hepatocyt okołożylny

Hepatocyty okołożylne (perivenous hepatocytes) to komórki wątrobowe znajdujące się w strefie 3 zrazika wątrobowego, otaczające żyłę centralną. Ta lokalizacja determinuje ich specyficzne funkcje metaboliczne, odmienne od hepatocytów okołowrotnych (periportal) położonych w strefie 1, bliżej przestrzeni wrotnej.

Hepatocyty okołożylne charakteryzują się zwiększoną aktywnością w zakresie metabolizmu leków, detoksykacji ksenobiotyków i glukoneogenezy. Posiadają wyższą ekspresję cytochromu P450 i innych enzymów I i II fazy biotransformacji, co czyni je głównym miejscem metabolizmu większości leków. Są również bardziej wrażliwe na uszkodzenia toksyczne i niedokrwienne ze względu na niższe stężenie tlenu w tej strefie zrazika.

W patologii wątroby, hepatocyty okołożylne jako pierwsze ulegają uszkodzeniu w przebiegu wielu chorób, w tym alkoholowej choroby wątroby, niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD) oraz w zatruciach lekami hepatotoksycznymi. Selektywne uszkodzenie tych komórek może prowadzić do charakterystycznych zmian morfologicznych widocznych w badaniu histopatologicznym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl