pompa strzykawkowa
Pompa strzykawkowa to urządzenie medyczne służące do precyzyjnego, kontrolowanego podawania płynów, leków lub substancji odżywczych do organizmu pacjenta. Składa się z mechanizmu napędzającego tłok strzykawki z określoną, programowalną prędkością, co umożliwia dokładne dozowanie substancji w czasie.
Urządzenie to jest szeroko stosowane w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach intensywnej terapii, anestezjologii, neonatologii oraz onkologii. Pompy strzykawkowe są niezbędne przy podawaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak katecholaminy, leki przeciwarytmiczne, insulina czy środki przeciwbólowe, gdzie precyzja dawkowania jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjenta.
Nowoczesne pompy strzykawkowe wyposażone są w zaawansowane systemy bezpieczeństwa, w tym alarmy informujące o okluzji, pustej strzykawce, niskim poziomie baterii czy nieprawidłowym przepływie. Większość modeli umożliwia programowanie różnych protokołów podawania leków, w tym infuzji ciągłej, bolusów oraz dawek zmiennych w czasie.
W praktyce klinicznej istotne jest odpowiednie dobranie rozmiaru strzykawki do planowanego czasu infuzji i objętości leku, co wpływa na dokładność podawania. Pompy strzykawkowe wymagają regularnej kalibracji i serwisowania w celu zapewnienia ich niezawodności i precyzji działania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Noradrenaline Aguettant 0,08 mg/ml
Noradrenaline Aguettant to roztwór do infuzji o stężeniu 0,08 mg/ml noradrenaliny, gdzie 1 ml zawiera 0,16 mg noradrenaliny winianu (odpowiadającego 0,08 mg noradrenaliny). Fiolka 50 ml zawiera 8 mg noradrenaliny winianu (4 mg noradrenaliny). Substancje pomocnicze obejmują chlorek sodu (3,5 mg/ml, co daje 177,3 mg sodu w całej fiolce, czyli 7,7 mmol sodu), disodu edetynian, kwas solny lub sodu wodorotlenek oraz wodę do wstrzykiwań. Roztwór ma pH 3,2-3,8, osmolalność 260-320 mOsm/kg i jest przezroczysty lub lekko żółtawy. Preparat jest gotowy do użycia, podawany wyłącznie dożylnie za pomocą precyzyjnej pompy infuzyjnej, bez konieczności rozcieńczania. Nie należy mieszać go z innymi lekami ani stosować, jeśli roztwór jest zmętniały, zabarwiony na różowo lub zawiera osad.
dieta niskosodowa, disodu edetynian, infuzja dożylna, katecholamina, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, noradrenalina, noradrenalina winian, osmolalność roztworu, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, roztwór do infuzji, sodu wodorotlenek, stabilizator roztworu, układ sercowo-naczyniowy, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Dobutamina – Dawkowanie i sposób podawania
Dobutamina wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta oraz występujących działań niepożądanych. U dorosłych dawki mieszczą się zwykle w zakresie 2,5-10 µg/kg mc./min, z możliwością stosowania dawek od 0,5 do 40 µg/kg mc./min w wyjątkowych przypadkach. U dzieci i młodzieży dawka początkowa wynosi około 5 µg/kg mc./min, z zakresem terapeutycznym od 2 do 20 µg/kg mc./min, przy czym minimalna skuteczna dawka jest wyższa niż u dorosłych, a maksymalna tolerowana dawka niższa. Działania niepożądane, zwłaszcza tachykardia, pojawiają się najczęściej przy dawkach ≥7,5 µg/kg mc./min i ustępują po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu infuzji. Dobutamina podawana jest wyłącznie w ciągłym wlewie dożylnym, z zastosowaniem precyzyjnych pomp infuzyjnych, a roztwory do infuzji należy przygotowywać bezpośrednio przed użyciem i zużyć w ciągu 24 godzin. Zalecane rozcieńczenia obejmują 0,5 mg/ml do 5 mg/ml, w zależności od wieku pacjenta i dostępu naczyniowego.
azotan, beta-adrenolityk, ciśnienie w kapilarach płucnych, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, defibrylator, diureza, dobutamina, echokardiografia obciążeniowa, infuzja dożylna, intensywna opieka medyczna, kardiologiczny test wysiłkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, objętość wyrzutowa, ośrodkowe ciśnienie żylne, parametr hemodynamiczny, pojemność minutowa serca, pompa strzykawkowa, resuscytacja, rzut serca, siarczan atropiny, tachykardia, wlew dożylny, żyła centralna, żywotność mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dacepton 5 mg/ml
Produkt leczniczy Dacepton zawiera apomorfinę chlorowodorek półwodny w stężeniu 5 mg/ml, dostępny w fiolkach po 20 ml (100 mg substancji czynnej). Roztwór do infuzji charakteryzuje się kwaśnym pH 3,3-4,0 oraz osmolalnością 290 mOsm/kg, jest przezroczysty, bezbarwny do żółtawego, bez widocznych zanieczyszczeń. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu pirosiarczyn (1 mg/ml) i sodu chlorek (8 mg/ml). Produkt przechowuje się w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, w temperaturze pokojowej, nie należy go chłodzić ani zamrażać. Okres ważności wynosi 30 miesięcy przed otwarciem, a po przygotowaniu do infuzji trwałość chemiczna i fizyczna jest potwierdzona do 7 dni w 25°C, przy czym z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe zużycie lub stosowanie aseptycznych warunków przygotowania.
- Leksykon substancji czynnych
Propofol – Dawkowanie i sposób podawania
Propofol jest anestetykiem dożylnym podawanym w postaci emulsji, stosowanym do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji w warunkach szpitalnych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta oraz premedykacji. U dorosłych poniżej 55 lat dawka indukcyjna wynosi 1,5-2,5 mg/kg mc., podawana w bolusach około 40 mg co 10 sekund lub wlew dożylny 20-50 mg/min. U pacjentów powyżej 55 lat oraz z ASA III/IV dawki są zmniejszone (około 1 mg/kg mc., bolusy 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia wymaga wlewu 4-12 mg/kg mc./h u dorosłych, a u dzieci (powyżej 1 miesiąca życia) 9-15 mg/kg mc./h, z większymi dawkami u najmłodszych (1 miesiąc-3 lata). Propofol nie posiada właściwości przeciwbólowych, dlatego należy stosować go łącznie z lekami analgetycznymi. Podczas podawania konieczne jest monitorowanie układu krążenia i oddechowego oraz zapewnienie sprzętu do utrzymania drożności dróg oddechowych i wentylacji mechanicznej.
alfentanyl, atrakurium, chlorowodorek lidokainy, drożność dróg oddechowych, emulsja do wstrzykiwań, hipowolemia, indukcja znieczulenia, infuzja dożylna, intensywna terapia, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, miwakurium, oddychanie wspomagane, podtrzymywanie znieczulenia, pompa strzykawkowa, premedykacja, propofol, pulsoksymetria, sedacja, sztuczna wentylacja, układ krążenia, wentylacja mechaniczna, wlew dożylny, wprowadzenie do znieczulenia, wstrzyknięcie dożylne, zatrzymanie czynności serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sinora 0,1 mg/ml
Produkt leczniczy Sinora, zawierający noradrenalinę w stężeniach 0,1 mg/ml oraz 0,2 mg/ml (w formie winianu noradrenaliny), jest przeznaczony do dożylnej infuzji kontrolowanej. Roztwór jest gotowy do użycia i nie wymaga rozcieńczania. Ze względu na silne działanie naczyniozwężające, infuzję należy podawać przez kaniulę w dużej żyle lub centralny dostęp dożylny, aby zapobiec martwicy niedokrwiennej. Początkowa dawka dla pacjenta o masie 70 kg wynosi 0,4-0,8 mg/godzinę noradrenaliny (0,8-1,6 mg/godzinę winianu), z możliwością rozpoczęcia od 0,2 mg/godzinę (0,4 mg/godzinę winianu) w uzasadnionych przypadkach. Dawkę należy stopniowo zwiększać o 0,05-0,1 µg/kg/min, dostosowując do efektu presyjnego, z celem utrzymania skurczowego ciśnienia tętniczego na poziomie 100-120 mm Hg lub średniego ciśnienia powyżej 65-80 mm Hg, w zależności od stanu pacjenta.
centralny dostęp dożylny, ciśnienie tętnicze krwi, dawka początkowa, dostosowanie dawki, droga dożylna, działanie naczyniozwężające, działanie wazoaktywne, infuzja, kaniula, licznik kropli, martwica niedokrwienna, monitorowanie pacjenta, noradrenalina, ostre niedociśnienie tętnicze, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, redukcja dawki, roztwór do infuzji, skurczowe ciśnienie krwi, średnie ciśnienie tętnicze, winian noradrenaliny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dobutamin Sandoz 250 mg
Dawkowanie chlorowodorku dobutaminy (Dobutamin Sandoz) powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie. U dorosłych standardowe dawki mieszczą się w zakresie 2,5-10 µg/kg mc./min, z możliwością zwiększenia do 40 µg/kg mc./min w wyjątkowych przypadkach. U pacjentów pediatrycznych dawka początkowa wynosi 5 µg/kg mc./min, z zakresem od 2 do 20 µg/kg mc./min, przy czym minimalne dawki skuteczne u dzieci są wyższe niż u dorosłych (0,5-1,0 µg/kg mc./min). Ze względu na krótkie półtrwanie dobutaminy, lek podaje się wyłącznie w formie ciągłej infuzji dożylnej, a dawkowanie należy modyfikować w oparciu o monitorowanie parametrów hemodynamicznych, takich jak częstość i rytm serca, ciśnienie tętnicze, przepływ moczu oraz, jeśli to możliwe, rzut serca i ciśnienie w kapilarach płucnych. Działania niepożądane, zwłaszcza tachykardia, pojawiają się najczęściej przy dawkach ≥7,5 µg/kg mc./min i ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej przerwaniu.
aparat do infuzji, chlorowodorek dobutaminy, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w kapilarach płucnych, dobutamina, dwuwęglan, infuzja dożylna, intensywna opieka medyczna, niezgodność farmaceutyczna, okres półtrwania, ośrodkowe ciśnienie żylne, pompa strzykawkowa, przedział terapeutyczny, przepływ moczu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, rzut serca, tachykardia, żyła centralna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tachyben 50 mg
Tachyben to roztwór do wstrzykiwań zawierający urapidyl w stężeniu 5 mg/ml, dostępny w ampułkach 5 ml (25 mg urapidylu) oraz 10 ml (50 mg urapidylu). Substancje pomocnicze obejmują glikol propylenowy (500 mg w ampułce 25 mg i 1000 mg w ampułce 50 mg), bufory pH (sodu diwodorofosforan dwuwodny, disodu fosforan dwuwodny), kwas solny i wodorotlenek sodu, a także wodę do wstrzykiwań. Roztwór jest bezbarwny, przezroczysty, o pH 5,6–6,6 i może być podawany dożylnie bezpośrednio lub po rozcieńczeniu w roztworach chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5% bądź 10%. Ampułki 25 mg i 50 mg służą do wstrzyknięć i infuzji, natomiast ampułki 100 mg (nie opisane w szczegółach dawkowania) przeznaczone są wyłącznie do infuzji w celu stabilizacji ciśnienia.
disodu fosforan dwuwodny, glikol propylenowy, infuzja, infuzja dożylna, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, odczyn zasadowy, pompa strzykawkowa, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sodu diwodorofosforan dwuwodny, sodu wodorotlenek, środek buforujący, substancja pomocnicza, urapidyl, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wytrącenie osadu - Leksykon substancji czynnych
Midazolam – Dawkowanie i sposób podawania
Midazolam, będący benzodiazepiną o szybkim początku działania, jest dostępny w formie tabletek powlekanych, roztworu do stosowania w jamie ustnej oraz roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do wieku, stanu klinicznego pacjenta oraz współistniejących terapii, z koniecznością stopniowego zwiększania dawki i powolnego podawania. W leczeniu krótkotrwałych zaburzeń snu u dorosłych stosuje się dawki 7,5-15 mg (tabletki), natomiast w premedykacji dawkę podaje się 30-60 minut przed zabiegiem. U osób ≥60 lat i pacjentów osłabionych zaleca się dawkę początkową 7,5 mg z uwagi na zwiększone ryzyko depresji układu oddechowego i krążenia. Roztwór doustny stosowany jest głównie w leczeniu ostrych napadów drgawkowych u dzieci, z dawkami zależnymi od wieku (np. 2,5 mg u niemowląt 3-6 miesięcy, 10 mg u młodzieży 10-18 lat). Podawanie odbywa się na śluzówkę jamy ustnej, unikając aspiracji, a w przypadku braku efektu po 10 minutach konieczny jest kontakt z pogotowiem.
benzodiazepina, ciężka niewydolność wątroby, depresja oddechowa, działanie farmakologiczne, hipotermia, hipowolemia, indukcja znieczulenia, klirens leku, kumulacja leku, lek uspokajający, napad drgawkowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania leku, płytka sedacja, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, premedykacja, sedacja płytka, sedacja proceduralna, wlew dożylny, zespół odstawienny, znieczulenie skojarzone, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dobutamin hameln 12,5 mg/ml
Dawkowanie dobutaminy w preparacie Dobutamin hameln 12,5 mg/ml wymaga indywidualnego dostosowania do pacjenta, z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej i działań niepożądanych. U dorosłych standardowe dawki mieszczą się w zakresie 2,5-10 μg/kg mc./min, z możliwością zwiększenia do 40 μg/kg mc./min w szczególnych przypadkach. U dzieci dawka początkowa wynosi 5 μg/kg mc./min, z zakresem od 2 do 20 μg/kg mc./min, przy czym minimalna skuteczna dawka jest zwykle wyższa niż u dorosłych, a maksymalna tolerowana niższa, co wymaga ostrożności. Tachykardia i inne działania niepożądane pojawiają się najczęściej przy dawkach ≥7,5 μg/kg mc./min i ustępują po zmniejszeniu infuzji. W pediatrii obserwuje się dużą zmienność odpowiedzi hemodynamicznej, co wymaga indywidualnego ustalania dawki w węższym przedziale terapeutycznym. Preparat należy rozcieńczać do stężeń 0,5 mg/ml (np. 1 ampułka w 500 ml) lub 5 mg/ml (1 ampułka w 50 ml), a szybkość infuzji dostosowywać do masy ciała i dawki (np. 2,5 μg/kg mc./min odpowiada 0,3 ml/kg/godz przy stężeniu 0,5 mg/ml). Podawanie odbywa się wyłącznie dożylnie w formie ciągłego wlewu, z koniecznością stosowania odpowiedniej pompy infuzyjnej.
atropina, azotan, beta-adrenolityk, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w kapilarach płucnych, dawka skuteczna, dawka tolerowana, diureza, dobutamina, działanie niepożądane, echokardiografia obciążeniowa, infuzja dożylna, intensywna opieka medyczna, koncentrat do sporządzania roztworu, monitorowanie pacjenta, ośrodkowe ciśnienie żylne, pompa strzykawkowa, próg odpowiedzi, resuscytacja, rzut serca, schemat dawkowania, tachykardia, tolerancja lekowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Noradrenaline Kabi 1 mg/ml
Noradrenaline Kabi (1 mg/ml) jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, który przed podaniem wymaga rozcieńczenia do stężenia 40 μg/ml noradrenaliny (80 μg/ml noradrenaliny winianu). Początkowa szybkość infuzji powinna wynosić 10-20 ml/godz. (0,16-0,32 ml/min), co odpowiada dawce 0,4-0,8 mg/godz. noradrenaliny (0,8-1,6 mg/godz. noradrenaliny winianu). W uzasadnionych przypadkach można rozpocząć infuzję z szybkością 5 ml/godz. (0,08 ml/min), czyli 0,2 mg/godz. noradrenaliny (0,4 mg/godz. noradrenaliny winianu). Dawkę należy stopniowo zwiększać o 0,05-0,1 μg/kg/min, dostosowując ją do efektu hemodynamicznego, z celem terapeutycznym uzyskania skurczowego ciśnienia tętniczego 100–120 mm Hg lub średniego ciśnienia tętniczego powyżej 65-80 mm Hg. Dawkowanie i szybkość infuzji należy precyzyjnie obliczać na podstawie masy ciała pacjenta, zgodnie z załączoną tabelą dawkowania.
centralny dostęp żylny, infuzja noradrenaliny, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, martwica niedokrwienna, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina winian, perfuzja tkanek, podanie dożylne, pompa strzykawkowa, prawidłowe ciśnienie tętnicze, przepływ krwi, skurczowe ciśnienie krwi, średnie ciśnienie tętnicze krwi, szybkość infuzji, wzrost ciśnienia krwi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żyła przedłokciowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Plofed 1% 10 mg/ml
Produkt leczniczy Plofed 1% (10 mg/ml propofolu) jest stosowany w anestezjologii do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji podczas zabiegów diagnostycznych, chirurgicznych i w intensywnej terapii. Dawkowanie propofolu powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta oraz celu terapeutycznego. U dorosłych poniżej 55 lat dawka indukcyjna wynosi zwykle 1,5-2,5 mg/kg mc., podawana w bolusach po około 40 mg co 10 sekund lub w infuzji 20-50 mg/min. U osób powyżej 55 lat oraz pacjentów z ASA 3-4 dawki są zmniejszone, np. bolusy około 20 mg co 10 sekund, a szybkość infuzji jest odpowiednio obniżona. U dzieci powyżej 1 miesiąca dawki wahają się od 2,5 do 4 mg/kg mc. w zależności od wieku, z przeciwwskazaniem do stosowania u niemowląt poniżej 1 miesiąca. Podtrzymanie znieczulenia odbywa się za pomocą infuzji dożylnej w zakresie 4-12 mg/kg mc./godz. u dorosłych i 9-15 mg/kg mc./godz. u dzieci, z koniecznością zmniejszenia dawek u osób starszych i pacjentów z wysokim ryzykiem ASA. Sedacja w intensywnej terapii u dorosłych wymaga infuzji 0,3-4,0 mg/kg mc./godz., z monitorowaniem stężenia tłuszczów we krwi przy sedacji trwającej ponad 3 dni. U dzieci i młodzieży ≤16 lat sedacja propofolem jest przeciwwskazana.
biureta, bolus, chlorowodorek lidokainy, depresja oddechowa i krążeniowa, emulsja do wstrzykiwań, infuzja dożylna, intensywna terapia, kaniula dożylna, klasyfikacja ASA, łącznik Y, lek przeciwbólowy, licznik kropli, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, sedacja, środek konserwujący, warunki aseptyczne, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Norepinephrine Sopharma 1 mg/ml
Norepinephrine Sopharma to koncentrat norepinefryny (1 mg/ml) do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, który po rozcieńczeniu (2 ml leku do 48 ml rozcieńczalnika) daje stężenie 40 μg/ml norepinefryny. Dawkowanie należy indywidualizować, monitorując głównie ciśnienie tętnicze. Początkowa prędkość infuzji wynosi 10-20 ml/godz. (0,16-0,32 ml/min), co odpowiada dawce 0,4-0,8 mg/godz. norepinefryny. Celem terapii jest utrzymanie ciśnienia skurczowego 100-120 mm Hg lub średniego ciśnienia tętniczego powyżej 80 mm Hg. Szczegółowe dawkowanie zależy od masy ciała i wynosi od 0,05 do 1 μg/kg/min, co przekłada się na prędkość infuzji od 3,75 do 135 ml/h dla pacjentów o masie 50-90 kg. Infuzję należy prowadzić za pomocą pompy infuzyjnej, preferencyjnie przez centralny cewnik żylny, z zachowaniem ścisłego monitorowania stanu pacjenta.
centralny cewnik żylny, choroba Buergera, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzycowe zapalenie naczyń, infuzja, koncentrat do sporządzania roztworu, martwica skóry, miażdżyca tętnic, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie, norepinefryna, perfuzja tkanek, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, skurcz naczyń krwionośnych, średnie ciśnienie tętnicze, wlew dożylny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zgorzel, żyła przedłokciowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol-Lipuro 10 mg/ml
Propofol-Lipuro (10 mg/ml) jest emulsją do dożylnego podawania wyłącznie w warunkach szpitalnych lub specjalistycznych przychodniach przez lekarzy z doświadczeniem w anestezjologii lub intensywnej terapii. Podczas podawania konieczne jest ciągłe monitorowanie układu krążenia i oddechowego (np. EKG, pulsoksymetria) oraz zapewnienie natychmiastowego dostępu do sprzętu reanimacyjnego i urządzeń podtrzymujących drożność dróg oddechowych. Indukcja znieczulenia u dorosłych poniżej 55 lat wymaga dawki 1,5-2,5 mg/kg masy ciała podawanej stopniowo (20-40 mg co 10 sekund), natomiast u osób powyżej 55 lat i z grupy ryzyka ASA III-IV dawka powinna być zmniejszona do ≤1 mg/kg i podawana wolniej. Podtrzymanie znieczulenia odbywa się wlewem ciągłym 4-12 mg/kg/godz. lub bolusami 25-50 mg, z koniecznością indywidualizacji dawki u pacjentów starszych, z hipowolemią lub hipoproteinemią. Sedacja podczas zabiegów wymaga wstępnej dawki 0,5-1 mg/kg podawanej przez 1-5 minut oraz podtrzymującego wlewu 1,5-4,5 mg/kg/godz., z możliwością dodatkowego bolusa 10-20 mg, przy czym u osób starszych i z ASA III-IV dawki należy zmniejszyć.
anestezjologia, atrakurium, bolus, czynność oddechowa, drożność dróg oddechowych, EKG, hipoproteinemia, hipowolemia, infuzja ciągła, intensywna opieka, lek przeciwbólowy, lidokaina, miwakurium, monitorowanie krążenia, niewydolność serca, oddział intensywnej terapii, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, propofol, pulsoksymetria, sedacja, środek konserwujący, środek zwiotczający, system TCI, sztuczne oddychanie, Target Controlled Infusion, warunki aseptyczne, wlew ciągły, wstrzyknięcie, zahamowanie czynności układu krążenia, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Norepinefryna – Dawkowanie i sposób podawania
Norepinefryna (noradrenalina) jest stosowana głównie w leczeniu ostrego niedociśnienia tętniczego i podawana wyłącznie dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu do stężenia 40 μg/ml (40 mg/l). Standardowa infuzja rozpoczyna się z szybkością 10-20 ml/godz. (0,16-0,32 ml/min), co odpowiada dawce 0,4-0,8 mg/godz. norepinefryny (0,8-1,6 mg/godz. norepinefryny winianu). W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać o 0,05-0,1 μg/kg/min, dostosowując ją do uzyskania wartości skurczowego ciśnienia tętniczego 100–120 mm Hg lub średniego ciśnienia tętniczego powyżej 65-80 mm Hg. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, a infuzję prowadzić za pomocą pompy strzykawkowej lub infuzyjnej, najlepiej przez centralny dostęp żylny lub dużą żyłę obwodową, unikając żył kończyn dolnych u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych.
Podawanie norepinefryny wymaga stałego monitorowania stanu pacjenta i doświadczenia personelu medycznego. Infuzję należy odstawiać stopniowo, aby zapobiec nagłemu niedociśnieniu. Brak jest danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 18 lat oraz u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. U osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożność i rozpoczynanie leczenia od najniższych dawek ze względu na częstsze współistniejące schorzenia i ryzyko powikłań. W tabeli dawkowania przedstawiono szczegółowe wartości szybkości infuzji i dawek norepinefryny w zależności od masy ciała pacjenta (50-90 kg) i dawki w μg/kg/min, co ułatwia precyzyjne dostosowanie terapii.
centralny dostęp żylny, choroba Buergera, cukrzycowe zapalenie naczyń, koncentrat do sporządzania roztworu, martwica niedokrwienna, miażdżyca tętnic, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina winian, norepinefryna, Norepinephrine Sopharma, ostre niedociśnienie tętnicze, perfuzja tkanek, pompa strzykawkowa, prawidłowe ciśnienie tętnicze, roztwór do infuzji, skurczowe ciśnienie krwi, średnie ciśnienie tętnicze, stężenie roztworu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zarostowa choroba naczyń, zróżnicowanie międzyosobnicze, żyła przedłokciowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levonor 1 mg/ml
Levonor, zawierający noradrenalinę w stężeniu 1 mg/ml, jest przeznaczony do dożylnego podawania wyłącznie po rozcieńczeniu w rekomendowanych roztworach (5% glukoza, 0,9% NaCl lub ich mieszanina 1:1). Przy podawaniu za pomocą pompy strzykawkowej zaleca się rozcieńczenie 2 mg noradrenaliny w 48 ml rozcieńczalnika, natomiast przy użyciu licznika kropli – 20 mg w 480 ml, co daje stężenie końcowe 40 mg/l. Roztwór należy przygotować w aseptycznych warunkach, zachowując stabilność przez 24 godziny w temperaturze poniżej 30°C, bez konieczności ochrony przed światłem. Zmiana zabarwienia roztworu jest przeciwwskazaniem do podania.
cewnik żyły centralnej, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, Levonor, licznik kropli, noradrenalina, podanie dożylne, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, roztwór glukozy, roztwór izotoniczny, roztwór NaCl, sól fizjologiczna, średnie ciśnienie tętnicze, warunki aseptyczne, winian, wlew dożylny - Leksykon substancji czynnych
Noradrenalina – Dawkowanie i sposób podawania
Noradrenalina jest kluczowym lekiem w terapii ostrego niedociśnienia tętniczego, podawanym wyłącznie dożylnie, preferencyjnie przez centralny cewnik żylny, z kontrolą szybkości infuzji za pomocą pompy strzykawkowej, infuzyjnej lub licznika kropli. Dostępne formy to roztwory gotowe do użycia oraz koncentraty wymagające rozcieńczenia 5% glukozą, 0,9% NaCl lub ich mieszaniną. Standardowe stężenie roztworu do infuzji wynosi 40 mg/l (40 μg/ml). Początkowa dawka to 10-20 ml/godz. roztworu (0,4-0,8 mg/godz. noradrenaliny), z możliwością rozpoczęcia od 5 ml/godz. (0,2 mg/godz.). Dawkę stopniowo zwiększa się o 0,05-0,1 μg/kg/min, dążąc do utrzymania ciśnienia skurczowego 100-120 mmHg i średniego ciśnienia tętniczego powyżej 65-80 mmHg, zależnie od stanu pacjenta. Dawkowanie indywidualizuje się według masy ciała, z tabelą dawkowania obejmującą zakres od 0,05 do 1 μg/kg/min, co odpowiada szybkości infuzji od 3,75 do 135 ml/godz. dla pacjentów ważących od 50 do 90 kg.
blokada pni nerwowych, centralny cewnik żylny, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, działanie wazoaktywne, działanie znieczulające, efekt presyjny, infuzja, lidokaina, martwica tkanki, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, ostre niedociśnienie tętnicze, perfuzja tkanek, podanie dożylne, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, roztwór glukozy, sól fizjologiczna, średnie ciśnienie tętnicze, wynaczynienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol-Lipuro 5 mg/ml
Propofol-Lipuro 5 mg/ml to emulsja dożylna zawierająca 5 mg propofolu w 1 ml, przeznaczona do indukcji znieczulenia ogólnego oraz sedacji u dzieci, młodzieży i dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów wrażliwych na ból, ze względu na mniejsze dolegliwości bólowe podczas wstrzyknięcia. Preparat stosuje się wyłącznie w warunkach szpitalnych lub specjalistycznych ośrodkach medycznych, pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym z monitorowaniem układu krążenia i funkcji oddechowej (EKG, pulsoksymetria). Maksymalny czas podawania wynosi 1 godzinę, a lek nie jest wskazany do podtrzymywania znieczulenia. Dawkowanie indukcyjne u dorosłych poniżej 55 lat wynosi 1,5-2,5 mg/kg mc., u starszych i pacjentów z ASA III-IV dawkę zmniejsza się do ≤1 mg/kg mc., podając propofol stopniowo co 10 sekund w dawkach 20-40 mg. U dzieci dawka indukcyjna wynosi 2,5 mg/kg mc. (powyżej 8 lat) lub 2,5-4 mg/kg mc. (1 miesiąc-3 lata), z dostosowaniem do wieku i masy ciała.
anestezjologia, aseptyka, atrakurium, ból w miejscu wstrzyknięcia, bolus, czynność oddechowa, drożność dróg oddechowych, elektrokardiogram, emulsja do wstrzykiwań, infuzja ciągła, intensywna opieka, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, miwakurium, monitorowanie układu krążenia, niewydolność serca, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, propofol, pulsoksymetria, sedacja, sztuczne oddychanie, urządzenie resuscytacyjne, znieczulenie, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dacepton 5 mg/ml
Dacepton, zawierający apomorfinę chlorowodorek półwodny w stężeniu 5 mg/ml, jest wskazany do ciągłej podskórnej infuzji u pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy potrafią samodzielnie rozpoznać objawy stanu „off” i wykonywać iniekcje lub mają opiekuna. Terapia powinna być inicjowana w warunkach specjalistycznej kliniki pod nadzorem neurologa, po optymalizacji dotychczasowego leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się podanie domperydonu przez co najmniej 2 dni, z uwzględnieniem ryzyka wydłużenia QT. Infuzję rozpoczyna się od dawki 1 mg/h (0,2 ml/h), stopniowo zwiększając do maksymalnie 4 mg/h (0,8 ml/h), co odpowiada 0,014-0,06 mg/kg mc./h, z maksymalną dawką dobową 100 mg. Infuzję należy podawać wyłącznie w okresie czuwania, z co najmniej 4-godzinną przerwą nocną i zmianą miejsca podania co 12 godzin. Produkt nie jest przeznaczony do podawania dożylnego ani w formie pojedynczych wstrzyknięć.
agonista receptora dopaminowego, apomorfina chlorowodorek, chlorowodorek apomorfiny, choroba Parkinsona, dawka bolus, domperydon, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, infuzja ciągła, infuzja podskórna, lewodopa, neurolog, pompa strzykawkowa, roztwór do infuzji, stan off, terapia apomorfiną, tolerancja na lek, wydłużenie odcinka QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dobutamin hameln 5 mg/ml
Dobutamin hameln 5 mg/ml jest lekiem stosowanym wyłącznie w formie infuzji dożylnej, wymagającym indywidualnego dostosowania dawki w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta oraz występowania działań niepożądanych. U dorosłych dawki mieszczą się zazwyczaj w zakresie 2,5-10 µg/kg mc./min, z możliwością zwiększenia do 40 µg/kg mc./min w wyjątkowych przypadkach. U pacjentów pediatrycznych dawka początkowa wynosi 5 µg/kg mc./min, z zakresem terapeutycznym od 2 do 20 µg/kg mc./min, przy czym minimalna skuteczna dawka jest wyższa, a maksymalna tolerowana niższa niż u dorosłych. Tachykardia i inne działania niepożądane pojawiają się najczęściej przy dawkach ≥7,5 µg/kg mc./min i ustępują po zmniejszeniu lub przerwaniu infuzji. W trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych, w tym częstości i rytmu serca, ciśnienia tętniczego, diurezy oraz, jeśli to możliwe, rzutu serca, CVP i PCP.
beta-adrenolityk, ciśnienie w kapilarach płucnych, dobutamina, działanie inotropowe, działanie niepożądane, echokardiografia, echokardiografia obciążeniowa, infuzja dożylna, niedokrwienie mięśnia sercowego, ośrodkowe ciśnienie żylne, pompa strzykawkowa, roztwór zasadowy, rzut serca, siarczan atropiny, tachykardia, tolerancja lekowa, żyła centralna, żywotność mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Busulfan Accord 6 mg/ml
Busulfan Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 6 mg/ml, dostępny w fiolkach 10 ml zawierających 60 mg busulfanu. Po rozcieńczeniu w roztworze chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5% (w stosunku 1:10) uzyskuje się roztwór o stężeniu 0,5 mg/ml. Lek zawiera dimetyloacetamid i makrogol 400 jako substancje pomocnicze. Ze względu na brak badań zgodności farmaceutycznej, Busulfan Accord nie powinien być mieszany z innymi lekami poza wymienionymi rozcieńczalnikami. Produkt wymaga przechowywania w lodówce (2-8°C), nie wolno go zamrażać, a po rozcieńczeniu stabilność wynosi do 4 godzin w temperaturze 20-25°C lub do 15 godzin w 2-8°C plus 3 godziny w 20-25°C. Preparat jest cytotoksyczny, dlatego przygotowanie i podawanie muszą odbywać się w warunkach aseptycznych z użyciem rękawiczek i odzieży ochronnej, unikając kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi.
busulfan, cewnik żylny, dimetyloacetamid, koncentrat do infuzji, lek cytotoksyczny, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, ocena mikrobiologiczna, podawanie leku, pompa strzykawkowa, przepływ laminarny, roztwór chlorku sodu, roztwór dożylny, roztwór glukozy, stabilność chemiczna, strzykawka poliwęglanowa, technika aseptyczna, terapia kondycjonująca, zestaw infuzyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius to emulsja olej w wodzie zawierająca 20 mg propofolu/ml, stosowana do dożylnego wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego oraz sedacji. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach po 50 ml (1000 mg propofolu). Indukcja znieczulenia u dorosłych poniżej 55 lat wymaga dawki 1,5-2,5 mg/kg mc., podawanej stopniowo co 10 sekund w dawkach 20-40 mg, natomiast u pacjentów powyżej 55 lat i z grupy ryzyka ASA III-IV dawka minimalna to 1 mg/kg mc. Podtrzymanie znieczulenia odbywa się infuzją ciągłą w dawkach 4-12 mg/kg mc./godz., z możliwością redukcji dawki przy zabiegach małoinwazyjnych lub u pacjentów z obniżoną wydolnością krążeniowo-oddechową. U dzieci dawki indukcyjne wahają się od 2,5 do 4 mg/kg mc., a dawki podtrzymujące od 9 do 15 mg/kg mc./godz., z koniecznością indywidualnego dostosowania w zależności od wieku i stanu klinicznego.
anestezjologia, atrakurium, bolus, emulsja olej w wodzie, emulsja tłuszczowa, filtr mikrobiologiczny, hipowolemia, infuzja ciągła, infuzja dożylna, infuzja sterowana docelowym stężeniem, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, oddział intensywnej opieki medycznej, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, propofol, pulsoksymetria, sprzęt resuscytacyjny, środek przeciwbakteryjny, system TCI, wentylacja mechaniczna, wydolność krążeniowo-oddechowa, zabiegi chirurgiczne, zaburzenia czynności serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Provive 10 mg/ml
Provive 10 mg/ml to emulsja do wstrzykiwań lub infuzji zawierająca propofol w stężeniu 10 mg/ml, dostępna w fiolkach o pojemnościach 10 ml (100 mg propofolu), 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Substancją nośnikową jest oczyszczony olej sojowy w stężeniu 100 mg/ml, co jest istotne u pacjentów z alergią na soję. Preparat zawiera także glicerol, lecytynę z jaja kurzego, sodu oleinian, sodu wodorotlenek oraz wodę do wstrzykiwań. Emulsja ma fizykochemiczne parametry: osmolalność 250-390 mOsm/kg oraz pH w zakresie 6,00-8,50, co zapewnia zgodność z płynami ustrojowymi. Propofol może być podawany nierozcieńczony lub po rozcieńczeniu, z zastosowaniem precyzyjnych pomp infuzyjnych w celu kontroli dawkowania i uniknięcia przedawkowania.
alfentanyl, atrakurium, biureta, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, filtr membranowy, fiolka szklana, guma bromobutylowa, kroplomierz, lecytyna, lek zwiotczający mięśnie, miwakurium, olej sojowy, osmolalność, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, pompa wolumetryczna, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, sodu oleinian, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol-Lipuro 2% (20 mg/ml) emulsja do wstrzykiwań lub infuzji 20 mg/ml
Propofol-Lipuro 2% to emulsja dożylna zawierająca 20 mg propofolu w 1 ml, stosowana do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania do wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta oraz procedury medycznej. U dorosłych poniżej 55 roku życia dawka indukcyjna wynosi 1,5-2,5 mg/kg mc., podawana stopniowo co 10 sekund (20-40 mg), natomiast u pacjentów starszych, z grupy ASA III-IV lub z niewydolnością serca dawka minimalna to 1 mg/kg mc., podawana wolniej. Podtrzymanie znieczulenia realizuje się wlewem ciągłym w zakresie 4-12 mg/kg mc./h, z możliwością redukcji dawki u osób starszych, w złym stanie ogólnym lub z hipowolemią. U dzieci powyżej 8 lat dawka indukcyjna wynosi około 2,5 mg/kg mc., a podtrzymująca 9-15 mg/kg mc./h. Sedacja podczas intensywnej terapii u dorosłych wymaga dawek 0,3-4,0 mg/kg mc./h, natomiast u dzieci ≤16 lat jest przeciwwskazana.
American Society of Anesthesiologists, anestezjologia, atrakurium, emulsja do wstrzykiwań, hipoproteinemia, hipowolemia, infuzja sterowana, lek przeciwbólowy, lidokaina, miwakurium, monitorowanie funkcji życiowych, niewydolność serca, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, Propofol-Lipuro, pulsoksymetria, sedacja pacjenta, środek zwiotczający, system infuzyjny, sztuczne oddychanie, Target Controlled Infusion, udrażnianie dróg oddechowych, wlew ciągły, wprowadzenie do znieczulenia, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diprivan 10 mg/ml
Diprivan, zawierający 10 mg/ml propofolu, jest podawany wyłącznie dożylnie, a dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała, stanu ogólnego pacjenta oraz klasyfikacji ASA. Indukcja znieczulenia u dorosłych poniżej 55 lat wymaga dawki 1,5-2,5 mg/kg mc. lub 40 mg co 10 sekund, natomiast u pacjentów powyżej 55 lat i z ASA III/IV dawki są mniejsze (około 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia odbywa się wlewem ciągłym (4-12 mg/kg mc./h) lub powtarzanymi bolusami (25-50 mg). Sedacja na OIT u dorosłych (>16 lat) wymaga wlewu 0,3-4,0 mg/kg mc./h, natomiast u dzieci dawki indukcyjne i podtrzymujące są wyższe (indukcja 2,5-4 mg/kg mc., podtrzymanie 9-15 mg/kg mc./h), z koniecznością zmniejszenia dawek u pacjentów z ASA III/IV. Stosowanie Diprivanu u dzieci poniżej 16 lat na OIT jest przeciwwskazane.
alfentanyl, emulsja do wstrzykiwań, indukcja znieczulenia, kaniula dożylna, klasyfikacja ASA, leki znieczulające, lidokaina, oddział intensywnej terapii, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sedacja z zachowaniem świadomości, wlew dożylny, wstrzyknięcie bolus, zatrzymanie czynności serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Midazolam SUN 1 mg/ml
Midazolam SUN jest silnym lekiem dożylnego stosowania, wymagającym podawania przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach umożliwiających monitorowanie i podtrzymywanie funkcji oddechowej oraz układu sercowo-naczyniowego. Dawkowanie u dorosłych obejmuje dawkę nasycającą 0,03-0,3 mg/kg mc., podawaną powoli w dawkach 1-2,5 mg przez 20-30 sekund z 2-minutowymi przerwami, oraz dawkę podtrzymującą 0,03-0,2 mg/kg mc./godz. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60. roku życia, osłabionych, przewlekle chorych, z hipowolemią, zwężeniem naczyń, hipotermią, a także u osób z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) i wątroby, gdzie konieczne jest zmniejszenie dawki i ścisłe monitorowanie stanu pacjenta. W trakcie długotrwałej sedacji może wystąpić tolerancja, wymagająca dostosowania dawkowania.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, depresja oddechowa, depresja oddechowo-krążeniowa, efekt syfonowy, farmakokinetyka leku, glukuronid hydroksymidazolamu, hipotermia, hipowolemia, klirens kreatyniny, klirens leku, midazolam, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, okres półtrwania leku, podanie dożylne, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sedacja w OIOM, tolerancja na lek, wlew dożylny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sinora 1 mg/ml
Lek Sinora (noradrenalina winian) jest dostępny jako koncentrat o stężeniu 1 mg/ml noradrenaliny (2 mg/ml noradrenaliny winianu), który wymaga rozcieńczenia do 40 mg/l (40 µg/ml noradrenaliny, 80 µg/ml noradrenaliny winianu) przed podaniem dożylnym w formie infuzji. Infuzję należy prowadzić przez kaniulę w dużym naczyniu żylnym lub centralny dostęp żylny, z precyzyjnym kontrolowaniem szybkości podawania za pomocą pompy infuzyjnej. Początkowa szybkość infuzji dla pacjenta o masie 70 kg wynosi 10–20 ml/godz. (0,16–0,33 ml/min), co odpowiada dawce 0,4–0,8 mg/godz. noradrenaliny (0,8–1,6 mg/godz. noradrenaliny winianu), z możliwością rozpoczęcia od 5 ml/godz. (0,2 mg/godz. noradrenaliny). Dawkę należy stopniowo zwiększać o 0,05–0,1 µg/kg/min, dostosowując do efektu terapeutycznego na ciśnienie tętnicze, dążąc do wartości skurczowego ciśnienia 100–120 mm Hg lub średniego ciśnienia powyżej 65–80 mm Hg, w zależności od stanu pacjenta. Szczegółowe dawkowanie przedstawiono w tabeli uwzględniającej masę ciała i wymagane dawki w µg/kg/min, mg/godz. oraz szybkość wlewu w ml/godz.
centralny dostęp żylny, ciśnienie tętnicze krwi, koncentrat do sporządzania roztworu, licznik kropli, martwica niedokrwienna, noradrenalina winian, ostre niedociśnienie tętnicze, pacjent w podeszłym wieku, podanie dożylne, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, roztwór do infuzji, ścisłe monitorowanie, skurczowe ciśnienie krwi, średnie ciśnienie tętnicze, stopniowe zmniejszanie dawki, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zróżnicowanie międzyosobnicze - Leksykon leków
Skład i postać leku – Feiba NF 1000 j. (1000 j. FEIBA), 50 j./ml
FEIBA NF to liofilizowany preparat do wstrzykiwań zawierający zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, w tym aktywowany czynnik VII oraz nieaktywowane czynniki II, IX i X. Każdy mililitr roztworu po rekonstytucji zawiera 50 jednostek FEIBA, a opakowanie 1000 jednostek zawiera 1000 jednostek czynnika VIII z aktywnością omijającą inhibitor oraz 400-1200 mg białka ludzkiego osocza. Jednostka FEIBA definiowana jest jako ilość skracająca czas aPTT osocza z inhibitorem czynnika VIII do 50% wartości buforowej. Preparat rekonstytuuje się w wodzie do wstrzykiwań, uzyskując roztwór o pH 6,8-7,6, który należy podawać dożylnie z maksymalną szybkością 2 jednostek/kg/min. Produkt nie zawiera środków konserwujących, dlatego roztwór należy użyć natychmiast po przygotowaniu, po ocenie pod kątem obecności cząstek nierozpuszczalnych i zmiany barwy.
adsorpcja, antygen koagulacyjny, aseptyka, czas częściowej tromboplastyny, czas kaolinowo-kefalinowy, cząstki nierozpuszczalne, czynnik krzepnięcia, czynnik VII aktywowany, igła dwustronna, igła motylkowa, igła z filtrem, igła z odpowietrznikiem, infuzja dożylna, inhibitor czynnika VIII, niezgodność farmaceutyczna, osocze ludzkie, osocze z inhibitorem, podanie dożylne, pompa strzykawkowa, rekonstytucja, stabilność chemiczna, strzykawka jednorazowa, szybkość podawania leku, układ kalikreina-kinina, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paracetamol B. Braun 10 mg/ml
Paracetamol B. Braun w roztworze do infuzji o stężeniu 10 mg/ml wymaga dawkowania dostosowanego do masy ciała pacjenta oraz odpowiedniego doboru opakowania: ampułka 10 ml dla masy ≤ 10 kg (7,5 mg/kg mc., maks. dawka dobowa 30 mg/kg mc.), butelka 50 ml dla masy > 10 kg do ≤ 33 kg (15 mg/kg mc., maks. 60 mg/kg mc. lub 2 g), butelka 100 ml dla masy > 33 kg do ≤ 50 kg (15 mg/kg mc., maks. 60 mg/kg mc. lub 3 g) oraz dawki stałe dla masy > 50 kg z uwzględnieniem czynników ryzyka hepatotoksyczności (maks. 3 g lub 4 g). Minimalny odstęp między dawkami wynosi 4 godziny, a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) należy go wydłużyć do 6 godzin. Nie należy podawać więcej niż 4 dawek w ciągu 24 godzin. W przypadku stosowania innych preparatów zawierających paracetamol, dawkę maksymalną należy odpowiednio zmniejszyć. Preparat podaje się dożylnie w infuzji trwającej 15 minut, a u dzieci ≤ 10 kg roztwór należy rozcieńczyć maksymalnie dziesięciokrotnie w roztworze chlorku sodu 0,9%, glukozy 5% lub ich mieszaninie.
ciężka niewydolność nerek, czynniki ryzyka hepatotoksyczności, dawkowanie paracetamolu, glutation wątrobowy, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, masa ciała, niewydolność wątroby, odwodnienie, pompa strzykawkowa, przewlekła choroba alkoholowa, przewlekłe niedożywienie, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, toksyczne uszkodzenie wątroby, zator powietrzny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius (10 mg/ml) jest emulsją do dożylnego podawania stosowaną wyłącznie w warunkach szpitalnych przez specjalistów anestezjologii lub intensywnej terapii. W trakcie podawania konieczne jest ciągłe monitorowanie układu krążenia i oddechowego (EKG, pulsoksymetria) oraz dostęp do sprzętu resuscytacyjnego. Dawkowanie jest indywidualizowane, z typowymi dawkami indukcyjnymi u dorosłych poniżej 55 lat wynoszącymi 1,5-2,5 mg/kg mc., a u pacjentów powyżej 55 lat lub z ASA III-IV minimum 1 mg/kg mc., podawanymi stopniowo (20-40 mg co 10 sekund). Znieczulenie podtrzymuje się infuzją ciągłą w zakresie 4-12 mg/kg mc./godz. lub powtarzanymi bolusami 25-50 mg. U dzieci dawki są wyższe (2,5-4 mg/kg mc. do indukcji, 9-15 mg/kg mc./godz. do podtrzymania), z koniecznością dostosowania do wieku i stanu klinicznego. W sedacji na OIT zalecane dawki infuzyjne wynoszą 0,3-4,0 mg/kg mc./godz., z maksymalną szybkością 4 mg/kg mc./godz. Produkt nie powinien być stosowany dłużej niż 7 dni.
anestezjologia, aseptyka, bolus, depresja krążeniowo-oddechowa, elektrokardiogram, emulsja do wstrzykiwań, farmakokinetyka i farmakodynamika, filtr mikrobiologiczny, hipowolemia, infuzja ciągła, infuzja TCI, intensywna opieka medyczna, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, premedykacja, pulsoksymetria, sedacja, sprzęt resuscytacyjny, środek konserwujący, wentylacja mechaniczna, wydolność krążeniowo-oddechowa, zestaw infuzyjny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Provive 20 mg/ml
Provive to emulsja do wstrzykiwań/infuzji zawierająca propofol w stężeniu 20 mg/ml, dostępna w fiolkach o pojemności 50 ml (1000 mg propofolu). Preparat jest białą emulsją typu olej w wodzie, o osmolalności 250-390 mOsm/kg i pH 6,00-8,50. Zawiera substancje pomocnicze takie jak olej sojowy (100 mg/ml), glicerol, lecytynę z jaja kurzego, sodu oleinian i wodę do wstrzykiwań. Produkt należy przechowywać w temperaturze do 25°C, chronić przed światłem, nie zamrażać, a po otwarciu lub rozcieńczeniu zużyć natychmiast. Stabilność chemiczna i fizyczna roztworu wynosi do 6 godzin w 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe podanie po otwarciu w warunkach aseptycznych. Fiolki są jednorazowego użytku, a emulsję należy przed podaniem wstrząsnąć.
alfentanyl, atrakurium, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, filtr membranowy, fiolka szklana, guma bromobutylowa, lecytyna jaja kurzego, lek zwiotczający mięśnie, miwakurium, oleinian sodu, olej sojowy, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, system infuzyjny, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tachyben 100 mg
Tachyben 100 mg to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający urapidyl w stężeniu 5 mg/ml, każda ampułka o pojemności 20 ml zawiera 100 mg substancji czynnej. Preparat jest przeznaczony do stabilizacji ciśnienia tętniczego i charakteryzuje się przezroczystym, bezbarwnym roztworem o pH 5,6-6,6. Substancje pomocnicze obejmują glikol propylenowy (2000 mg/ampułka), sole fosforanowe, kwas solny i wodę do wstrzykiwań. Lek należy przygotowywać w warunkach aseptycznych, a do rozcieńczenia stosować roztwory chlorku sodu 0,9%, glukozy 5% lub 10%. Nie zaleca się mieszania z innymi lekami, zwłaszcza o odczynie zasadowym, ze względu na ryzyko zmętnienia lub wytrącenia osadu.
ampułka szklana, disodu fosforan dwuwodny, glikol propylenowy, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, pompa strzykawkowa, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sodu diwodorofosforan dwuwodny, sodu wodorotlenek, stabilizacja ciśnienia, urapidyl, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wytrącenie osadu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sinora 0,2 mg/ml
Sinora (noradrenalina) jest dostępna w postaci roztworu do infuzji o stężeniach 0,1 mg/ml oraz 0,2 mg/ml, przeznaczona wyłącznie do podania dożylnego, z preferencją kaniuli w dużej żyle lub centralnego dostępu dożylnego ze względu na ryzyko martwicy niedokrwiennej. Dawka początkowa dla pacjenta o masie 70 kg wynosi 0,4-0,8 mg/godzinę noradrenaliny (0,8-1,6 mg/godzinę noradrenaliny winianu), z możliwością rozpoczęcia od 0,2 mg/godzinę w wybranych przypadkach. Infuzję należy prowadzić za pomocą pompy strzykawkowej lub infuzyjnej, bez rozcieńczania roztworu, z kontrolą szybkości i stopniowym zwiększaniem dawki o 0,05-0,1 µg/kg/min, dostosowując do odpowiedzi hemodynamicznej pacjenta. Celem terapeutycznym jest utrzymanie skurczowego ciśnienia tętniczego na poziomie 100-120 mm Hg lub średniego ciśnienia powyżej 65-80 mm Hg, w zależności od stanu klinicznego.
centralny dostęp dożylny, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze krwi, dysfagia, działanie wazoaktywne, efekt hemodynamiczny, infuzja dożylna, miareczkowanie dawki, noradrenalina, odpowiedź presyjna, ostre niedociśnienie tętnicze, pompa strzykawkowa, roztwór do infuzji, skurczowe ciśnienie krwi, średnie ciśnienie tętnicze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 1% Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% Fresenius (10 mg/ml) jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym i monitorowaniem parametrów krążeniowo-oddechowych. Dawkowanie indukcyjne u dorosłych poniżej 55 lat wynosi 1,5-2,5 mg/kg mc. podawane stopniowo (20-40 mg co 10 sekund), natomiast u pacjentów powyżej 55 lat i z grupy ASA III-IV dawki są zredukowane do minimum 1 mg/kg mc. z wolniejszym tempem podawania (około 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia realizuje się infuzją w dawkach 4-12 mg/kg mc./godz. lub powtarzanymi bolusami 25-50 mg, z uwzględnieniem mniejszych dawek u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami serca. U dzieci dawki indukcyjne wahają się od 2,5 mg/kg mc. (powyżej 8 lat) do 2,5-4 mg/kg mc. (1 miesiąc – 3 lata), a dawki podtrzymujące wynoszą 9-15 mg/kg mc./godz. Sedacja wymaga dostosowania dawki do odpowiedzi klinicznej, zwykle 0,5-1,0 mg/kg mc. w ciągu 1-5 minut i podtrzymania infuzją 1,5-4,5 mg/kg mc./godz. u dorosłych, z koniecznością redukcji dawek u pacjentów starszych i z ASA III-IV. W sedacji na OIT zaleca się infuzję 0,3-4,0 mg/kg mc./godz., bez przekraczania 4,0 mg/kg mc./godz. i bez stosowania systemu TCI.
anestezjolog, ciągła infuzja, depresja krążeniowo-oddechowa, emulsja do wstrzykiwań, filtr mikrobiologiczny, hipowolemia, indukcja znieczulenia, infuzja TCI, intensywna opieka medyczna, leki zwiotczające, lidokaina, oddział intensywnej opieki medycznej, parametry krążeniowo-oddechowe, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sedacja podczas zabiegów, skala ASA, sprzęt resuscytacyjny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia czynności serca, zestaw infuzyjny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Noradrenalin Kalceks 1mg/ml
Noradrenalin Kalceks jest dostępny jako koncentrat o stężeniu 1 mg/ml noradrenaliny winianu, który wymaga rozcieńczenia przed dożylną infuzją. Standardowo 2 ml koncentratu rozcieńcza się w 48 ml roztworu glukozy 5%, uzyskując roztwór o stężeniu 40 μg/ml (80 mg/l) noradrenaliny winianu. Początkowa szybkość infuzji powinna wynosić 10-20 ml/godzinę (0,16-0,32 ml/min), co odpowiada dawce 0,4-0,8 mg/godzinę noradrenaliny. Dawkę należy stopniowo zwiększać, monitorując ciśnienie tętnicze, z celem terapeutycznym uzyskania skurczowego ciśnienia tętniczego 100-120 mm Hg lub średniego ciśnienia tętniczego powyżej 65-80 mm Hg, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Dawkowanie dostosowuje się indywidualnie, uwzględniając masę ciała, z tabelą dawkowania podającą wartości od 0,05 do 1 μg/kg/min (od 0,12 do 5,4 mg/godzinę) oraz odpowiadającą szybkość infuzji od 3 do 135 ml/godzinę.
centralny cewnik żylny, choroba współistniejąca, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, dostęp dożylny, koncentrat do sporządzania roztworu, licznik kropli, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie tętnicze, noradrenalin kalceks, noradrenaliny winian, perfuzja tkanek, podanie dożylne, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, roztwór glukozy, średnie ciśnienie tętnicze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Feiba NF 500 j. (500 j. FEIBA), 50 j./ml
FEIBA NF to preparat zawierający 500 jednostek zespołu czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, w tym czynniki II, IX, X (głównie nieaktywowane) oraz aktywowany czynnik VII. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 50 j. FEIBA, a całkowita zawartość białka ludzkiego osocza wynosi 200-600 mg. Preparat skraca czas aPTT osocza z inhibitorem czynnika VIII do 50% wartości buforowej. Produkt dostępny jest w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, z pH po rekonstytucji 6,8-7,6, zawiera około 40 mg sodu na fiolkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. FEIBA NF należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze do 25°C, nie zamrażać, a po rekonstytucji roztwór jest stabilny przez 3 godziny w temperaturze 20-25°C i powinien być użyty natychmiast ze względu na brak konserwantów.
adsorpcja, aktywność omijająca inhibitor, aktywowany czynnik VII, antygen koagulacyjny, aseptyka, białko osocza ludzkiego, czas częściowej tromboplastyny, czas kaolinowo-kefalinowy, czynniki krzepnięcia, infuzja, inhibitor czynnika VIII, podanie dożylne, pompa strzykawkowa, przyrząd przenoszący, rekonstytucja, układ kalikreina-kinina, woda do wstrzykiwań, zespół czynników krzepnięcia, zestaw infuzyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Noradrenaline Aguettant 0,08 mg/ml
Noradrenaline Aguettant to roztwór do infuzji dożylnej zawierający 0,08 mg/ml noradrenaliny winianu, dostępny w fiolkach 50 ml (4 mg noradrenaliny). Lek podaje się wyłącznie dożylnie przez cewnik żyły centralnej, aby zminimalizować ryzyko wynaczynienia i martwicy tkanek. Infuzję prowadzi się za pomocą pompy infuzyjnej lub strzykawkowej, bez rozcieńczania i bez mieszania z innymi lekami. Standardowa dawka początkowa wynosi 0,05-0,15 µg/kg/min, a dawka podtrzymująca 0,05-1,5 µg/kg/min, z możliwością stopniowego zwiększania o 0,05-0,1 µg/kg/min w zależności od efektu hemodynamicznego. Celem terapii jest utrzymanie ciśnienia skurczowego 100-120 mm Hg lub średniego ciśnienia tętniczego powyżej 65 mm Hg, z ciągłym monitorowaniem ciśnienia tętniczego i stanu pacjenta. Nie zaleca się podawania bolusa dożylnego, a zmiany dawki należy wprowadzać ostrożnie, aby uniknąć niestabilności hemodynamicznej.
bolus dożylny, cewnik żyły centralnej, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, efekt presyjny, infuzja dożylna, infuzja noradrenaliny, lek wazoaktywny, martwica tkanek, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, noradrenaliny winian, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, średnie ciśnienie tętnicze, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Midazolam SUN 2mg/ml
Midazolam SUN to silny lek dożylnego stosowania w sedacji, dostępny w stężeniach 1 mg/ml i 2 mg/ml, wymagający podawania przez doświadczonych lekarzy w warunkach pełnego monitoringu funkcji oddechowej i sercowo-naczyniowej. Dawka nasycająca u dorosłych wynosi 0,03-0,3 mg/kg mc., podawana powoli (1-2,5 mg w 20-30 sekund) z 2-minutowymi przerwami, a dawka podtrzymująca to 0,03-0,2 mg/kg mc./godz. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hipowolemią, zwężeniem naczyń, hipotermią, niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz zaburzeniami czynności wątroby, gdzie dawki powinny być zmniejszone i podawane stopniowo, z regularną oceną sedacji i monitorowaniem parametrów życiowych. U pacjentów z niewydolnością nerek długotrwała sedacja może prowadzić do kumulacji metabolitów i nasilonego działania leku.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, depresja oddechowa, depresja sercowo-naczyniowa, działanie sedatywne, efekt syfonowy, farmakokinetyka, glukuronid hydroksymidazolamu, hipotermia, hipowolemia, klirens kreatyniny, midazolam, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania, podanie dożylne, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, tolerancja na lek, wlew dożylny, wysycenie krwi tlenem, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia układu krążenia, zwężenie naczyń krwionośnych