Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bisoprolol fumaranu zawarty w leku Blocard może wchodzić w istotne interakcje z wieloma produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi podczas prowadzenia terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji tego leku z innymi substancjami leczniczymi oraz zalecenia dotyczące postępowania w przypadku terapii skojarzonej.¹

Leczenie skojarzone niezalecane

W terapii stabilnej przewlekłej niewydolności serca nie zaleca się jednoczesnego stosowania bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), ponieważ może dojść do nasilenia wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wzmocnienia ujemnego działania inotropowego.²

Niezależnie od wskazania, należy unikać jednoczesnego stosowania bisoprololu z:

• Antagonistami wapnia typu werapamilu i, w mniejszym stopniu, diltiazemu, ze względu na ich ujemny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie niebezpieczne jest dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych beta-adrenolitykami, gdyż może to prowadzić do znacznego niedociśnienia oraz bloku przedsionkowo-komorowego.³
• Lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna), których jednoczesne stosowanie może nasilić niewydolność serca wskutek zmniejszenia ośrodkowego napięcia współczulnego, prowadząc do zwolnienia czynności serca, zmniejszenia pojemności minutowej i rozszerzenia naczyń krwionośnych. Szczególnie ważne jest unikanie nagłego odstawienia tych leków, zwłaszcza przed odstawieniem beta-adrenolityków, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia „nadciśnienia z odbicia”.⁴

Leczenie skojarzone wymagające ostrożności

W terapii nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) ze względu na możliwość nasilenia wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemne działanie inotropowe.⁵

Niezależnie od wskazania, ostrożności wymaga równoczesne stosowanie bisoprololu z następującymi lekami:

• Antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina), gdyż może to zwiększać ryzyko niedociśnienia, a u pacjentów z niewydolnością serca może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.⁶
• Lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron), które mogą nasilać wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.⁷
• Beta-adrenolitykami stosowanymi miejscowo (np. krople do oczu w leczeniu jaskry), które mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.⁸
• Lekami parasympatykomimetycznymi, które w skojarzeniu z bisoprololem mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększać ryzyko bradykardii.⁹
• Insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, których działanie hipoglikemizujące może zostać nasilone przez bisoprolol. Dodatkowo blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii, co stanowi dodatkowe zagrożenie dla pacjentów z cukrzycą.¹⁰
• Środkami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym, gdyż bisoprolol może osłabiać odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia w trakcie znieczulenia.¹¹
• Glikozydami naparstnicy, które w połączeniu z bisoprololem mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwalniać czynność serca.¹²
• Niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), które mogą osłabiać hipotensyjne działanie bisoprololu.¹³
• Beta-adrenomimetykami (np. izoprenalina, dobutamina), których jednoczesne podawanie z bisoprololem może osłabiać działanie obu produktów leczniczych.¹⁴
• Lekami adrenomimetycznymi działającymi agonistycznie na receptory alfa- i beta-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina), które w połączeniu z bisoprololem mogą ujawniać działanie zwężające naczynia krwionośne, zależne od receptorów alfa-adrenergicznych, prowadząc do zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia chromania przestankowego. Interakcje te są prawdopodobniejsze w przypadku stosowania niewybiórczych beta-adrenolityków.¹⁵
• Lekami przeciwnadciśnieniowymi oraz innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny), których jednoczesne stosowanie z bisoprololem może zwiększać ryzyko niedociśnienia.¹⁶

Leczenie skojarzone do rozważenia

Podczas ustalania schematu leczenia z wykorzystaniem bisoprololu należy rozważyć potencjalne interakcje z następującymi lekami:

• Meflochina – w połączeniu z bisoprololem zwiększa ryzyko wystąpienia bradykardii.¹⁷
• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) – mogą nasilać hipotensyjne działanie beta-adrenolityków, a także zwiększać ryzyko przełomu nadciśnieniowego.¹⁸
• Ryfampicyna – poprzez indukcję enzymów wątrobowych może powodować nieznaczne skrócenie okresu półtrwania bisoprololu. W większości przypadków nie jest jednak konieczne dostosowanie dawkowania.¹⁹
• Pochodne ergotaminy – ich jednoczesne stosowanie z bisoprololem może prowadzić do zaostrzenia zaburzeń krążenia obwodowego.²⁰

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii bisoprololem wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwość potęgowania efektów hipotensyjnych. Alkohol, podobnie jak bisoprolol, wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu.²¹

U pacjentów leczonych bisoprololem, spożycie alkoholu może również nasilać działania niepożądane leku, w tym zawroty głowy, uczucie zmęczenia i omdlenia. Jest to szczególnie niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi maszyn.²²

Ze względu na wymienione powyżej interakcje, zaleca się ograniczenie lub całkowitą rezygnację ze spożywania alkoholu w trakcie terapii bisoprololem, szczególnie u pacjentów ze współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca czy zaburzenia rytmu serca.²³

Tabela interakcji