zespół Ortnera
Zespół Ortnera, znany również jako objaw Ortnera, to objaw kliniczny obserwowany podczas badania palpacyjnego w przypadku schorzeń pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Objaw polega na wystąpieniu bólu w prawym podżebrzu podczas opukiwania prawego łuku żebrowego lub podczas ucisku tej okolicy podczas głębokiego wdechu pacjenta.
Zespół Ortnera jest szczególnie ważny w diagnostyce ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, kamicy żółciowej oraz innych stanów zapalnych w obrębie dróg żółciowych. Dodatni objaw Ortnera sugeruje stan zapalny lub podrażnienie otrzewnej w okolicy pęcherzyka żółciowego, co może być spowodowane przez kamienie żółciowe, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego lub zapalenie dróg żółciowych.
W praktyce klinicznej zespół Ortnera jest jednym z kilku objawów brzusznych, które pomagają w rozpoznaniu chorób dróg żółciowych. Należy pamiętać, że sam objaw nie jest wystarczający do postawienia diagnozy i wymaga korelacji z innymi objawami klinicznymi oraz badaniami laboratoryjnymi i obrazowymi, takimi jak USG jamy brzusznej, tomografia komputerowa czy badania biochemiczne krwi.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Porażenie strun głosowych – Diagnostyka i diagnoza
Porażenie strun głosowych to zaburzenie ruchomości jednej lub obu strun głosowych, najczęściej spowodowane uszkodzeniem nerwów krtaniowych. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym, ocenie jakości głosu oraz badaniach laryngoskopowych, w tym fiberolaryngoskopii elastycznej i wideostroboskopii, które umożliwiają ocenę funkcji i wibracji strun głosowych. Kluczową rolę odgrywa również laryngoskopia bezpośrednia oraz elektromiografia krtaniowa (LEMG), wykonywana optymalnie między 6 tygodniem a 6 miesiącem od początku objawów, pozwalająca na ocenę stopnia uszkodzenia nerwu, różnicowanie porażenia neurologicznego od mechanicznego oraz prognozowanie powrotu funkcji. Badania obrazowe, takie jak tomografia komputerowa (CT) z kontrastem i rezonans magnetyczny (MRI), są niezbędne do identyfikacji przyczyn porażenia, zwłaszcza w przypadkach o niejasnej etiologii, choć CT charakteryzuje się niską czułością i wartością predykcyjną ujemną w diagnostyce porażenia strun głosowych. Dodatkowo, badania laboratoryjne, spirometria oraz analiza akustyczna głosu wspomagają kompleksową ocenę pacjenta.
borelioza, choroba autoimmunologiczna, choroba neurologiczna, choroba Parkinsona, chrypka, cukrzyca, dysfagia, dysfonia czynnościowa, elektromiografia krtaniowa, guz Pancoasta, infekcja wirusowa, jednostronne porażenie strun głosowych, laryngolog, laryngoskopia, laryngoskopia bezpośrednia, niewydolność oddechowa, obturacja dróg oddechowych, obustronne porażenie strun głosowych, opryszczka, otolaryngologia, polineuropatia, porażenie strun głosowych, rezonans magnetyczny, sarkoidoza, spirometria, stridor wdechowy, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, tomografia komputerowa, udar mózgu, wideostroboskopia, zdjęcie RTG klatki piersiowej, zespół Ortnera - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie mitralne – Objawy
Zwężenie mitralne charakteryzuje się ograniczeniem powierzchni zastawki mitralnej do około 2-2,5 cm² lub mniej, co prowadzi do wzrostu ciśnienia w lewym przedsionku i zastoju płucnego. Choroba rozwija się powoli, z długim okresem bezobjawowym (średnio 16,3 ± 5,2 lat po gorączce reumatycznej). Pierwsze objawy, takie jak duszność wysiłkowa, zmęczenie, kołatanie serca i obrzęki kończyn dolnych, pojawiają się wraz z postępem zwężenia i klasyfikowane są według NYHA, gdzie początkowo dominują objawy klasy II, a w zaawansowanych stadiach klasy III-IV. Charakterystyczne powikłania to migotanie przedsionków (40-80% pacjentów), nadciśnienie płucne, niewydolność prawokomorowa oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe (ryzyko około 20%). U dzieci objawy mogą obejmować przyspieszony oddech, opóźniony wzrost i cichy szmer serca, a u kobiet w ciąży dochodzi do nasilenia objawów z powodu zwiększonego obciążenia układu krążenia.
duszność, duszność wysiłkowa, gorączka reumatyczna, kołatanie serca, krwioplucie, lewa komora, lewy przedsionek, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, nerw krtaniowy wsteczny, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk płuc, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rytm zatokowy, skala NYHA, szmer serca, tolerancja wysiłku, wodobrzusze, wrodzone zwężenie mitralne, zastawka mitralna, zastój płucny, zastój wątroby, zespół Ortnera, zwężenie mitralne - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie mitralne – Patofizjologia i mechanizm
Zwężenie mitralne jest chorobą zastawkową serca, najczęściej wynikającą z przewlekłych następstw gorączki reumatycznej, prowadzącą do zwężenia ujścia zastawki dwudzielnej i ograniczenia przepływu krwi z lewego przedsionka do lewej komory. Patomechanizm obejmuje autoimmunologiczne zapalenie zastawki, prowadzące do zrośnięcia komisur, pogrubienia i zwapnienia płatków oraz skrócenia strun ścięgnistych. Powierzchnia zastawki mitralnej prawidłowo wynosi 4-6 cm², a hemodynamiczne objawy pojawiają się przy zmniejszeniu poniżej 2 cm², z ciężkim zwężeniem definiowanym jako powierzchnia <1 cm². W konsekwencji dochodzi do wzrostu ciśnienia w lewym przedsionku, powiększenia jego rozmiarów, rozwoju migotania przedsionków oraz nadciśnienia płucnego, które z czasem prowadzi do przerostu i niewydolności prawej komory. Zwapnienie pierścienia mitralnego (MAC) jest istotnym czynnikiem w zwyrodnieniowym zwężeniu mitralnym, różniącym się od reumatycznego mechanizmem i lokalizacją zmian.
dysfunkcja prawej komory, fetuina-A, gorączka reumatyczna, gradient ciśnień, hiperplazja błony wewnętrznej, infekcyjne zapalenie wsierdzia, krwioplucie, mięsień brodawkowaty, migotanie przedsionków, mimikra molekularna, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki trójdzielnej, obrzęk płuc, powikłania zakrzepowo-zatorowe, remodeling, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, struny ścięgniste, zapalenie wsierdzia, zastawka dwudzielna, zastój wątroby, zespół Ortnera, złogi wapnia, zwapnienie pierścienia mitralnego, zwężenie mitralne