wchłanianie zwrotne wapnia

Wchłanianie zwrotne wapnia to kluczowy proces fizjologiczny zachodzący głównie w nerkach, umożliwiający utrzymanie prawidłowej homeostazy tego pierwiastka w organizmie. W warunkach fizjologicznych około 98-99% przefiltrowanego w kłębuszkach nerkowych wapnia ulega reabsorpcji w kanalikach nerkowych.

Proces ten zachodzi w trzech głównych miejscach: w kanaliku proksymalnym (reabsorpcja 65-70% wapnia), w ramieniu wstępującym pętli Henlego (reabsorpcja 20-25%) oraz w kanaliku dystalnym i cewce zbiorczej (reabsorpcja 5-10%). W kanaliku proksymalnym wchłanianie zachodzi głównie drogą paracelularną, natomiast w dalszych odcinkach nefronu dominuje transport transcelularny z udziałem specyficznych białek transportujących, takich jak kanały TRPV5 i TRPV6.

Regulacja wchłaniania zwrotnego wapnia podlega ścisłej kontroli hormonalnej. Parathormon (PTH) zwiększa reabsorpcję wapnia, szczególnie w kanaliku dystalnym, poprzez aktywację transporterów wapniowych. Witamina D w swojej aktywnej formie (1,25-dihydroksycholekalcyferol) również nasila ten proces. Z kolei kalcytonina i hiperkalcemia zmniejszają wchłanianie zwrotne wapnia, promując jego wydalanie z moczem.

Zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia mogą prowadzić do poważnych następstw klinicznych, takich jak hiperkalciuria, kamica nerkowa, osteoporoza czy hipokalcemia. Mutacje w genach kodujących białka transportujące wapń lub receptory wapniowe mogą skutkować chorobami genetycznymi, takimi jak rodzinna hiperkalciuria czy zespół Barttera.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl