metabolity oksykodonu
Metabolity oksykodonu są substancjami powstającymi w wyniku przemian metabolicznych tego opioidowego leku przeciwbólowego w organizmie. Główne metabolity oksykodonu to noroksykodon, powstający poprzez N-demetylację przy udziale enzymu CYP3A4, oraz oksymorfon, tworzący się w wyniku O-demetylacji katalizowanej przez CYP2D6.
Noroksykodon ma działanie przeciwbólowe słabsze niż oksykodon, natomiast oksymorfon wykazuje silniejsze właściwości analgetyczne. Powstają także metabolity drugorzędowe, jak noroksymorfon. Wiedza o metabolitach oksykodonu ma istotne znaczenie kliniczne ze względu na możliwe interakcje lekowe z inhibitorami enzymów CYP oraz różnice w metabolizmie wynikające z polimorfizmów genetycznych.
W diagnostyce toksykologicznej i medycynie sądowej oznaczanie metabolitów oksykodonu pozwala na potwierdzenie przyjęcia leku nawet po dłuższym czasie od ekspozycji. Dodatkowo, badanie profilu metabolitów może pomóc w ocenie sprawności funkcjonowania wątroby, głównego narządu odpowiedzialnego za biotransformację oksykodonu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Accordeon 10 mg
Oksykodon, substancja czynna leku Accordeon, charakteryzuje się wysoką bezwzględną biodostępnością po podaniu doustnym, sięgającą do 87%, co jest znacząco wyższe niż w przypadku morfiny (~30%). Okres półtrwania oksykodonu wynosi około 3-6 godzin, a jego metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4 (N-demetylacja do nieaktywnego noroksykodonu) oraz CYP2D6 (O-demetylacja do aktywnego oksymorfonu). Biodostępność tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna z formą o szybkim uwalnianiu, z Tmax odpowiednio około 3 godzin i 1-1,5 godziny. Wskazane jest zachowanie integralności tabletki, aby uniknąć szybkiego uwalniania substancji czynnej. Oksykodon wykazuje wiązanie z białkami osocza na poziomie 38-45%, objętość dystrybucji wynosi 2,6 l/kg, a klirens osoczowy 0,8 l/min. W farmakokinetyce istotne są polimorfizmy genetyczne CYP2D6 oraz interakcje lekowe wpływające na metabolizm i skuteczność przeciwbólową.
AUC, bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biodostępność oksykodonu, biodostępność względna, działanie antynocyceptywne, glukuronidacja, interakcja lekowa, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, metabolity oksykodonu, N-demetylacja, O-demetylacja, okres półtrwania, oksykodon, polimorfizm genetyczny CYP2D6, równoważność biologiczna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – OxyContin 40 mg
Oksykodon chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu OxyContin charakteryzuje się dwufazowym profilem farmakokinetycznym: pierwsza faza wchłaniania z okresem półtrwania 0,6 godziny obejmuje około 40% substancji czynnej, natomiast druga faza z okresem półtrwania 6,9 godziny dotyczy pozostałych 60%. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest około 3 godziny po podaniu, a pozorny okres półtrwania eliminacji wynosi 4,5 godziny, co umożliwia dawkowanie co 12 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 42-87% w porównaniu do podania pozajelitowego, a objętość dystrybucji w stanie równowagi to 2,6 l/kg. Stopień wiązania oksykodonu z białkami osocza wynosi około 45%. Wchłanianie leku nie jest istotnie modyfikowane przez spożycie posiłku wysokotłuszczowego, jednak tabletki nie mogą być mechanicznie uszkadzane (łamanie, kruszenie), aby uniknąć ryzyka szybkiego uwalniania i toksyczności.
bariera łożyskowa, chinidyna, cymetydyna, cytochrom P450, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, dwufazowy profil kinetyczny, dwufazowy profil wchłaniania, eliminacja leku, enzymy CYP3A4 i CYP2D6, kwas glukuronowy, metabolity oksykodonu, metabolizm i eliminacja leku, metabolizm oksykodonu, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, oksykodon chlorowodorek, równoważność biologiczna, różnice farmakokinetyczne płciowe, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Accordeon 5 mg
Oksykodon, substancja czynna produktu Accordeon, charakteryzuje się wysoką bezwzględną biodostępnością po podaniu doustnym, sięgającą do 87%, co jest znacząco wyższe niż w przypadku morfiny (~30%). Okres półtrwania oksykodonu wynosi około 3 godziny dla formy o szybkim uwalnianiu oraz 4–5 godzin dla formy o przedłużonym uwalnianiu, z osiągnięciem stanu równowagi dynamicznej po około dobie stosowania. Metabolizm oksykodonu odbywa się głównie przez CYP3A4 (N-demetylacja do nieaktywnego noroksykodonu) oraz CYP2D6 (O-demetylacja do aktywnego oksymorfonu, którego stężenia w osoczu są jednak niskie i klinicznie nieistotne). Produkt Accordeon wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych (5–80 mg), a jego biodostępność nie jest istotnie modyfikowana przez posiłki bogate w tłuszcze. Należy unikać kruszenia lub rozgryzania tabletek o przedłużonym uwalnianiu, aby zapobiec szybkiemu uwalnianiu oksykodonu i potencjalnym działaniom niepożądanym.
AUC, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność bezwzględna, biodostępność oksykodonu, CYP2D6, CYP3A4, dysfagia, działanie antynocyceptywne, klirens osoczowy, metabolity oksykodonu, N-demetylacja, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksykodon, polimorfizm genetyczny, równowaga dynamiczna, skuteczność przeciwbólowa, stężenie w osoczu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxycodone Molteni 50 mg/ml
Farmakokinetyka oksykodonu chlorowodorku wykazuje równoważną biodostępność po podaniu dożylnym i podskórnym, zarówno w formie jednorazowego bolusa, jak i ciągłej infuzji ośmiogodzinnej. Lek charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem w organizmie, z około 45% wiązaniem do białek osocza. Przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki. Metabolizm zachodzi w wątrobie, gdzie oksykodon przekształcany jest w noroksykodon, oksymorfon i noroksymorfon, z których metabolity nie wykazują istotnego klinicznie działania przeciwbólowego. Eliminacja odbywa się przez mocz i kał. Stężenia oksykodonu są minimalnie zależne od wieku, z około 15% wyższymi wartościami u osób starszych, oraz o 25% wyższymi u kobiet w porównaniu do mężczyzn przy uwzględnieniu masy ciała.
bariera łożyskowa, biodostępność, bolus, eliminacja oksykodonu, infuzja ciągła, metabolity oksykodonu, metabolizm wątrobowy, noroksykodon, noroksymorfon, okres półtrwania, oksykodon chlorowodorek, oksymorfon, osmolalność, podanie dożylne, podanie podskórne, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, sprzęganie z kwasem glukuronowym, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Reltebon 10 mg
Oksykodon w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Reltebon) wykazuje biodostępność porównywalną do formy o szybkim uwalnianiu, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po około 3 godzinach (w porównaniu do 1-1,5 godziny w formie szybkiego uwalniania). Objętość dystrybucji wynosi 2,6 l/kg, a lek wiąże się z białkami osocza w 38-45%. Okres półtrwania oksykodonu to 4-6 godzin, a klirens osoczowy wynosi 0,8 l/min. Metabolizm zachodzi głównie przez izoenzymy CYP3A (noroksykodon) i CYP2D6 (oksymorfon), przy czym oksymorfon, mimo działania przeciwbólowego, występuje w osoczu w niskich stężeniach i nie wpływa istotnie na efekt farmakologiczny. Lek i jego metabolity są wydalane przez nerki i przewód pokarmowy, a oksykodon przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego. Należy podkreślić, że tabletki muszą być przyjmowane w całości, aby uniknąć szybkiego uwalniania substancji czynnej i ryzyka toksyczności.
bariera łożyskowa, biodostępność względna, biorównoważność dawki, dawkowanie oksykodonu, działanie farmakologiczne, działanie przeciwbólowe, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A, klirens osoczowy, metabolity oksykodonu, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna glukuronidu, pole pod krzywą, postać o szybkim uwalnianiu, proces metaboliczny, równowaga dynamiczna, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie przez nerki, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby