głowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Preparat Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Ramipryl nie powinien być stosowany jednocześnie z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz z lekami powodującymi podwójną blokadę układu RAA (inhibitory ACE, ARB, aliskiren), co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Procedury pozaustrojowe z użyciem błon poliakrylonitrylowych są przeciwwskazane z powodu ryzyka reakcji rzekomoanafilaktycznych. Konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, cyklosporyny, takrolimusu oraz heparyny. Dodatkowo, inhibitory CYP3A4 (np. makrolidy, azolowe leki przeciwgrzybicze) mogą znacząco zwiększać stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej redukcji dawki, zwłaszcza u osób starszych.
adrenalina, afereza lipoprotein, alfuzosyna, aliskiren, allopurynol, amiloryd, amlodypina, antagonista receptora alfa, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, dantrolen, digoksyna, diltiazem, dobutamina, doksazosyna, dopamina, erytromycyna, ewerolimus, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, insulina, izoproterenol, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek znieczulający, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulozyna, temsyrolimus, terazosyna, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść sercowo-naczyniowa, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Przedawkowanie
Terazosyna, alfa-adrenolityk stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego, w przypadku przedawkowania wywołuje głównie objawy sercowo-naczyniowe, z dominującym niedociśnieniem tętniczym. Niedociśnienie to wynika z blokady receptorów alfa-adrenergicznych i rozszerzenia naczyń krwionośnych, co może prowadzić do hipoperfuzji narządów kluczowych, takich jak mózg, serce i nerki. Objawy przedawkowania obejmują również zaburzenia rytmu serca, dysfunkcję nerek oraz objawy neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia świadomości) związane z niedostateczną perfuzją mózgową. Terazosyna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza, co ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku w zatruciu.
alfa-adrenolityk, białko osocza, czynność nerek, czynność układu krążenia, dializa, EKG, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja nerek, kurczenie naczyń krwionośnych, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek zwiększający ciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, objętość osocza, omdlenie, receptor alfa-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, terazosyna, uszkodzenie nerek, wazopresor, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie rytmu, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Przeciwwskazania stosowania
Terazosyna, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, jest stosowana w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego, jednak jej podanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne alfa-adrenolityki, a także u osób z historią omdleń podczas mikcji ze względu na ryzyko nasilenia hipotonii ortostatycznej. Preparaty Hytrin i Kornam zawierają laktozę (od 89,2 mg do 127,28 mg na tabletkę), co stanowi dodatkowe przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na substancje pomocnicze oraz konieczność szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby, współistniejącą terapią hipotensyjną, planowanymi zabiegami operacyjnymi (ryzyko IFIS) oraz ciężkimi chorobami sercowo-naczyniowymi.
alfa-adrenolityk, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba sercowo-naczyniowa, diuretyk, dutasteryd, dysuria, finasteryd, hipotonia ortostatyczna, hipotonia śródoperacyjna, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, omdlenie podczas mikcji, sartan, terazosyna, terazosyny chlorowodorek, zespół wiotkiej tęczówki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zoxon 2 2 mg
Lek Zoxon, zawierający doksazosynę w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną (40 mg w tabletkach 1 mg i 2 mg, 80 mg w tabletkach 4 mg). Nie należy stosować leku u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym oraz z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie, ze względu na ryzyko istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego. W terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) doksazosyna jest przeciwwskazana u pacjentów z przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych, kamicą pęcherza moczowego, a także u osób z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem, zwłaszcza gdy towarzyszy im niewydolność nerek. Tabletki 2 mg i 4 mg posiadają linię podziału, co umożliwia dostosowanie dawki, jednak nie zmienia to profilu przeciwwskazań.
bezmocz, bloker receptorów alfa-adrenergicznych, BPH, doksazosyna, infekcja dróg moczowych, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, monoterapia, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodne chinazoliny, prazosyna, przekrwienie dróg moczowych, przepełnienie pęcherza moczowego, reakcja ortostatyczna, retencja moczu, terazosyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Tritace 5 5 mg
Ramipril, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ramiprilu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprilu z sakubitrylem i walsartanem bez zachowania 36-godzinnego odstępu, ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Zabiegi hemodializy z użyciem błon poliakrylonitrylowych oraz afereza LDL z siarczanem dekstranu są również przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, stężenia potasu, funkcji nerek, glikemii oraz stężenia litu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających potas (np. diuretyki oszczędzające potas, heparyna, trimetoprim), leków hipotensyjnych, NLPZ, leków immunosupresyjnych, czy leków przeciwcukrzycowych.
