forma dojelitowa
Forma dojelitowa (łac. forma intestinalis) odnosi się do podania leków lub substancji bezpośrednio do jelita, z pominięciem pierwszego przejścia przez wątrobę. Ten sposób aplikacji jest stosowany w sytuacjach, gdy lek nie może być podany doustnie, gdy wymagane jest szybkie działanie lub gdy substancja czynna ulega degradacji w żołądku.
Formy dojelitowe obejmują głównie czopki, wlewki doodbytnicze oraz specjalne tabletki i kapsułki dojelitowe pokryte otoczką odporną na działanie soku żołądkowego. Otoczka ta rozpuszcza się dopiero w środowisku jelitowym o odpowiednim pH, uwalniając substancję czynną.
Podanie dojelitowe charakteryzuje się stosunkowo szybkim wchłanianiem substancji leczniczej oraz możliwością osiągnięcia wyższych stężeń leku we krwi w porównaniu do podania doustnego. Jest szczególnie wartościowe w terapii stanów ostrych oraz u pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania lub wymiotujących.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pankreatyna – Właściwości farmakokinetyczne
Pankreatyna, będąca mieszaniną enzymów trzustkowych (lipazy, amylazy, proteazy) pochodzenia wieprzowego, nie ulega wchłanianiu w przewodzie pokarmowym w formie niezmienionej. Jej działanie terapeutyczne opiera się na aktywności enzymatycznej w świetle jelita cienkiego, gdzie po rozpuszczeniu otoczki dojelitowej (pH > 6,0) następuje uwolnienie enzymów. Enzymy te są następnie częściowo rozkładane przez soki trawienne i bakterie jelitowe, a ich resztki są wydalane z kałem. W związku z brakiem systemowego wchłaniania, klasyczne parametry farmakokinetyczne, takie jak biodostępność czy klirens, nie mają zastosowania w ocenie preparatów pankreatyny, np. Kreon, Pangrol czy Neo-Pancreatinum Forte.
aktywność enzymatyczna, amylaza, biodostępność, dostępność galeniczna, enzymy trzustkowe, forma dojelitowa, jelito cienkie, lipaza, minimikrosfery, otoczka dojelitowa, pankreatyna, peletki, pH zasadowe, postać leku, potencjał trawienny, proteaza, proteoliza, przewód pokarmowy, sok żołądkowy, soki trawienne, światło przewodu pokarmowego, treść żołądkowa, trzustka wieprzowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polocard 75 mg
Polocard, dostępny w dawkach 75 mg i 150 mg w formie tabletek dojelitowych zawierających kwas acetylosalicylowy, jest wskazany do profilaktyki chorób układu sercowo-naczyniowego, szczególnie w zapobieganiu zakrzepom wewnątrznaczyniowym dzięki działaniu antyagregacyjnemu. Lek stosuje się zarówno w profilaktyce pierwotnej u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, jak i w profilaktyce wtórnej po przebytym zawale mięśnia sercowego. Wskazania obejmują również niestabilną i stabilną chorobę niedokrwienną serca, stany po implantacji protez zastawkowych, migotanie przedsionków z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, a także stany po udarze niedokrwiennym mózgu i przemijające niedokrwienie mózgu (TIA).
agregacja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, czerwień koszenilowa, dławica piersiowa, działanie antyagregacyjne, forma dojelitowa, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, migotanie przedsionków, niestabilna choroba wieńcowa, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, profilaktyka chorób układu krążenia, proteza zastawkowa, przemijające niedokrwienie mózgu, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, stabilna choroba wieńcowa, tabletka dojelitowa, udar niedokrwienny mózgu, zakrzep wewnątrznaczyniowy, zawał mięśnia sercowego