stosunek ekstrahowania
Stosunek ekstrahowania (ang. extraction ratio) to parametr określający efektywność ekstrakcji substancji czynnej z postaci leku. Wartość ta przedstawia stosunek ilości substancji leczniczej uwolnionej z formy farmaceutycznej do jej całkowitej zawartości w preparacie.
W farmakologii klinicznej stosunek ekstrahowania jest istotnym wskaźnikiem biodostępności leku i wpływa na jego parametry farmakokinetyczne. Wysoki stosunek ekstrahowania (bliski 1) oznacza, że większość substancji czynnej jest ekstrahowana podczas pierwszego przejścia przez dany narząd (najczęściej wątrobę), co może prowadzić do znaczącego efektu pierwszego przejścia i zmniejszonej biodostępności po podaniu doustnym.
Leki o wysokim stosunku ekstrahowania są wrażliwe na zmiany przepływu krwi przez wątrobę oraz wykazują dużą zmienność międzyosobniczą w stężeniach osoczowych. Z kolei substancje o niskim stosunku ekstrahowania (bliskim 0) są mniej podatne na efekt pierwszego przejścia i wykazują stabilniejszą farmakokinetykę.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z pelargonii – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wyciąg z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.) jest stosowany w preparatach leczniczych takich jak Pelafen MED (tabletki powlekane 20 mg) oraz PELAVO Med (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej 20 mg i roztwór doustny 20 mg/4 ml). Substancja ta pozyskiwana jest poprzez ekstrakcję etanolową, z różnym stosunkiem surowca do produktu końcowego: 4-7:1 dla Pelafen MED oraz 4-25:1 dla PELAVO Med. Pomimo szerokiego zastosowania, nie przeprowadzono specjalistycznych badań oceniających wpływ wyciągu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co stanowi istotny brak danych w dokumentacji medycznej tych preparatów.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, postać farmaceutyczna, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, rozpuszczalnik etanolowy, roztwór doustny, sprawność psychomotoryczna, stosunek ekstrahowania, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wyciąg z pelargonii, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Macerat z korzenia prawoślazu – Właściwości farmakokinetyczne
Macerat z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) jest składnikiem aktywnym wielu preparatów leczniczych, takich jak Alti-Sir, Syrop prawoślazowy Amara oraz Syrop prawoślazowy Ziołowa Tradycja. Pomimo szerokiego zastosowania, brak jest dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki tej substancji. W charakterystykach produktów podkreśla się brak badań dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji maceratu po podaniu doustnym. Różnice w składzie preparatów obejmują m.in. stosunek ekstrahowania (DER) od 1:6-7 do 1:16 oraz różne proporcje ekstrahentów – mieszaniny wody i etanolu w zakresie od 97:3 do 40:1, przy czym zawartość maceratu w syropach Amara i Ziołowa Tradycja wynosi odpowiednio 32,9 g/100 g i 35,9 g/100 g, co odpowiada 5 g korzenia prawoślazu. Zawartość etanolu w tych syropach nie przekracza 1,1% (m/m lub m/v).
badanie farmakokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, ekstrahent, korzeń prawoślazu, macerat z korzenia prawoślazu, parametry farmakokinetyczne, podanie doustne, produkt leczniczy, składnik czynny, skuteczność terapeutyczna, stosunek ekstrahowania, substancja roślinna, właściwości farmakokinetyczne, współczynnik DER, zawartość etanolu - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z nasion kasztanowca – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg suchy z nasion kasztanowca (Hippocastani seminis extractum siccum) stosowany w preparacie Esceven, zawierającym 167 mg wyciągu w tabletkach powlekanych, jest wskazany wyłącznie dla pacjentów powyżej 12 roku życia. Preparat charakteryzuje się stosunkiem ekstrahowania 5-9:1, co oznacza, że 1 część wyciągu odpowiada 5-9 częściom surowca roślinnego, a ekstrakcja odbywa się przy użyciu 80% etanolu (v/v). Ze względu na obecność alkoholu, należy zachować ostrożność u pacjentów z nietolerancją alkoholu lub chorobami wątroby.