leki przeciwosteoporotyczne

Leki przeciwosteoporotyczne stanowią grupę preparatów farmakologicznych stosowanych w profilaktyce i leczeniu osteoporozy – choroby układu kostnego charakteryzującej się zmniejszoną gęstością mineralną kości i zaburzeniami mikroarchitektury tkanki kostnej, co prowadzi do zwiększonej podatności na złamania.

Do głównych grup leków przeciwosteoporotycznych należą: bisfosfoniany (np. alendronian, rizedronian, zoledronian), które hamują resorpcję kości poprzez wpływ na osteoklasty; denosumab – przeciwciało monoklonalne blokujące aktywację osteoklastów; preparaty parathormonu i jego analogów (teryparatyd) o działaniu anabolicznym; selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM, np. raloksyfen); oraz preparaty wapnia i witaminy D, niezbędne do prawidłowej mineralizacji kości.

Wybór odpowiedniego leku przeciwosteoporotycznego zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, płci, nasilenia osteoporozy, ryzyka złamań, chorób współistniejących oraz możliwych przeciwwskazań. Leczenie osteoporozy jest zwykle długotrwałe, a jego skuteczność ocenia się na podstawie pomiarów gęstości mineralnej kości oraz częstości występowania złamań.

Najnowsze trendy w farmakoterapii osteoporozy obejmują leki o nowych mechanizmach działania, takie jak romosozumab (przeciwciało monoklonalne przeciwko sklerostynie), który jednocześnie stymuluje tworzenie kości i hamuje ich resorpcję, oraz leki sekwencyjne, które wykorzystują różne mechanizmy działania w określonej kolejności, co pozwala na optymalizację efektów terapeutycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl