plamica zastoinowa
Plamica zastoinowa (łac. purpura stastica, ang. stasis purpura) to stan dermatologiczny charakteryzujący się obecnością czerwono-fioletowych plam na skórze, najczęściej zlokalizowanych na kończynach dolnych. Zmiany te powstają w wyniku zastoju krwi żylnej i zwiększonego ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach krwionośnych, co prowadzi do wynaczynienia erytrocytów do otaczających tkanek.
Główną przyczyną plamicy zastoinowej jest przewlekła niewydolność żylna, długotrwałe stanie lub siedzenie, a także inne stany zwiększające ciśnienie żylne. Pacjenci w podeszłym wieku, osoby otyłe oraz kobiety w ciąży są bardziej podatne na jej wystąpienie. Zmiany nasilają się typowo pod koniec dnia i zmniejszają po odpoczynku z uniesionymi kończynami.
Diagnostyka plamicy zastoinowej opiera się głównie na badaniu klinicznym i wykluczeniu innych przyczyn plamicy, takich jak zaburzenia krzepnięcia, trombocytopenia czy vasculitis. W przeciwieństwie do wielu innych typów plamicy, plamica zastoinowa nie bieleje pod wpływem ucisku (objaw szkiełka) ze względu na obecność wynaczynionych erytrocytów w tkankach.
Leczenie plamicy zastoinowej polega przede wszystkim na eliminacji czynników ryzyka i poprawie krążenia żylnego. Zaleca się regularną aktywność fizyczną, unikanie długotrwałego stania lub siedzenia, elewację kończyn dolnych oraz stosowanie pończoch uciskowych. W ciężkich przypadkach może być konieczne leczenie chirurgiczne niewydolności żylnej.