nerw krtaniowy górny

Nerw krtaniowy górny (łac. nervus laryngeus superior) stanowi jedną z gałęzi nerwu błędnego (X nerw czaszkowy). Odchodzi on od zwoju dolnego nerwu błędnego na wysokości kości gnykowej i dzieli się na dwie gałęzie: wewnętrzną (czuciową) oraz zewnętrzną (ruchową).

Gałąź wewnętrzna nerwu krtaniowego górnego przebija błonę tarczowo-gnykową i zaopatruje czuciowo błonę śluzową krtani powyżej fałdów głosowych oraz nasadę języka i nagłośnię. Jest odpowiedzialna za odruch kaszlowy oraz ochronę dróg oddechowych przed aspiracją.

Gałąź zewnętrzna nerwu krtaniowego górnego unerwia ruchowo mięsień pierścienno-tarczowy, który napina fałdy głosowe. Uszkodzenie tej gałęzi może prowadzić do zaburzeń głosu, szczególnie przy wysokich tonach, co ma istotne znaczenie np. u śpiewaków.

W praktyce klinicznej nerw krtaniowy górny może zostać uszkodzony podczas operacji tarczycy, intubacji dotchawiczej lub w przebiegu procesów nowotworowych w okolicy szyi. Znajomość jego przebiegu i funkcji jest kluczowa dla chirurgów operujących w obrębie szyi oraz dla anestezjologów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl