lek parasympatykomimetyczny

Leki parasympatykomimetyczne (cholinomimetyczne) to grupa substancji naśladujących działanie układu przywspółczulnego. Ich działanie polega na pobudzaniu receptorów cholinergicznych, głównie muskarynowych (M1-M5), a niektóre z nich mogą również oddziaływać na receptory nikotynowe.

Mechanizm działania tych leków opiera się na naśladowaniu efektów acetylocholiny – naturalnego neuroprzekaźnika układu parasympatycznego. Mogą one działać bezpośrednio, aktywując receptory cholinergiczne (np. karbachol, betanechol) lub pośrednio, poprzez hamowanie enzymu acetylocholinesterazy, co prowadzi do zwiększenia stężenia acetylocholiny w synapsach (np. neostygmina, fizostygmina, donepezyl).

Wskazania do stosowania leków parasympatykomimetycznych obejmują: jaskrę (zmniejszają ciśnienie śródgałkowe), atonię pęcherza moczowego, miastenię (inhibitory acetylocholinesterazy), chorobę Alzheimera oraz odwrócenie blokady nerwowo-mięśniowej po znieczuleniu. Stosowane są również w diagnostyce astmy (próba prowokacyjna z metacholiną).

Działania niepożądane tych leków wynikają z nadmiernej stymulacji układu przywspółczulnego i obejmują: bradykardię, hipotensję, zwiększoną sekrecję gruczołów (ślinienie, pocenie), skurcz oskrzeli, zwiększoną perystaltykę jelit, nudności, wymioty oraz zwężenie źrenic. W przypadku przedawkowania może dojść do kryzy cholinergicznej, wymagającej podania atropiny jako antidotum.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Sobycor 5 mg

Bisoprolol fumarany, substancja czynna preparatu Sobycor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na układ sercowo-naczyniowy. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do ciężkiego niedociśnienia, bradykardii oraz bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwarytmiczne klasy I i III nasilają ujemne działanie inotropowe i dromotropowe bisoprololu, co zwiększa ryzyko zaburzeń przewodzenia i bradykardii. Ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (np. klonidyna) mogą pogarszać niewydolność serca i wywoływać nadciśnienie z odbicia po nagłym odstawieniu. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (nifedypina, felodypina, amlodypina) zwiększają ryzyko niedociśnienia i pogorszenia funkcji serca u pacjentów z niewydolnością. Współistniejące stosowanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych może maskować objawy hipoglikemii i nasilać jej działanie, co wymaga szczególnej ostrożności.
adrenalina, alfa-adrenoreceptor, amiodaron, antagonista wapnia, barbiturany, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, dihydropirydyna, dobutamina, działanie dromotropowe ujemne, działanie inotropowe ujemne, działanie naczyniozwężające, działanie sedatywne, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, meflochina, metabolizm wątrobowy, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, receptor beta-adrenergiczny, werapamil, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Coronal 5 5 mg

Bisoprolol fumarany, składnik leków Coronal 5 i Coronal 10, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które może prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Również leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca poprzez zmniejszenie napięcia współczulnego, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Wymagana jest ostrożność przy łączeniu bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (np. amlodypina, nifedypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, lekami parasympatykomimetycznymi, beta-adrenolitykami stosowanymi miejscowo, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych takich jak bradykardia, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, hipoglikemia czy osłabienie działania hipotensyjnego.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, barbiturany, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne, zwężenie naczyń krwionośnych
Leksykon leków
Interakcje leku – Combigan (2 mg + 5 mg)/ml

Produkt leczniczy Combigan, zawierający winian brymonidyny (2 mg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml) w postaci kropli do oczu, wykazuje liczne potencjalne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Ze względu na brak specyficznych badań interakcyjnych, ocena opiera się na właściwościach farmakodynamicznych i farmakokinetycznych składników. Istotne jest ryzyko addytywnego działania sedatywnego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami hamującymi OUN (barbiturany, opioidy, leki uspokajające, anestetyki ogólne). Ponadto, współstosowanie z lekami wpływającymi na układ krążenia (doustne blokery kanału wapniowego, beta-adrenolityki ogólne, leki przeciwarytmiczne, glikozydy naparstnicy, parasympatykomimetyki, guanetydyna) może prowadzić do klinicznie istotnej bradykardii, niedociśnienia i zaburzeń przewodnictwa sercowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących leki przeciwnadciśnieniowe ze względu na ryzyko hipotonii (odnotowano rzadkie przypadki hipotonii brymonidyny, <1/10 000). Beta-adrenolityk tymolol może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych oraz maskować objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii u chorych z cukrzycą.
adrenalina, agonista receptora adrenergicznego, agonista receptora alfa-adrenergicznego, antagonista receptora adrenergicznego, barbiturat, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bradykardia, brymonidyna, chinidyna, chlorpromazyna, ciśnienie śródgałkowe, cymetydyna, działanie hipotensyjne, działanie proarytmiczne, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, hydralazyna, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, jaskra, katecholamina, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek znieczulający ogólnie, lidokaina dożylna, metylfenidat, mianseryna, niedociśnienie, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pilokarpina, prostaglandyna, prostamid, przełom nadciśnieniowy, rezerpina, środek kontrastowy jodowy, środek znieczulający, SSRI, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tymolol, układ krążenia
Leksykon leków
Interakcje leku – Alotendin 5 mg + 5 mg

Alotendin, zawierający bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Amlodypina, metabolizowana przez CYP3A4, podlega istotnym interakcjom z inhibitorami (np. azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, werapamil, diltiazem) zwiększającymi jej stężenie i ryzyko niedociśnienia, szczególnie u osób starszych. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, co może wymagać korekty dawki. Spożycie grejpfrutów zwiększa biodostępność amlodypiny, nasilając efekt hipotensyjny. Współstosowanie z takrolimusem, inhibitorami kinazy mTOR oraz cyklosporyną wymaga monitorowania stężeń tych leków ze względu na ryzyko toksyczności. Symwastatyna w dawce 80 mg z amlodypiną 10 mg powoduje 77% wzrost ekspozycji na statynę, dlatego maksymalna dawka symwastatyny przy jednoczesnym stosowaniu wynosi 20 mg/dobę. Antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu mogą nasilać ujemny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co jest szczególnie niebezpieczne przy dożylnym podaniu werapamilu z beta-adrenolitykami.
amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, biodostępność, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, CYP3A4, czynność skurczowa komór, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, farmakokinetyka, glikozyd naparstnicy, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klarytromycyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy doustny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Plus 2,5 mg + 2,5 mg

Lek Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego (wymagany odstęp co najmniej 36 godzin). Interakcje z lekami działającymi na układ RAA (np. antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) zwiększają ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Ramipryl może powodować zatrzymanie potasu, co wymaga ostrożności przy łączeniu z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, cyklosporyną i heparyną – konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Dodatkowo, połączenie Ramizek Plus z innymi lekami hipotensyjnymi, antagonistami wapnia typu dihydropirydyny, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B) oraz lekami ośrodkowymi może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia funkcji serca.
aliskiren, allopurynol, amiloryd, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, epinefryna, ewerolimus, felodypina, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor MAO, inhibitor mTOR, izoprenalina, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpsychotyczny, meflochina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil Biso 10 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), charakteryzuje się szerokim spektrum interakcji farmakologicznych o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz konieczność zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Interakcje z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem i ko-trimoksazolem mogą prowadzić do hiperkaliemii, co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, stosowanie NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych, może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii, szczególnie u osób starszych. Współistniejące leczenie lekami przeciwcukrzycowymi zwiększa ryzyko hipoglikemii, a beta-adrenolityki mogą maskować jej objawy, co wymaga regularnej kontroli glikemii.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, błona poliakrylonitrylowa, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, czynność skurczowa komór, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, działanie inotropowe, epinefryna, ewerolimus, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, odruchowa tachykardia, ostra niewydolność nerek, prokainamid, propafenon, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl i walsartan, sole litu, spironolakton, środek znieczulający, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Interakcje

Bisoprolol, jako selektywny β1-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego działanie inotropowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz hemodynamikę. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do głębokiego niedociśnienia i bloku AV, co czyni ich łączenie niezalecanym. Antagoniści dihydropirydynowi (felodypina, amlodypina, nifedypina) zwiększają ryzyko niedociśnienia i mogą pogarszać czynność skurczową serca u pacjentów z niewydolnością serca, dlatego wymagają ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego. Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, dyzopiramid, flekainid, propafenon) nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie AV, co jest szczególnie niebezpieczne u chorych z niewydolnością serca i wymaga ścisłej kontroli EKG. Glikozydy naparstnicy w połączeniu z bisoprololem mogą powodować bradykardię i wydłużenie przewodzenia, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny. Ponadto, leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa) mogą nasilać niewydolność serca i wywoływać nadciśnienie z odbicia przy nagłym odstawieniu, dlatego ich łączenie jest niezalecane lub wymaga stopniowego odstawiania.
amiodaron, amlodypina, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista wapnia, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, chromanie przestankowe, cukrzyca, digoksyna, dobutamina, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, działanie inotropowe ujemne, działanie sedatywne, ergotamina, fenytoina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, prostaglandyna, przewlekła niewydolność serca, retencja sodu, ryfampicyna, takryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Sobycor 2,5 mg

Bisoprolol fumaranowy, składnik leku Sobycor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz pogorszenia niewydolności serca. W przypadku tych interakcji zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub bardzo ostrożne podejście, w tym stopniowe odstawianie bisoprololu przy odstawianiu leków ośrodkowych, aby zapobiec nadciśnieniu z odbicia. Ponadto, bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskować objawy hipoglikemii oraz zwiększać ryzyko bradykardii przy stosowaniu z meflochiną czy lekami parasympatykomimetycznymi.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaranu, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rylmenidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – ACEBIS 10 mg + 10 mg

Lek ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z podwójnego mechanizmu działania na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) oraz układ współczulny. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego – zalecany odstęp czasowy między lekami to minimum 36 godzin. Podwójna blokada układu RAA (np. z antagonistami receptora angiotensyny II, aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. W trakcie terapii należy monitorować stężenie potasu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, cyklosporyny czy heparyny. Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi (w tym insuliną) mogą nasilać działanie hipoglikemizujące i maskować objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii. NLPZ i kwas acetylosalicylowy mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy ramiprylu i zwiększać ryzyko pogorszenia funkcji nerek, szczególnie u osób starszych.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, dializa, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, epinefryna, ewerolimus, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, propafenon, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, ramipryl i bisoprolol, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, rylmenidyna, sakubitryl walsartan, sole litu, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna
Leksykon leków
Przedawkowanie – Scopolan 10 mg

Przedawkowanie hioscyny butylobromku, substancji czynnej leku Scopolan 10 mg, może wywołać objawy antycholinergiczne wynikające z blokady receptorów muskarynowych. Do charakterystycznych symptomów należą zatrzymanie moczu, suchość w jamie ustnej, tachykardia (>100 uderzeń/min), zawroty głowy, zaburzenia równowagi oraz przemijające zaburzenia widzenia, takie jak rozszerzenie źrenic i niewyraźne widzenie. Pomimo braku raportów o ciężkich zatruciach po jednorazowym przedawkowaniu, konieczne jest rozpoznanie i monitorowanie tych objawów, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz funkcji wydalniczych i gospodarki wodno-elektrolitowej.
cewnikowanie pęcherza moczowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, działanie antycholinergiczne, gospodarka wodno-elektrolitowa, hioscyna butylobromek, jaskra, lek parasympatykomimetyczny, lek sympatykomimetyczny, pilokarpina, przedawkowanie leku, przyspieszenie czynności serca, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, spadek ciśnienia ortostatyczny, suchość jamy ustnej, tachykardia, wypieracz pęcherza moczowego, zaburzenia akomodacji, zaburzenia równowagi, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Interakcje leku – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Inhibitory ACE w połączeniu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększają ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Zabiegi pozaustrojowe, takie jak dializa z błonami poliakrylonitrylowymi czy afereza lipoprotein LDL, mogą wywołać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne u pacjentów leczonych ramiprylem, co stanowi przeciwwskazanie do ich stosowania bez zmiany metody dializy. Ponadto, ramipryl może nasilać hiperkaliemię w skojarzeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk selektywny, blok przedsionkowo-komorowy, chromanie przestankowe, cyklosporyna, działanie hipoglikemizujące, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, lek beta-sympatykomimetyczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Blocard 10 mg

Bisoprolol fumaranu, składnik leku Blocard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu werapamilu i diltiazemu, leków przeciwnadciśnieniowych o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa) oraz inhibitorów MAO (z wyjątkiem MAO-B). Zaleca się unikanie nagłego odstawienia tych leków, aby zapobiec efektowi „nadciśnienia z odbicia”. Ostrożność wymaga także kojarzenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), beta-adrenolitykami stosowanymi miejscowo, lekami parasympatykomimetycznymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, środkami do znieczulenia ogólnego, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Wymagana jest szczególna kontrola parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, felodypina, fenytoina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy doustny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, leki przeciwarytmiczne klasy I, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, noradrenalina, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, tachykardia odruchowa, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Alotendin 10 mg + 5 mg

Alotendin, zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą istotnie wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, erytromycyna, werapamil, diltiazem) znacząco zwiększają stężenie amlodypiny, podnosząc ryzyko niedociśnienia, szczególnie u osób starszych, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, osłabiając jej działanie hipotensyjne. Grejpfrut i sok grejpfrutowy zwiększają biodostępność amlodypiny, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Amlodypina może także zwiększać stężenia takrolimusu, cyklosporyny oraz symwastatyny (do 77%), co wymaga odpowiedniego monitorowania i ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Współpodawanie amlodypiny z dantrolenem (we wlewie) niesie ryzyko hiperkaliemii, migotania komór i zapaści krążeniowej.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, barbituran, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, dziurawiec, ergotamina, erytromycyna, ewerolimus, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klarytromycyna, klonidyna, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lidokaina, makrolid, meflochina, metylodopa, migotanie komór, moksonidyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, rapamycyna, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Concoram 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP3A4 (np. indynawir, flukonazol, erytromycyna, werapamil, diltiazem) zwiększają stężenie amlodypiny, co podnosi ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza u osób starszych, wymagając monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, osłabiając jej efekt hipotensyjny. Spożycie grejpfruta jest przeciwwskazane ze względu na wzrost biodostępności amlodypiny. Dantrolen dożylny w połączeniu z amlodypiną może wywołać hiperkaliemię, migotanie komór i zapaść sercowo-naczyniową, co wymaga unikania takiego skojarzenia u pacjentów z ryzykiem hipertermii złośliwej. Ponadto, amlodypina zwiększa stężenie takrolimusu i cyklosporyny (wzrost do 40%), co wymaga monitorowania i dostosowania dawek. Symwastatyna w dawce 80 mg podawana z amlodypiną 10 mg powoduje wzrost ekspozycji o 77%, dlatego dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg/dobę.
amlodypina, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, azol przeciwgrzybiczny, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, migotanie komór, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, symwastatyna, takrolimus, zapaść sercowo-naczyniowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Cusimolol 0,5% 5 mg/ml

Stosowanie tymololu w postaci kropli do oczu Cusimolol 0,5% (5 mg/ml) wiąże się z ryzykiem licznych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne podawanie z antagonistami kanałów wapniowych (np. nifedypina, werapamil, diltiazem), które może prowadzić do niedociśnienia, zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz niewydolności lewokomorowej. Interakcje z innymi beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem), glikozydami naparstnicy oraz lekami parasympatykomimetycznymi zwiększają ryzyko bradykardii i niedociśnienia. Ponadto, inhibitory CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie beta-adrenolityczne poprzez zahamowanie metabolizmu tymololu, co objawia się zwolnieniem akcji serca i depresją. Warto również monitorować pacjentów stosujących leki znoszące działanie katecholamin (np. rezerpina) ze względu na ryzyko znacznego niedociśnienia i bradykardii.
adrenalina, alkaloid rauwolfii, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, bradykardia, chinidyna, depresja, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, epinefryna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność lewokomorowa, nifedypina, paroksetyna, pochodna dihydropirydyny, rezerpina, tymolol, werapamil, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 7,5 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna leku Conaret, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu, co może skutkować ciężkim niedociśnieniem tętniczym i blokiem AV. Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca poprzez zmniejszenie częstości akcji serca i pojemności minutowej, a nagłe odstawienie tych leków zwiększa ryzyko nadciśnienia „z odbicia”. W leczeniu stabilnej przewlekłej niewydolności serca niezalecane jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia i ujemnego działania inotropowego.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, barbiturat, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dławica piersiowa, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rylmenidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zawroty głowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Plus 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), charakteryzuje się licznymi interakcjami farmakologicznymi, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego – konieczne jest zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. W trakcie terapii należy unikać stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny i heparyny bez ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, Ramizek Plus może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych i insuliny, a bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, błona wysokoprzepływowa, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dobutamina, epinefryna, ewerolimus, felodypina, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sól litu, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil i diltiazem, wildagliptyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Alotendin 10 mg + 10 mg

Preparat Alotendin zawiera bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Amlodypina, metabolizowana przez CYP3A4, wchodzi w interakcje z inhibitorami (np. azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, inhibitory proteazy HIV, werapamil, diltiazem), które zwiększają jej stężenie i ryzyko niedociśnienia, oraz z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), które obniżają jej efektywność. Zaleca się ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawki. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania amlodypiny z dantrolenem (ryzyko hiperkaliemii, migotania komór i zapaści krążeniowej) oraz monitorowanie stężeń takrolimusu, cyklosporyny i symwastatyny (maksymalna dawka symwastatyny 20 mg ze względu na 77% wzrost ekspozycji). Amlodypina nie wpływa na farmakokinetykę atorwastatyny, digoksyny ani warfaryny.
amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu werapamilu, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP3A4, jaskra, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń, sympatykomimetyk, terapia skojarzona, zapaść krążeniowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Blocard 2,5 mg

Bisoprolol, składnik aktywny preparatu Blocard 2,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid), antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) są przeciwwskazane w terapii skojarzonej z bisoprololem ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-adrenolityków stosowanych miejscowo, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko bradykardii, nasilenia hipoglikemii, wydłużenia przewodzenia AV oraz osłabienia działania hipotensyjnego bisoprololu.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedokrwienie tkanek obwodowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenie krążenia obwodowego, zawrót głowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 2,5 mg

Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, łączący inhibitor ACE (ramipryl) oraz beta-adrenolityk (bisoprolol), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczna jest podwójna blokada układu RAA przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnej przerwy, ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, kotrimoksazolu, cyklosporyny i heparyny w skojarzeniu z produktem zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Zabiegi pozaustrojowe z użyciem błon poliakrylonitrylowych mogą wywołać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne, dlatego w takich przypadkach zaleca się rozważenie alternatywnych metod dializy lub innych leków przeciwnadciśnieniowych.
antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, bradykardia, chromanie przestankowe, ewerolimus, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, jaskra, kwas acetylosalicylowy, lek beta-sympatykomimetyczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, suplement potasu, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, trimetoprim kotrimoksazol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Corectin 5 5 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Corectin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną (ryzyko hamowania mechanizmów kompensacyjnych przy niedociśnieniu) oraz sultoprydem (zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca). Niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego, a także z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) z uwagi na możliwość wystąpienia nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie pacjentów przy jednoczesnym stosowaniu bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyn (np. felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, lekami parasympatykomimetycznymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych takich jak bradykardia, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, czy osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.
antagoniści wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, jaskra, jodowy środek kontrastujący, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroid, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, retencja sodu, ryfampicyna, rylmenidyna, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie przewodnictwa sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Bicardef 10 mg 10 mg

Bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk stosowany w dawce 10 mg (Bicardef), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z nie-dihydropirydynowymi inhibitorami kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem), które mogą prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego, oraz z lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rezerpina), gdzie ryzyko pogorszenia niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia jest wysokie. Bisoprolol wymaga ostrożności przy łączeniu z dihydropirydynowymi inhibitorami kanałów wapniowych (np. nifedypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, glikozydami nasercowymi, beta-blokerami miejscowymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, a także z lekami przeciwmigrenowymi zawierającymi ergotaminę, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak bradykardia, niedociśnienie czy zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
adrenalina, adrenoreceptor, amiodaron, amitryptylina, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bloker receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, chinidyna, chlorpromazyna, chromanie przestankowe, ciśnienie tętnicze, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, ergotamina, fenobarbital, flekainid, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, omdlenie, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rezerpina, rifampicyna, skurcz lewej komory, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 7,5 mg

Bisoprolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu non-dihydropirydynowego (werapamil, diltiazem), lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa), które mogą prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego i nasilenia niewydolności serca. Warto podkreślić, że dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem jest szczególnie ryzykowne. Ponadto, bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemiczne insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, jednocześnie maskując objawy hipoglikemii, co wymaga ostrożności u chorych z cukrzycą.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, działanie inotropowo ujemne, fenytoina, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, inhibitor MAO, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, NLPZ, omdlenie, przełom nadciśnieniowy, sympatykomimetyk, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – ACEBIS 2,5 mg + 2,5 mg

Lek ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), charakteryzuje się złożonym profilem interakcji farmakologicznych. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu, ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu czasowego. Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, cyklosporyną, heparyną czy trimetoprimem wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii. Dodatkowo, jednoczesne podawanie ACEBIS z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może nasilać działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, gdzie leki ośrodkowe mogą pogarszać funkcję skurczową mięśnia sercowego. W przypadku leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny, obserwuje się nasilenie działania hipoglikemizującego oraz maskowanie objawów hipoglikemii przez beta-adrenolityk, co wymaga regularnego monitorowania glikemii.
antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, błona dializacyjna, bradykardia, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór serca, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pogorszenie czynności nerek, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, stężenie potasu w surowicy, toksyczność litu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie perfuzji narządowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Corectin 10 10 mg

Bisoprolol, beta-adrenolityk stosowany w dawce 10 mg (Corectin 10), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak hamowanie mechanizmów kompensacyjnych przy niedociśnieniu i zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nadciśnienia z odbicia. W przypadku antagonistów wapnia z grupy dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz leków przeciwarytmicznych klasy I i III, insuliny, glikozydów naparstnicy, NLPZ i innych wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie EKG oraz parametrów hemodynamicznych, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i maskowania objawów hipoglikemii.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, jodowy środek kontrastujący, klonidyna, kortykosteroid, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, orcyprenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, tachykardia, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Concoram 5 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), charakteryzuje się licznymi interakcjami farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi. Amlodypina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, co powoduje istotne interakcje z inhibitorami (np. inhibitory proteazy HIV, azole, makrolidy, werapamil, diltiazem) prowadzące do wzrostu jej stężenia i ryzyka niedociśnienia, szczególnie u osób starszych. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, co może osłabić efekt przeciwnadciśnieniowy. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawki. Spożycie grejpfruta jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności amlodypiny. Wysokie ryzyko działań niepożądanych występuje także przy jednoczesnym podawaniu dantrolenu dożylnego (ryzyko hiperkaliemii, migotania komór, zapaści sercowo-naczyniowej). Ponadto, amlodypina zwiększa stężenia takrolimusu i cyklosporyny (wzrost do 40%), co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek. Interakcja z symwastatyną powoduje wzrost ekspozycji o 77%, dlatego dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg/dobę.
amlodypina, azol przeciwgrzybiczny, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cyklosporyna, dantrolen, dihydropirydyna, glikozyd naparstnicy, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przełom nadciśnieniowy, symwastatyna, takrolimus, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Coronal 10 10 mg

Bisoprolol fumarate, the active substance in Coronal, exhibits significant drug-drug interactions that can alter its therapeutic efficacy and safety profile. Notably, concurrent administration with non-dihydropyridine calcium channel blockers (verapamil, diltiazem) is contraindicated due to additive negative inotropic and atrioventricular conduction effects, especially with intravenous verapamil, risking severe hypotension and AV block. Central antihypertensives (clonidine, methyldopa, moxonidine, rilmenidine) may exacerbate heart failure by reducing sympathetic tone, with abrupt withdrawal increasing rebound hypertension risk. Caution is warranted with dihydropyridine calcium antagonists (amlodipine, nifedipine) due to potential hypotension and worsening systolic function in heart failure. Antiarrhythmics of class I and III, parasympathomimetics, and cardiac glycosides may prolong AV conduction and potentiate bradycardia or negative inotropy. Additionally, topical beta-blockers can enhance systemic bisoprolol effects, while insulin and oral hypoglycemics increase hypoglycemia risk, masked by beta-blockade. Anesthetic agents may blunt reflex tachycardia, increasing hypotension risk.
adrenoreceptor alfa, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumarat, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, ciśnienie tętnicze, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, niewydolność serca, nifedypina, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przedawkowanie – Nivalin 2,5 mg/ml

Przedawkowanie bromowodorku galantaminy, substancji czynnej leku Nivalin (2,5 mg/ml lub 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), prowadzi do objawów charakterystycznych dla nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego, obejmujących zaburzenia OUN (w tym drgawki), nadaktywność przywspółczulną (bradykardia <60/min, hipotonia), osłabienie mięśniowe z możliwością paraliżu, a także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), gruczołów wydzielniczych (ślinotok, łzawienie, potliwość) oraz układu oddechowego (nadprodukcja śluzu, skurcz oskrzeli). Szczególnie niebezpieczna jest ostra niewydolność oddechowa wynikająca z osłabienia mięśni oddechowych, obturacji dróg oddechowych przez nadmierną wydzielinę i skurczu oskrzeli, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia. Ryzyko ciężkiego przebiegu jest wyższe u pacjentów z chorobami układu oddechowego, krążenia oraz u osób w podeszłym wieku.
antagonista receptorów muskarynowych, atropina, bradykardia, bromowodorek galantaminy, drgawki, galantamina, lek parasympatykomimetyczny, niskie ciśnienie krwi, Nivalin, obturacja dróg oddechowych, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność oddechowa, paraliż, pęczkowe drgania mięśni, perystaltyka jelit, płytka motoryczna, przełom cholinergiczny, przywspółczulny układ nerwowy, skurcz jelit, skurcz oskrzeli, ślinotok, stymulacja cholinergiczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, łączący inhibitor konwertazy angiotensyny (ramipryl) oraz selektywny β₁-adrenolityk (bisoprolol), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie z innymi lekami blokującymi układ RAA (antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także łączenie z sakubitrylem/walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu, aby uniknąć obrzęku naczynioruchowego. W terapii należy monitorować stężenie potasu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny czy heparyny, które zwiększają ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, współpodawanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym ośrodkowo działającymi (klonidyna, metylodopa), antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem, dihydropirydyny) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy i pogorszenie funkcji serca.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista wapnia, blok przedsionkowo-komorowy, błona dializacyjna, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 2,5 mg

Bisoprolol fumaranowy, główny składnik Conaretu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu non-dihydropirydynowego (werapamil, diltiazem), co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia, bradykardii i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Połączenie z lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa) zwiększa ryzyko niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Bisoprolol może również nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii. Współstosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III wymaga ostrożności ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca lub chorobą niedokrwienną.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, barbituran, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaranowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cytochrom P450, digoksyna, diklofenak, dławica piersiowa, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, działanie inotropowe ujemne, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, ibuprofen, indometacyna, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, MAO, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, NLPZ, noradrenalina, pochodna fenotiazyny, propafenon, prostaglandyna, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, retencja sodu, rylmenidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ współczulny
Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 5 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Conaret, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne w terapii chorób sercowo-naczyniowych, takich jak przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze i choroba niedokrwienna serca. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu non-dihydropirydynowego (werapamil, diltiazem), które może prowadzić do nasilenia ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) mogą nasilać niewydolność serca i wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co wymaga unikania lub ostrożności w ich łącznym stosowaniu. Warto zwrócić uwagę na ryzyko nadciśnienia „z odbicia” przy odstawianiu leków o działaniu ośrodkowym, zwłaszcza jeśli poprzedza ono przerwanie beta-adrenolityku.
antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, EKG, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie ciśnienia tętniczego, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 10 mg + 5 mg

Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol fumaranu (beta-adrenolityk), wykazuje liczne istotne klinicznie interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczna jest podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Procedury dializacyjne z użyciem błon wysokoprzepływowych oraz afereza lipoprotein mogą wywoływać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne, co wymaga rozważenia zmiany błon dializacyjnych lub terapii przeciwnadciśnieniowej. Ponadto, istotne jest monitorowanie stężenia potasu przy jednoczesnym stosowaniu ramiprylu z diuretykami oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem czy kotrimoksazolem ze względu na ryzyko hiperkaliemii.
allopurynol, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, działanie hipoglikemizujące, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg

Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu między podaniami. Procedury dializacyjne z użyciem błon o ładunku ujemnym mogą nasilać ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, kotrimoksazolu, cyklosporyny, heparyny oraz soli litu wymaga monitorowania stężenia potasu i litu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii i toksyczności litu.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, dializa, dobutamina, epinefryna, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, kurczliwość, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, meflochina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sól litu, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 3,75 mg

Bisoprolol, jako selektywny beta1-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego oraz przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem może wywołać ciężkie niedociśnienie tętnicze i blok AV. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) również stanowią przeciwwskazanie do łącznego stosowania ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i niewydolności serca, a także ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie u pacjentów stosujących bisoprolol wraz z antagonistami kanału wapniowego typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), beta-adrenolitykami miejscowymi, lekami parasympatykomimetycznymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ze względu na ryzyko bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenia hipoglikemii oraz osłabienia działania hipotensyjnego bisoprololu.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg

Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z mechanizmów działania obu składników. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu RAA, np. poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego obrzęku naczynioruchowego; zaleca się zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Istotne jest także monitorowanie stężenia potasu w surowicy podczas jednoczesnego stosowania Ramizek Plus z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprymem, cyklosporyną czy heparyną ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, stosowanie NLPZ (w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe obu składników oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii, co wymaga ostrożności i monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u osób starszych.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, chromanie przestankowe, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, procedura pozaustrojowa, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, sakubitryl walsartan, selektywny beta-adrenolityk, sól litu, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wildagliptyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 2,5 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich powikłań, takich jak opóźnienie kompensacyjnych reakcji sercowo-naczyniowych i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz nasilenie niewydolności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, leków parasympatykomimetycznych, beta-adrenolityków stosowanych miejscowo, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków oraz leków przeciwnadciśnieniowych i stosowanych do znieczulenia ogólnego, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń przewodzenia i osłabienia działania terapeutycznego.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbituran, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, kardiomiopatia, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niedocukrzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyk, tachykardia odruchowa, takryna, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Prestilol 5 mg + 5 mg

W badaniach klinicznych nie stwierdzono interakcji między bisoprololem a peryndoprylem w produkcie Prestilol (5 mg bisoprololu fumaranu i 5 mg peryndoprylu z argininą). Jednakże jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, w tym peryndoprylu, z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego; zaleca się zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Produkt Prestilol może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami takimi jak aliskiren, sole potasu, diuretyki oszczędzające potas, NLPZ, heparyny, cyklosporyna, takrolimus, trimetoprim i kotrimoksazol. U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek stosowanie aliskirenu z Prestilolem jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz wzrostu śmiertelności sercowo-naczyniowej.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dyzopiramid, eplerenon, fenytoina, flekainid, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, jaskra, klonidyna, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metylodopa, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pozaustrojowa metoda leczenia, propafenon, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sakubitryl i walsartan, sole potasu, spironolakton, triamteren, trimetoprim, werapamil
Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroGastro 10 mg

Przedawkowanie hioscyny butylobromku zawartej w produkcie AuroGastro (10 mg substancji czynnej na tabletkę) prowadzi do objawów wynikających z blokady receptorów muskarynowych, manifestujących się m.in. mydriazą, zaburzeniami akomodacji, tachykardią, wzrostem ciśnienia tętniczego, suchością błon śluzowych, zatrzymaniem moczu oraz objawami ze strony OUN, takimi jak pobudzenie, dezorientacja i halucynacje. W ciężkich przypadkach obserwuje się depresję ośrodka oddechowego, co może wymagać interwencji ratujących życie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z jaskrą, chorobami sercowo-naczyniowymi oraz u osób w podeszłym wieku, u których objawy mogą być bardziej nasilone i wymagać intensywnego nadzoru medycznego.
AuroGastro, cewnikowanie pęcherza moczowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja oddechowa, dysfagia, działanie antycholinergiczne, hioscyna butylobromek, intubacja dotchawicza, jaskra, konsultacja okulistyczna, lek parasympatykomimetyczny, mydriaza, postępowanie kardiologiczne, przerost gruczołu krokowego, receptor muskarynowy, tachykardia, układ parasympatyczny, wentylacja mechaniczna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie stolca
Leksykon leków
Interakcje leku – Jext 150 mcg

Adrenalina zawarta w preparacie Jext wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jej działanie, zwłaszcza w zakresie układu sercowo-naczyniowego. Leki takie jak trójpierścieniowe antydepresanty, inhibitory MAO i COMT, hormony tarczycy, teofilina, oksytocyna, leki parasympatykolityczne, niektóre przeciwhistaminowe (difenhydramina, chlorfeniramina) oraz lewodopa mogą nasilać efekt działania adrenaliny, zwiększając ryzyko arytmii i nadciśnienia. Szczególnie istotne jest unikanie lub ścisłe monitorowanie pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy i chinidynę ze względu na wysokie ryzyko arytmii komorowych. Z kolei leki alfa- i beta-adrenolityczne oraz parasympatykomimetyczne mogą osłabiać działanie adrenaliny, co wymaga dostosowania dawkowania i uważnej obserwacji klinicznej. Warto podkreślić, że adrenalina hamuje wydzielanie insuliny, co u pacjentów z cukrzycą może prowadzić do hiperglikemii i wymagać modyfikacji terapii przeciwcukrzycowej.
adrenalina, arytmia komorowa, chinidyna, chlorfeniramina, ciśnienie tętnicze, difenhydramina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie wazokonstrykcyjne, efekt chronotropowy, efekt inotropowy, efekt naczynioskurczowy, efekt presyjny, glikozyd naparstnicy, hormon tarczycy, inhibitor COMT, inhibitor katecholo-O-metylotransferazy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, katecholamina, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek parasympatykolityczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, metabolizm węglowodanów, monitorowanie EKG, monitorowanie glikemii, oksytocyna, reakcja anafilaktyczna, reakcja hipertensyjna, receptor adrenergiczny, tachykardia, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, wydzielanie insuliny, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 3,75 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. klonidyna, metylodopa), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilenia niewydolności serca. W przypadku konieczności odstawienia leków ośrodkowych, zaleca się najpierw odstawienie bisoprololu, a dopiero po kilku dniach leków przeciwnadciśnieniowych. Interakcje z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron) wymagają ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego oraz EKG, ze względu na ryzyko niedociśnienia i wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, działanie hipoglikemiczne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek znieczulający, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sympatykomimetyk, tachykardia odruchowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Sobycombi 10 mg + 5 mg

Lek Sobycombi, zawierający bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Bisoprolol wchodzi w niezalecane interakcje z antagonistami wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu oraz lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowymi (np. metylodopa, moksonidyna), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz pogorszenia niewydolności serca. Konieczne jest ostrożne monitorowanie pacjentów stosujących bisoprolol wraz z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, insuliną, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), beta-sympatykomimetykami oraz inhibitorami monoaminooksydazy (MAO). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bradykardii, hipoglikemii maskowanej oraz nasilenia działań niepożądanych kardiologicznych i hipotensyjnych.
adrenoreceptor, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, działanie naczyniozwężające, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor mTOR, jaskra, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwnadciśnieniowe, metylodopa, nadciśnienie z odbicia, niewydolność serca, NLPZ, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, ujemny wpływ inotropowy, warfaryna, werapamil, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu, aby zapobiec obrzękowi naczynioruchowemu. Procedury pozaustrojowe z użyciem błon wysokoprzepływowych (np. poliakrylonitrylu) oraz afereza LDL są przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ramipryl może podnosić stężenie potasu w surowicy, co wymaga ostrożności i monitorowania przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny i heparyny.
allopurynol, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, doustny lek przeciwcukrzycowy, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotensja ortostatyczna, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, insulina, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lit, meflochina, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, spironolakton, suplement potasu, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Przedawkowanie – Buscolysin 20 mg/ml

Przedawkowanie hioscyny butylobromku (Buscolysin 20 mg/ml) prowadzi do objawów cholinolitycznych i neurotoksycznych, których nasilenie zależy od dawki i czasu interwencji. W łagodnym zatruciu obserwuje się zaczerwienienie skóry, suchość skóry i błon śluzowych, rozszerzenie źrenic oraz tachyarytmię. W ciężkich przypadkach dochodzi do nasilonego rozszerzenia źrenic, zaburzeń rytmu serca, trudności w połykaniu, ochrypłego głosu oraz neuropsychicznych objawów takich jak majaczenie, omamy wzrokowe, pobudzenie i ataksja. Bardzo ciężkie zatrucie objawia się utratą przytomności, zapaścią, śpiączką, wysoką gorączką, zatrzymaniem moczu i obrzmieniem skóry, co stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji.
arytmia serca, ataksja, barbiturany, bariera krew-mózg, benzodiazepiny, cewnikowanie pęcherza moczowego, dysfagia, działanie cholinolityczne, fizostygmina, galantamina, hioscyna butylobromek, hipertermia, lek parasympatykomimetyczny, majaczenie, niewydolność oddechowa, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, reanimacja, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, śpiączka, tachyarytmia, tlenoterapia, zaburzenia neuropsychiczne, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 5 mg + 5 mg

Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego; zaleca się zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, RABADA może powodować hiperkaliemię w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu. Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, znieczulającymi oraz antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem, dihydropirydyny) mogą nasilać działanie hipotensyjne i wpływać na przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania EKG oraz ciśnienia tętniczego.
antagonista wapnia, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, sakubitryl walsartan, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Interakcje leku – Borez 2,5 mg

Bisoprolol, jako selektywny β1-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilenia niewydolności serca. Wymagana jest ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz maskowania objawów hipoglikemii. Monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii jest wskazane w trakcie terapii skojarzonej.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, dihydropirydyna, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, tachykardia
Leksykon leków
Interakcje leku – ACEBIS 5 mg + 2,5 mg

Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z innymi lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takimi jak antagoniści receptora angiotensyny II czy aliskiren, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające zachowania 36-godzinnej przerwy między podaniem tych leków. Ponadto, stosowanie ACEBIS z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, cyklosporyną czy heparyną wymaga ostrożności i monitorowania stężenia potasu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii. Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, przeciwcukrzycowymi, NLPZ, antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem, dihydropirydyny) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III mogą nasilać działania niepożądane, takie jak niedociśnienie, bradykardia, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz pogorszenie funkcji nerek i serca. W przypadku stosowania ACEBIS z beta-sympatykomimetykami obserwuje się antagonizm farmakodynamiczny, natomiast z alfa- i beta-sympatykomimetykami wzrost ciśnienia tętniczego i ryzyko zaostrzenia chromania przestankowego.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, chromanie przestankowe, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, efekt chronotropowy ujemny, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja rzekomoanafilaktyczna, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 10 10 mg

Bisoprolol fumaran wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować bradykardię, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca. Leki przeciwarytmiczne klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron) nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe mogą nasilać hipoglikemię, której objawy mogą być maskowane przez bisoprolol. Ponadto, środki do znieczulenia ogólnego, glikozydy naparstnicy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) również wpływają na działanie bisoprololu, odpowiednio zwiększając ryzyko niedociśnienia, bradykardii lub osłabiając efekt hipotensyjny.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor Cor 7,5 7,5 mg

Bisoprolol, selektywny beta-adrenolityk stosowany w leczeniu niewydolności serca i nadciśnienia tętniczego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne podania z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazem oraz lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa), które mogą nasilać ujemne działanie inotropowe, prowadzić do zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, znacznego niedociśnienia i ryzyka „nadciśnienia z odbicia”. Warto podkreślić, że dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem jest szczególnie ryzykowne. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego oraz funkcji serca jest niezbędne przy łączeniu bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron). Ponadto bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłej kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenolityk niewybiorczy, beta-adrenolityk selektywny, beta-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, farmakoterapia, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie objawowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia odruchowa, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 7,5 mg

Bisoprolol fumaranu, beta-adrenolityk stosowany w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są kombinacje z antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) mogą nasilać ujemne działanie inotropowe bisoprololu i pogarszać funkcję serca. Wymagana jest szczególna ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów kanału wapniowego typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz maskowania objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, barbiturany, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek do znieczulenia ogólnego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, odruchowa tachykardia, ośrodkowo działający lek przeciwnadciśnieniowy, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Neomycinum TZF 250 mg

Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nadwrażliwości krzyżowej u pacjentów uczulonych na inne aminoglikozydy oraz na synergistyczne nasilenie nefrotoksyczności i ototoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak kwas etakrynowy, furosemid, amfoterycyna, cyklosporyna, kapreomycyna, polimyksyny, preparaty platyny, teikoplanina i wankomycyna. Monitorowanie funkcji nerek i słuchu jest obligatoryjne w trakcie terapii. Ponadto, neomycyna może nasilać blokadę nerwowo-mięśniową w połączeniu z toksyną botulinową, halogenowanymi węglowodorami wziewnymi, opioidami oraz lekami zwiotczającymi mięśnie, co może prowadzić do poważnych zaburzeń oddychania, włącznie z bezdechem.
akarboza, amfoterycyna, aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, bisfosfonian, blokada nerwowo-mięśniowa, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, doustny środek antykoncepcyjny, dur brzuszny, fenoksymetylopenicylina, furosemid, gospodarka wapniowa, hipokalcemia, kapreomycyna, kwas etakrynowy, lek parasympatykomimetyczny, lek zwiotczający mięśnie, metabolizm wątrobowy, metotreksat, nadwrażliwość krzyżowa, nefrotoksyczność, neostygmina, niewydolność nerek, opioidowy lek przeciwbólowy, ototoksyczność, pirydostygmina, polimyksyna, preparat platyny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, synergizm, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, teikoplanina, toksyna botulinowa, uszkodzenie nerek, uszkodzenie słuchu, wankomycyna, witamina A, witamina B12