kaliciwirusy
Kaliciwirusy to rodzina małych, bezotoczkowych wirusów RNA, które są odpowiedzialne za liczne zakażenia u ludzi i zwierząt. U ludzi głównym przedstawicielem tej rodziny jest norowirus, jeden z najczęstszych czynników wywołujących nieżyt żołądkowo-jelitowy na świecie.
Zakażenia kaliciwirusami charakteryzują się ostrym początkiem, wymiotami, biegunką, bólami brzucha i często towarzyszącą im gorączką. Transmisja wirusa odbywa się drogą fekalno-oralną, przez skażoną żywność, wodę lub bezpośredni kontakt z osobą zakażoną. Zakaźność tych wirusów jest bardzo wysoka – wystarczy zaledwie 10-100 cząstek wirusowych, aby wywołać infekcję.
Diagnostyka zakażeń kaliciwirusami opiera się głównie na metodach molekularnych (PCR), rzadziej na testach immunoenzymatycznych. Leczenie ma charakter objawowy i polega na nawadnianiu oraz łagodzeniu dolegliwości. Profilaktyka obejmuje przestrzeganie zasad higieny, szczególnie w placówkach zbiorowego żywienia, opiece zdrowotnej i przedszkolach, gdzie zakażenia te często przybierają formę ognisk epidemicznych.
Warto podkreślić, że kaliciwirusy wykazują dużą zmienność genetyczną oraz wysoką oporność na czynniki środowiskowe, co utrudnia opracowanie skutecznych metod dezynfekcji i szczepionek. Wirusy te mogą przetrwać w środowisku przez długi czas, zachowując swoją zakaźność.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Norowirus (zakażenie jelit) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Norovirus, będący jednoniciowym wirusem RNA z rodziny kaliciwirusów, jest główną przyczyną wirusowego zapalenia żołądka i jelit, odpowiadając za ponad 90% epidemii tego schorzenia oraz 19-21 milionów zachorowań rocznie w USA. Inkubacja trwa 12-48 godzin, a objawy utrzymują się zwykle 1-3 dni, obejmując gwałtowne wymioty, wodnistą biegunkę bez krwi, bóle brzucha, nudności, bóle mięśniowe oraz gorączkę do 39°C. Zmiany histopatologiczne dotyczą stępienia kosmków jelitowych w jelicie czczym, co prowadzi do upośledzenia absorpcji tłuszczów i enzymatycznej aktywności rąbka szczoteczkowego. Szczególnie narażone na ciężki przebieg są dzieci <5 r.ż., osoby >65 r.ż., pacjenci z immunosupresją oraz chorobami przewlekłymi. Najpoważniejszym powikłaniem jest odwodnienie, które wymaga monitorowania bilansu płynów i może wymagać dożylnego nawodnienia, zwłaszcza u grup ryzyka.
biegunka, bilans płynów, ciemny mocz, dezynfekcja powierzchni, dieta BRAT, doustne płyny nawadniające, grypa żołądkowa, izolacja kontaktowa, jelito czcze, kaliciwirusy, karmienie piersią, kosmki jelitowe, nawodnienie dożylne, ochrona immunologiczna, odwodnienie, opieka długoterminowa, płyny dożylne, podchloryn sodu, rąbek szczoteczkowy, skurcze jelitowe, środki ochrony osobistej, suchość jamy ustnej, szczepionka przeciwko rotawirusom, utrata płynów, wirusowe zapalenie żołądka i jelit, wodnista biegunka, wymioty, zakażenie krzyżowe, zakażenie norovirusem, zapalenie żołądka i jelit, zmniejszona elastyczność skóry