afereza lipoprotein, alfuzosyna, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, błona poliakrylonitrylowa, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, doksazosyna, dopamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, efekt hipotensyjny, epinefryna, ewerolimus, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, insulina, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lit, metformina, naczynie krwionośne, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, ramipril, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, siarczan dekstranu, sulfametoksazol, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zatrucie alkoholem, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Vardenafil Aristo 10 mg
Wardenafil, metabolizowany głównie przez izoformę CYP3A4 oraz częściowo przez CYP3A5 i CYP2C, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te enzymy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak indynawir (800 mg TID), rytonawir (600 mg BID), ketokonazol (200 mg) oraz prawdopodobnie itrakonazol, powodują znaczące zwiększenie stężenia wardenafilu w osoczu (Cmax wzrasta 4-16-krotnie, AUC 10-49-krotnie), co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Szczególnie rytonawir wydłuża okres półtrwania wardenafilu do 25,7 godziny. Z tego względu jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane, zwłaszcza u mężczyzn powyżej 75 lat. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak erytromycyna (500 mg TID) i klarytromycyna, również zwiększają ekspozycję na wardenafil (Cmax 3-4-krotnie, AUC 4-krotnie), co może wymagać dostosowania dawki. Inne substancje, takie jak cymetydyna, ranitydyna, digoksyna, warfaryna, glibenklamid czy alkohol (przy stężeniu 73 mg/dl), nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę wardenafilu.
alfuzosyna, alkohol etylowy, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P-450, digoksyna, dipirydamol, działanie hipotensyjne, erytromycyna, glibenklamid, indynawir, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lek alfa-adrenolityczny, lek zobojętniający, metformina, niedociśnienie ortostatyczne, nifedypina, nikorandyl, nitrogliceryna, obniżenie ciśnienia tętniczego, okres półtrwania, pochodna sulfonylomocznika, ranitydyna, riocyguat, rytonawir, sok grejpfrutowy, tamsulozyna, teofilina, terazosyna, wardenafil, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zoxon 1 1 mg
Lek Zoxon, zawierający doksazosynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (prazosynę, terazosynę) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną (obecna w dawkach 1 mg, 2 mg po 40 mg i 4 mg po 80 mg). Przeciwwskazania obejmują również pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym i tętniczym, ze względu na mechanizm działania leku jako antagonisty receptorów α₁-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Zoxon nie powinien być stosowany u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, jeśli współistnieją przekrwienie górnych dróg moczowych, przewlekłe infekcje dróg moczowych lub kamica pęcherza moczowego, ze względu na ryzyko pogorszenia odpływu moczu i zaostrzenia infekcji.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, bezmocz, doksazosyna, infekcja dróg moczowych, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza bezwodna, monoterapia doksazosyną, nadwrażliwość, napięcie mięśni gładkich, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, pochodna chinazoliny, prazosyna, przekrwienie dróg moczowych, przepełnienie pęcherza moczowego, rozszerzenie naczyń krwionośnych, terazosyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Lek Vilpin Combi zawiera peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), których interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne mają istotne znaczenie kliniczne. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz pogorszenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie peryndoprylu z sakubitrylem/walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin). Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) oraz sole potasowe mogą powodować hiperkaliemię, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku stosowania inhibitorów ACE z litowym ryzyko neurotoksyczności wzrasta z powodu podwyższenia stężenia litu w surowicy. Ponadto inhibitory ACE mogą nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, zwiększając ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dantrolen, diltiazem, doksazosyna, doustny lek hipoglikemizujący, eplerenon, erytromycyna, estramustyna, ewerolimus, frakcja wyrzutowa lewej komory, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, linagliptyna, makrolid, migotanie komór, neurotoksyczność, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, racekadotryl, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl, sitagliptyna, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kornam 5 mg
Produkt leczniczy Kornam, zawierający terazosynę (dostępny w dawkach 2 mg i 5 mg), znacząco wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co jest kluczową informacją do przekazania pacjentowi. Szczególnie istotne jest zwrócenie uwagi na ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych takich jak zawroty głowy, oszołomienie, senność czy omdlenia, które mogą pojawić się po przyjęciu pierwszej dawki lub po wznowieniu terapii po przerwie. W praktyce klinicznej zaleca się, aby pacjent powstrzymał się od prowadzenia pojazdów i obsługi niebezpiecznych urządzeń przez co najmniej 12 godzin po przyjęciu dawki początkowej lub po zwiększeniu dawki leku.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Kornam 5 mg
Przedawkowanie terazosyny, stosowanej w postaci produktu leczniczego Kornam, prowadzi do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem hipowolemicznym oraz zaburzeniami perfuzji narządów, w tym ośrodkowego układu nerwowego i nerek. Główne objawy kliniczne to znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardia, zaburzenia świadomości, omdlenia, osłabienie i zawroty głowy. Wartości ciśnienia tętniczego wymagają monitorowania w krótkich odstępach czasu, a także kontrolowania akcji serca, stanu neurologicznego oraz parametrów nerkowych, takich jak diureza, poziom kreatyniny i mocznika. Ze względu na silne wiązanie terazosyny z białkami osocza, dializa jest nieskuteczna, co podkreśla konieczność leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje życiowe.
białko osocza, bradykardia, diureza, działanie niepożądane, funkcja nerek, hipoperfuzja mózgu, Kornam, lek chronotropowy dodatni, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie OUN, omdlenie, płynoterapia, równowaga wodno-elektrolitowa, terazosyna, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakokinetyczna, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie świadomości, zawroty głowy, zwiększenie objętości osocza