glikozyd fenolowy
Glikozyd fenolowy to związek chemiczny, w którym cząsteczka fenolu połączona jest z cukrem (najczęściej glukozą) poprzez wiązanie glikozydowe. Związki te występują naturalnie w wielu roślinach i posiadają różnorodne aktywności biologiczne.
Pod względem struktury chemicznej glikozydy fenolowe składają się z części cukrowej (glikonu) oraz niecukrowej części fenolowej (aglikonu). Różnorodność strukturalna tych związków wynika z rodzaju podstawnika cukrowego oraz typu i pozycji podstawienia w części fenolowej.
W medycynie glikozydy fenolowe wzbudzają zainteresowanie ze względu na ich właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne, przeciwnowotworowe i przeciwdrobnoustrojowe. Przykładami są arbutyna stosowana w zakażeniach układu moczowego, salicyna o działaniu przeciwbólowym czy niektóre antrachinony wykorzystywane jako środki przeczyszczające.
Wiele glikozydów fenolowych jest przedmiotem badań klinicznych pod kątem potencjalnego zastosowania w terapii chorób przewlekłych, w tym chorób sercowo-naczyniowych, neurodegeneracyjnych oraz w onkologii. Związki te często stanowią też bioaktywne składniki tradycyjnych leków roślinnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kora wierzby – Właściwości farmakodynamiczne
Kora wierzby (Salicis cortex) zawiera glikozydy fenolowe, które po metabolizmie do kwasu salicylowego wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Preparaty standaryzowane, takie jak Salicortex, zawierają co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę na tabletkę (330 mg kory), co zapewnia powtarzalność efektu terapeutycznego. Mechanizm działania przeciwbólowego jest zbliżony do kwasu acetylosalicylowego, jednak dzięki naturalnemu pochodzeniu i powolnemu uwalnianiu substancji czynnych, działania niepożądane są zwykle mniej nasilone. Kora wierzby jest stosowana zwłaszcza w chorobach reumatycznych, gdzie łagodzi dolegliwości bólowe i zapalne w tkance łącznej i stawach.
choroba reumatyczna, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie ściągające, ekstrahent, glikozyd fenolowy, kora wierzby, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, lek przeciwbólowy, pochodna saligeniny, podwyższona temperatura ciała, proces zapalny, roztwór etanolu, Salicis cortex, salicyna, wyciąg płynny złożony - Leksykon substancji czynnych
Salicyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Salicyna, będąca głównym składnikiem aktywnym kory wierzby (Salicis cortex), jest obecna w preparacie leczniczym Salicortex, gdzie jedna tabletka zawiera 330 mg kory wierzby, co odpowiada co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych przeliczonych na salicynę. Dotychczas nie przeprowadzono badań oceniających wpływ salicyny na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania urządzeń mechanicznych, co jest wyraźnie zaznaczone w charakterystyce produktu leczniczego Salicortex. W związku z tym brak jest jednoznacznych danych dotyczących potencjalnego ryzyka związanego z terapią preparatami zawierającymi salicynę w kontekście funkcji psychomotorycznych. W praktyce klinicznej lekarze powinni poinformować pacjentów o braku badań dotyczących wpływu salicyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz zalecić ostrożność, zwłaszcza na początku terapii, ze względu na możliwe indywidualne reakcje na preparat. Należy również uwzględnić potencjalne interakcje z innymi lekami, które mogą wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Standardowe środki ostrożności oraz edukacja pacjenta są kluczowe przy przepisywaniu preparatów takich jak Salicortex, zawierających 330 mg kory wierzby i minimum 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Salicortex 330 mg
W praktyce klinicznej ocena wpływu leków na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjenta. Preparat Salicortex 330 mg zawiera 330 mg kory wierzby na tabletkę, z co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych przeliczonych na salicynę jako składnik aktywny. Dokumentacja produktu nie zawiera badań dotyczących wpływu tego leku na zdolności psychomotoryczne, co wymaga od lekarza szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny pacjenta. Należy poinformować pacjenta o braku danych oraz możliwych zagrożeniach, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania, monitorować reakcje organizmu i ewentualne działania niepożądane mogące wpływać na koncentrację i koordynację.
- Leksykon substancji czynnych
Salicyna – Właściwości farmakodynamiczne
Salicyna, główny glikozyd fenolowy obecny w korze wierzby (Salicis cortex), jest prolekiem metabolizowanym w organizmie do kwasu salicylowego, który odpowiada za jej działanie farmakologiczne. Preparat Salicortex zawiera 330 mg kory wierzby, co odpowiada co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę. Kwas salicylowy wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie cyklooksygenazy (COX) i syntezy prostaglandyn, przeciwgorączkowe poprzez wpływ na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu oraz przeciwbólowe, zarówno na poziomie obwodowym, jak i ośrodkowym. Wskazania kliniczne obejmują stany gorączkowe, zespoły bólowe różnego pochodzenia oraz wspomaganie terapii chorób reumatycznych, w tym bólów stawów i mięśni.
ból stawów, choroba reumatyczna, cyklooksygenaza, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, efekt przeciwpłytkowy, glikozyd fenolowy, kora wierzby, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, ośrodek termoregulacji, pochodna saligeniny, prolek, przewód pokarmowy, Salicis cortex, salicyna, synteza prostaglandyn - Leksykon substancji czynnych
Salicyna – Przeciwwskazania stosowania
Salicyna, główny glikozyd fenolowy kory wierzby, obecna m.in. w preparacie Salicortex (330 mg kory wierzby/tabletka, co odpowiada ≥20 mg salicyny), wykazuje podobieństwo strukturalne i metaboliczne do kwasu acetylosalicylowego, co determinuje liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnie nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, astmą (ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli), aktywną chorobą wrzodową, ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, zaburzeniami krzepnięcia oraz niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) z powodu ryzyka hemolizy. Ponadto, preparaty zawierające salicynę są przeciwwskazane u osób poniżej 18 roku życia (ryzyko zespołu Reye’a) oraz w trzecim trymestrze ciąży, gdzie mogą powodować poważne powikłania krzepnięcia i przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego u płodu.
agregacja płytek krwi, astma, choroba wrzodowa, glikozyd fenolowy, hemoliza, kora wierzby, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na salicylany, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór G6PD, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka, Salicis cortex, salicyna, skurcz oskrzeli, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Liść mącznicy – Właściwości farmakodynamiczne
Liść mącznicy (Arctostaphylos uva-ursi L.) jest głównym składnikiem preparatu Urofort, stanowiąc 45% wyciągu złożonego, stosowanego w schorzeniach dróg moczowych. Substancja ta zawiera arbutynę, która w alkalicznym pH moczu ulega hydrolizie do hydrochinonu wykazującego działanie przeciwbakteryjne, a także garbniki, flawonoidy i kwasy fenolowe o właściwościach przeciwzapalnych, ściągających i diuretycznych. W preparacie Urofort liść mącznicy współwystępuje z zielem nawłoci (35%) i zielem pokrzywy (20%), co ma na celu uzyskanie efektu synergistycznego, wzmacniającego działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne i moczopędne. Optymalne działanie arbutyny zależy od alkalicznego pH moczu, co jest istotne przy zaleceniach terapeutycznych.
arbutyna, badanie farmakodynamiczne, badanie kliniczne, działanie diuretyczne, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, działanie terapeutyczne, efekt synergistyczny, flawonoidy, garbniki, glikozyd fenolowy, hydrochinon, hydroliza, kwas fenolowy, liść mącznicy, mechanizm działania, pH moczu, proces zapalny, przepływ moczu, przepuszczalność błon śluzowych, schorzenia dróg moczowych, środowisko alkaliczne, układ moczowy, właściwości diuretyczne, ziele nawłoci, ziele pokrzywy - Leksykon substancji czynnych
Kora wierzby – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kora wierzby (Salicis cortex), zawierająca glikozydy fenolowe, głównie salicynę, wykazuje przenikanie salicylanów przez łożysko oraz do mleka matki, co stanowi istotne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Preparaty takie jak Salicortex (330 mg kory wierzby na tabletkę, min. 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę) są przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży i niezalecane w pierwszym i drugim trymestrze. Produkty zawierające korę wierzby z dodatkiem etanolu, jak Gastrovit TraviComplex (60-70% V/V etanolu) oraz Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny (do 5,1% m/m etanolu), również nie powinny być stosowane w ciąży. Syrop Pyrosal, zawierający 15% kory wierzby w wyciągu złożonym i do 1% m/m etanolu, jest przeciwwskazany w całym okresie ciąży. W wyjątkowych sytuacjach, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu, możliwe jest zastosowanie tych preparatów pod ścisłą kontrolą lekarską.
etanol, glikozyd fenolowy, karmienie piersią, kora wierzby, monitorowanie stanu pacjenta, przenikanie do mleka matki, przenikanie przez łożysko, salicylan, salicyna, substancja aktywna, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wpływ na płodność, wyciąg z kory wierzby, wyciąg złożony, związek salicylowy - Leksykon substancji czynnych
Salicyna – Wskazania do stosowania
Salicyna, główny glikozyd fenolowy obecny w korze wierzby (Salicis cortex), jest aktywnym składnikiem preparatów leczniczych takich jak Salicortex, zawierających 330 mg kory wierzby na tabletkę, co odpowiada co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych przeliczonych na salicynę. Substancja ta wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, będące efektem metabolizmu do kwasu salicylowego, co wpływa na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu. Wskazania kliniczne obejmują łagodne do umiarkowanego nasilenia bóle kostno-stawowe, bóle głowy o charakterze napięciowym oraz gorączkę towarzyszącą przeziębieniu. Salicyna stanowi alternatywę dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych, szczególnie w terapii długoterminowej bólów o niewielkim nasileniu.
ból głowy, ból głowy napięciowy, ból kostno-stawowy, dawka terapeutyczna, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, glikozyd fenolowy, glikozydy fenolowe, gorączka przeziębieniowa, infekcja górnych dróg oddechowych, kora wierzby, kwas salicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodek termoregulacji, podwyższona temperatura ciała, Salicortex, stan podwyższonej temperatury, terapia długoterminowa, układ mięśniowo-szkieletowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kwiat Wiązówki –
Preparat Kwiat wiązówki (Filipendula ulmaria (L.) Maxim.) w postaci ziół do zaparzania jest zarejestrowanym produktem leczniczym roślinnym o ugruntowanym zastosowaniu medycznym, zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC (art. 16c(1)(a)(iii)). W 1 gramie preparatu znajduje się 1 gram kwiatów wiązówki, co potwierdza jego naturalny skład. Ze względu na wieloletnie tradycyjne stosowanie i akceptowalny profil bezpieczeństwa, nie jest wymagane przeprowadzanie szczegółowych badań farmakodynamicznych. Preparat wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwgorączkowe oraz diuretyczne, co jest związane z obecnością naturalnych salicylanów, flawonoidów, glikozydów fenolowych oraz olejków eterycznych.
działanie diuretyczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwutleniające, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, efekt diuretyczny, efekt farmakodynamiczny, Filipendula ulmaria, flawonoid, glikozyd fenolowy, hamowanie syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, kwiat wiązówki, olejek eteryczny, produkt leczniczy roślinny, salicylan, Spiraea ulmaria, surowiec roślinny, tradycyjny produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, zioła do zaparzania, związek salicylowy - Leksykon substancji czynnych
Kora wierzby – Wskazania do stosowania
Kora wierzby (Salicis cortex) zawiera glikozydy fenolowe, w tym salicynę, które odpowiadają za jej działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Preparaty zawierające korę wierzby, takie jak Salicortex (330 mg kory wierzby na tabletkę, z co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę), Pyrosal czy Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny, są tradycyjnie stosowane w łagodzeniu bólów kostno-stawowych o niewielkim nasileniu, bólów głowy oraz stanów podgorączkowych i gorączki towarzyszącej infekcjom górnych dróg oddechowych. Działanie przeciwgorączkowe i przeciwzapalne kory wierzby jest wykorzystywane także w preparatach złożonych, które wspomagają leczenie stanów zapalnych górnych dróg oddechowych przebiegających z kaszlem i bólem gardła. Ponadto, w połączeniu z innymi składnikami roślinnymi (np. Gastrovit TraviComplex), kora wierzby wspiera leczenie dolegliwości trawiennych, takich jak niestrawność, wzdęcia i odbijanie po spożyciu ciężkostrawnych pokarmów.
ból gardła, ból głowy, ból kostno-stawowy, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, dolegliwość trawienna, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, glikozyd fenolowy, infekcja górnych dróg oddechowych, kora wierzby, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niestrawność, przebieg infekcji, salicyna, Salix daphnoides, Salix fragilis, Salix purpurea, środek napotny, stan podgorączkowy, stan zapalny górnych dróg oddechowych, wzdęcie, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Salicortex 330 mg
Salicortex 330 mg to preparat zawierający korę wierzby (Salicis cortex) standaryzowaną na minimum 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę w jednej tabletce. Lek stosuje się doustnie, zalecana dawka dla dorosłych to 1 tabletka 3 razy dziennie po posiłku, popijając dużą ilością ciepłego płynu, co optymalizuje wchłanianie i minimalizuje ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Maksymalny czas terapii zależy od wskazania: do 4 tygodni przy bólach kostno-stawowych, 1 dzień przy bólach głowy oraz do 3 dni w przypadku gorączki towarzyszącej przeziębieniu. Precyzyjne przestrzeganie dawkowania jest kluczowe dla utrzymania stabilnego stężenia substancji czynnych i skuteczności leczenia.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Salicortex 330 mg
Produkt leczniczy SALICORTEX® 330 mg zawiera korę wierzby, dostarczającą nie mniej niż 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę na tabletkę, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakologicznych. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, zwłaszcza pochodne kumaryny (np. warfaryna, acenokumarol), ze względu na ryzyko nasilenia działania przeciwzakrzepowego i zwiększonego ryzyka krwawień. Zaleca się regularne monitorowanie INR i dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego. Podobne interakcje, choć o umiarkowanym stopniu istotności, mogą wystąpić z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (dabigatran, rywaroksaban) oraz lekami przeciwpłytkowymi (ASA, klopidogrel), które mogą zwiększać ryzyko krwawień. Dodatkowo, stosowanie SALICORTEX® z NLPZ może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, a z lekami moczopędnymi – osłabiać ich skuteczność. Należy również monitorować poziom glukozy u pacjentów przyjmujących leki hipoglikemizujące, ze względu na potencjalne nasilenie ich działania.
acenokumarol, ASA, dabigatran, diuretyk pętlowy, działanie diuretyczne, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzakrzepowe, glikozyd fenolowy, indeks terapeutyczny, interakcja lekowa, klopidogrel, kora wierzby, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obniżanie poziomu glukozy, pochodna kumaryny, podrażnienie błony śluzowej żołądka, rywaroksaban, salicyna, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, związek salicylowy - Leksykon substancji czynnych
Kora wierzby – Przeciwwskazania stosowania
Kora wierzby (Salix spp.) zawiera glikozydy fenolowe, w tym salicynę, które wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Stosowanie preparatów z korą wierzby jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na korę wierzby, salicylany lub NLPZ, a także u osób z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, astmą oskrzelową, zaburzeniami krzepnięcia krwi oraz niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Przeciwwskazaniem jest także trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i zwiększone ryzyko krwawień. Preparaty takie jak Salicortex 330 mg nie powinny być stosowane u osób poniżej 18 roku życia, a syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny nie jest zalecany u dzieci poniżej 3 lat ze względu na ryzyko zespołu Reye’a.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzapalne, glikozyd fenolowy, hemoliza krwinek czerwonych, kora wierzby, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na salicylany, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, polipowatość nosa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewlekła pokrzywka, salicyna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Salicyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Salicyna, główny składnik preparatów zawierających korę wierzby (Salicis cortex), takich jak Salicortex, jest wskazana przede wszystkim w leczeniu przewlekłych dolegliwości bólowych, a nie ostrych stanów zapalnych stawów. Preparaty te zawierają glikozydy fenolowe w przeliczeniu na salicynę, np. jedna tabletka Salicortex zawiera 330 mg kory wierzby, co odpowiada co najmniej 20 mg salicyny. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta, zwłaszcza przebiegu gorączki – temperatura powyżej 39°C, utrzymująca się gorączka lub towarzyszący silny ból głowy wymagają konsultacji lekarskiej. W przypadku nasilenia objawów chorobowych leczenie należy przerwać i przeprowadzić ponowną ocenę kliniczną.
- Leksykon substancji czynnych
Kora wierzby – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kora wierzby (Salix spp.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są fragmentaryczne i niejednolite. Badania toksyczności ostrej przeprowadzono jedynie dla wyciągu z kory wierzby zawierającego 10% glikozydów fenolowych, wykazując niską toksyczność przy dawkach od 12 g do 20 g u zwierząt doświadczalnych. Brakuje natomiast kompleksowych badań dotyczących genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój płodu. Dla preparatu Salicortex, zawierającego 330 mg kory wierzby na tabletkę z co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych (w przeliczeniu na salicynę), przeprowadzono jedynie badania toksyczności ostrej, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa klinicznego tego produktu. Pozostałe preparaty zawierające korę wierzby, takie jak Gastrovit TraviComplex, Pyrosal czy Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny Ziołowa Tradycja, nie posiadają specyficznych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Ze względu na ograniczone dane przedkliniczne, stosowanie preparatów z korą wierzby powinno opierać się przede wszystkim na wynikach badań klinicznych oraz doświadczeniu z tradycyjnego stosowania. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z grup o ograniczonych danych klinicznych, takich jak kobiety w ciąży, karmiące piersią, dzieci oraz osoby z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby. Należy również uwzględnić obecność salicylanów w korze wierzby, które mogą wywoływać działania niepożądane podobne do tych obserwowanych po kwasie acetylosalicylowym, co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa stosowania tych preparatów, mimo braku szczegółowych danych przedklinicznych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pyrosal
Preparat Pyrosal w formie syropu jest złożonym lekiem roślinnym, zawierającym 10 g wyciągu płynnego na 100 g syropu, składającego się z liścia podbiału (25%), kwiatu bzu czarnego (30%), kwiatu lipy (30%) oraz kory wierzby (15%). Mechanizm działania preparatu opiera się na synergistycznym działaniu składników roślinnych, w tym salicylanów z kory wierzby, flawonoidów, związków śluzowych i olejków eterycznych. Ekstrakcja prowadzona jest w 60% etanolu, co umożliwia uzyskanie szerokiego spektrum związków biologicznie czynnych. Syrop zawiera do 1% (m/m) etanolu, co należy uwzględnić przy stosowaniu u wrażliwych pacjentów.
działanie napotne, działanie powlekające, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, działanie synergistyczne, działanie wykrztuśne, etanol, flawonoidy, glikozyd fenolowy, grupa farmakoterapeutyczna, kod ATC, kora wierzby, kwas fenolowy, kwas salicylowy, kwiat bzu czarnego, kwiat lipy, liść podbiału, olejek eteryczny, salicylany, salicyna, wyciąg płynny, wyciąg płynny złożony, związki śluzowe - Leksykon substancji czynnych
Arbutyna – Działania niepożądane
Arbutyna, będąca glikozydem fenolowym pochodzącym z liści mącznicy lekarskiej (Arctostaphylos uva-ursi), jest składnikiem aktywnym preparatów takich jak Cystinol. Jej metabolizm prowadzi do uwalniania hydrochinonu, który może drażnić błonę śluzową przewodu pokarmowego, co manifestuje się najczęściej nudnościami, wymiotami oraz bólami brzucha, lokalizowanymi głównie w nadbrzuszu. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego mogą prowadzić do zaburzeń wchłaniania, odwodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami współistniejącymi. Reakcje alergiczne, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), mogą obejmować wysypkę, świąd, zaczerwienienie skóry, a w ciężkich przypadkach obrzęk naczynioruchowy, duszność i spadek ciśnienia tętniczego, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
arbutyna, Cystinol, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dolegliwość gastryczna, glikozyd fenolowy, hydrochinon, hydroliza w przewodzie pokarmowym, mącznica lekarska, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, pochodna hydrochinonu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, równowaga elektrolitowa, spadek ciśnienia tętniczego, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Arbutyna – Właściwości farmakodynamiczne
Arbutyna, glikozyd fenolowy obecny w liściach mącznicy lekarskiej, wykazuje działanie przeciwbakteryjne dzięki metabolitowi hydrochinonowi, który powstaje po hydrolizie w wątrobie i jest wydalany przez nerki. W preparacie Cystinol jedna tabletka zawiera 265 mg wyciągu suchego (DER 3,5-5,5:1), co odpowiada 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę. Hydrochinon wykazuje bakteriostatyczne i bakteriobójcze działanie wobec szerokiego spektrum patogenów układu moczowego, szczególnie efektywne w środowisku alkalicznym moczu (pH > 8,0), co uzasadnia zalecenia dotyczące alkalizacji moczu podczas terapii. Ponadto arbutyna wykazuje umiarkowane działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie syntezy mediatorów zapalnych oraz łagodne do umiarkowanego działanie diuretyczne, wspomagające mechaniczne wypłukiwanie patogenów.
alkaliczny mocz, alkalizacja moczu, działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze, działanie moczopędne, działanie przeciwbakteryjne, efekt diuretyczny, efekt synergistyczny, glikozyd fenolowy, liść mącznicy, mącznica lekarska, mediator zapalny, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, patogen układu moczowego, pochodna hydrochinonu, właściwość przeciwzapalna, wyciąg suchy z liścia mącznicy, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, związki biologicznie czynne