monoterapia przeciwpłytkowa

Monoterapia przeciwpłytkowa to strategia leczenia polegająca na zastosowaniu tylko jednego leku przeciwpłytkowego w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów. Najczęściej stosowanym lekiem w monoterapii przeciwpłytkowej jest kwas acetylosalicylowy (aspiryna), który nieodwracalnie hamuje cyklooksygenazę, prowadząc do zmniejszenia produkcji tromboksanu A2 i tym samym do zahamowania agregacji płytek krwi.

Monoterapia przeciwpłytkowa jest standardem postępowania w prewencji wtórnej chorób sercowo-naczyniowych, w tym po przebytym zawale mięśnia sercowego, udarze mózgu czy u pacjentów z chorobą tętnic obwodowych. W niektórych przypadkach stosuje się klopidogrel jako alternatywę dla aspiryny, szczególnie u pacjentów z nietolerancją kwasu acetylosalicylowego.

W porównaniu z podwójną terapią przeciwpłytkową (DAPT), monoterapia wiąże się z mniejszym ryzykiem krwawień, ale może oferować mniejszą ochronę przeciwzakrzepową. Decyzja o wyborze monoterapii zamiast terapii skojarzonej powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem ryzyka zakrzepowo-zatorowego oraz ryzyka krwawienia u danego pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl