oporność typu MLS

Oporność typu MLS (Macrolide-Lincosamide-Streptogramin) to zjawisko mikrobiologiczne dotyczące bakteryjnej oporności na trzy klasy antybiotyków: makrolidy, linkozamidy i streptograminy. Mechanizm ten występuje głównie u paciorkowców i gronkowców, stanowiąc istotne wyzwanie terapeutyczne.

Najczęstszym mechanizmem oporności typu MLS jest modyfikacja miejsca docelowego działania antybiotyku poprzez metylację rybosomalnego RNA (rRNA). Proces ten jest kodowany przez geny erm (erythromycin ribosome methylation), które powodują zmianę konformacji podjednostki 50S rybosomu bakteryjnego, uniemożliwiając wiązanie się antybiotyków.

Oporność MLS może przybierać formę konstytutywną (cMLS) – gdy ekspresja genów erm zachodzi stale, lub indukowalną (iMLS) – gdy ekspresja jest indukowana obecnością makrolidów. Diagnostyka laboratoryjnie opiera się na testach D-zone, pozwalających zidentyfikować indukowalną oporność na klindamycynę u szczepów wrażliwych in vitro, ale opornych na erytromycynę.

Szczepy z opornością MLS stanowią poważny problem kliniczny, gdyż ograniczają możliwości terapeutyczne, szczególnie w leczeniu zakażeń wywołanych przez Staphylococcus aureus, w tym szczepy MRSA. Monitorowanie występowania tego typu oporności jest kluczowe dla racjonalnej antybiotykoterapii i przeciwdziałania narastaniu oporności bakterii na antybiotyki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl