Dawkowanie i sposób podawania leku Dobutamin hameln 12,5 mg/ml

Dawkowanie leku Dobutamin hameln 12,5 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji wymaga indywidualnego dostosowania do potrzeb pacjenta. Szybkość infuzji należy modyfikować w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz występujących działań niepożądanych.¹

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Doświadczenie kliniczne wskazuje, że większość dorosłych pacjentów odpowiada na dawki w zakresie 2,5-10 mikrogramów dobutaminy/kg masy ciała/minutę. W szczególnych przypadkach klinicznych możliwe jest zastosowanie dawek sięgających 40 mikrogramów dobutaminy/kg mc./min.²

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

W populacji pediatrycznej (od noworodków do 18. roku życia) zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 5 mikrogramów/kg mc./min, z możliwością modyfikacji w zależności od odpowiedzi klinicznej w zakresie od 2 do 20 mikrogramów/kg mc./min. W niektórych przypadkach odpowiedź kliniczna może być uzyskana już przy niskich dawkach 0,5-1,0 mikrograma/kg mc./min.³

Należy pamiętać, że u dzieci minimalna skuteczna dawka jest zazwyczaj wyższa niż u pacjentów dorosłych. Jednocześnie maksymalna tolerowana dawka u dzieci jest niższa niż u dorosłych, co wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu wyższych dawek. Większość działań niepożądanych, zwłaszcza tachykardii, obserwowano przy dawkach równych lub wyższych niż 7,5 mikrograma/kg mc./min. Działania niepożądane zazwyczaj szybko ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej przerwaniu.⁴

W populacji pediatrycznej obserwowano znaczną zmienność zarówno w odniesieniu do stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg odpowiedzi), jak i szybkości odpowiedzi hemodynamicznej na zwiększenie stężenia leku w osoczu. Oznacza to, że nie można z góry określić wymaganej dawki dla dzieci – należy ją ustalać indywidualnie, biorąc pod uwagę prawdopodobnie węższy przedział terapeutyczny w tej grupie wiekowej.⁵

Dawkowanie za pomocą aparatów infuzyjnych

Przygotowanie roztworu: 1 ampułka Dobutamin hameln 12,5 mg/ml (250 mg w 20 ml) rozcieńczona do objętości roztworu 500 ml (stężenie końcowe 0,5 mg/ml).⁶

Dawkowanie za pomocą infuzyjnych pomp strzykawkowych

Przygotowanie roztworu: 1 ampułka Dobutamin hameln 12,5 mg/ml (250 mg w 20 ml) rozcieńczona do objętości roztworu 50 ml (stężenie końcowe 5 mg/ml).⁷

Wybrana infuzyjna pompa strzykawkowa musi być odpowiednia do planowanej objętości i szybkości podawania leku.⁸

Echokardiografia obciążeniowa z dobutaminą

W badaniu echokardiograficznym obciążeniowym stosuje się stopniowe zwiększanie szybkości infuzji dobutaminy. Standardowy schemat dawkowania rozpoczyna się od podania 5 mikrogramów/kg mc./min dobutaminy, ze zwiększaniem dawki co 3 minuty do kolejno: 10, 20, 30 i 40 mikrogramów/kg mc./min, aż do osiągnięcia diagnostycznego punktu końcowego.⁹

Jeśli nie osiągnięto punktu końcowego badania, można dodatkowo zastosować siarczan atropiny w dawce 0,5 do 2 mg, podawany w dawkach podzielonych po 0,25-0,5 mg w odstępach 1-minutowych w celu zwiększenia częstości akcji serca. Alternatywnie można rozważyć zwiększenie szybkości wlewu dobutaminy do 50 mikrogramów/kg mc./min.¹⁰

Echokardiografia obciążeniowa z dobutaminą powinna być wykonywana wyłącznie przez lekarza z odpowiednim doświadczeniem w przeprowadzaniu kardiologicznych testów wysiłkowych. Konieczne jest ciągłe monitorowanie wszystkich obszarów serca metodą echokardiograficzną i elektrokardiograficzną (EKG), a także regularna kontrola ciśnienia tętniczego.¹¹

W miejscu przeprowadzania badania powinny być dostępne urządzenia monitorujące oraz leki ratujące życie (np. defibrylator, dożylne beta-adrenolityki, azotany) oraz odpowiednio przeszkolony personel potrafiący przeprowadzić resuscytację.¹²

Sposób podawania

Dobutamin hameln 12,5 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji musi zostać odpowiednio rozcieńczony przed podaniem. Lek przeznaczony jest wyłącznie do infuzji dożylnej.¹³

Do przygotowania infuzji dożylnej należy rozcieńczyć koncentrat kompatybilnymi roztworami, takimi jak:¹⁴

• 5% roztwór glukozy (50 mg/ml)
• 0,9% roztwór chlorku sodu (9 mg/ml)
• 0,45% roztwór chlorku sodu (4,5 mg/ml) w 5% roztworze glukozy (50 mg/ml)

Roztwory do infuzji należy przygotowywać bezpośrednio przed użyciem. Ze względu na krótki okres półtrwania, dobutamina musi być podawana w formie ciągłego wlewu dożylnego.¹⁵

Czas trwania leczenia i monitorowanie

Czas trwania leczenia dobutaminą powinien zależeć od stanu klinicznego pacjenta i być ustalany przez lekarza prowadzącego. Zaleca się, aby leczenie było możliwie jak najkrótsze.¹⁶

Przy zakończeniu leczenia dawkę dobutaminy należy zmniejszać stopniowo.¹⁷

Jeśli dobutamina jest podawana w sposób ciągły przez ponad 72 godziny, może wystąpić tolerancja na lek, co może wymagać zwiększenia dawkowania.¹⁸

Podczas podawania dobutaminy konieczne jest dokładne monitorowanie następujących parametrów:¹⁹

• częstość akcji serca
• rytm serca
• ciśnienie tętnicze krwi
• diureza
• szybkość wlewu

Jeśli to możliwe, zaleca się również monitorowanie:

• rzutu serca
• ośrodkowego ciśnienia żylnego (CVP – central venous pressure)
• ciśnienia w kapilarach płucnych (PCP – pulmonary capillary pressure)

Szczególne wskazówki dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży

W przypadku ciągłej infuzji z zastosowaniem pompy infuzyjnej u pacjentów pediatrycznych, roztwór należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy (50 mg/ml) lub 0,9% roztworem chlorku sodu (9 mg/ml) do uzyskania stężenia dobutaminy w zakresie od 0,5 do 1 mg/ml (maksymalnie 5 mg/ml przy ograniczeniu objętości płynów).²⁰

Roztwory o większym stężeniu mogą być podawane wyłącznie przez dostęp do żyły centralnej. Należy pamiętać, że roztwór dobutaminy do infuzji dożylnej jest niezgodny z roztworami zawierającymi dwuwęglany i innymi roztworami o odczynie silnie zasadowym.²¹

Stosowanie u noworodków w warunkach intensywnej opieki medycznej

W przypadku noworodków leczonych w warunkach intensywnej opieki medycznej zaleca się przygotowanie roztworu poprzez rozcieńczenie 30 mg/kg masy ciała dobutaminy do końcowej objętości 50 ml roztworu do infuzji. Przy takiej metodzie przygotowania, infuzja podawana z szybkością 0,5 ml na godzinę zapewnia dawkę wynoszącą 5 mikrogramów/kg mc./minutę.²²