miejscowe podawanie kortykosteroidów
Miejscowe podawanie kortykosteroidów to forma aplikacji leków steroidowych bezpośrednio na skórę, do stawów, do tkanek miękkich lub do innych specyficznych miejsc ciała. Jest to powszechna metoda leczenia stosowana w wielu dziedzinach medycyny, szczególnie w dermatologii, reumatologii, ortopedii i alergologii.
W dermatologii kortykosteroidy miejscowe stosowane są w postaci maści, kremów, żeli, płynów czy aerozoli do leczenia różnorodnych chorób skóry, takich jak wyprysk, łuszczyca, liszaj płaski czy atopowe zapalenie skóry. Działają one przeciwzapalnie, przeciwświądowo i immunosupresyjnie, zmniejszając objawy chorobowe.
W reumatologii i ortopedii kortykosteroidy podawane są jako iniekcje dostawowe lub okołostawowe w celu zmniejszenia stanu zapalnego i bólu w przebiegu chorób zwyrodnieniowych stawów, zapalenia kaletki maziowej, zespołów cieśni czy tendinopatii. Efekt przeciwzapalny utrzymuje się zazwyczaj przez kilka tygodni do kilku miesięcy.
Miejscowa aplikacja kortykosteroidów pozwala na osiągnięcie wysokiego stężenia leku w miejscu docelowym przy jednoczesnym zminimalizowaniu działań ogólnoustrojowych, które mogą wystąpić przy podawaniu systemowym. Jednak długotrwałe stosowanie, szczególnie preparatów o dużej mocy, może prowadzić do miejscowych działań niepożądanych, takich jak ścieńczenie skóry, teleangiektazje, hipopigmentacja czy rozstępy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dicortineff (2 500 j.m. + 25 j.m. + 1 mg)/ml
Produkt leczniczy Dicortineff, zawierający neomycyny siarczan (2500 j.m./ml), gramicydynę (25 j.m./ml) oraz fludrokortyzonu octan (1 mg/ml), jest generalnie dobrze tolerowany, jednak ze względu na obecność kortykosteroidu i antybiotyków, może wywoływać specyficzne działania niepożądane. Reakcje nadwrażliwości typu opóźnionego, manifestujące się podrażnieniem, pieczeniem, kłuciem, świądem oraz zapaleniem skóry w miejscu aplikacji, występują z częstością nieznaną. Rzadko obserwuje się niespecyficzne zapalenie spojówek oraz reakcje uczuleniowe w obrębie gałki ocznej. Dodatkowo, mogą pojawić się subiektywne dolegliwości takie jak świąd i pieczenie spojówek oraz nieostre widzenie, również o nieznanej częstości.
chlorek benzalkoniowy, ciśnienie śródgałkowe, fludrokortyzonu octan, gramicydyna, kortykosteroid, miejscowe podawanie kortykosteroidów, neomycyny siarczan, nieostre widzenie, perforacja rogówki, perforacja twardówki, pieczenie spojówek, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, rozrzedzenie rogówki, świąd spojówek, ubytek w polu widzenia, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaćma podtorebkowa tylna, zapalenie skóry, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Viru-Merz 10 mg/g
Lek Viru-Merz w postaci żelu zawiera 10 mg/g tromantadyny chlorowodorku i cechuje się niskim potencjałem toksyczności ogólnoustrojowej przy prawidłowym stosowaniu miejscowym. Nawet długotrwała aplikacja nie prowadzi do istotnych objawów toksyczności, co wynika z ograniczonego wchłaniania substancji czynnej przez skórę. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum; podstawowym postępowaniem jest zaprzestanie stosowania leku, a zazwyczaj nie są wymagane dodatkowe interwencje terapeutyczne.